"bo" (Contén)

FAMILIAS

Familia de xudeus de Castela, emigrados a Portugal en 1492. Pertenceron a ela o escritor I ṣḥ aq Aboab e o seu bisneto, o rabino I ṣḥ aq de Fonseca.

1. Que efectúa o pagamento dunha cantidade.

2. Que demostra a existencia de algo.

1. Cantidade que se paga.

2. Acreditación na que se dá veracidade de calquera cousa.

3. Calquera asento feito no haber dunha conta.

4. Acto mediante o cal terceiras persoas xustifican a intervención nun acto xurídico dunha testemuña morta ou ausente.

1. Pagar unha cantidade.

2. Dar por certa, veraz ou fiable unha cousa.

1. de abobar.

2. Que está sen capacidade de reacción.

3. Que amosa asombro.

1. Adoptar unha actitude parva ou inxenua.

2. Tornarse bobo ou aparvado.

3. Amosar asombro, admiración por algo ou alguén.

1. Arrancar un anaco de algo por medio dunha dentada.

2. Pastar as ovellas.

1. de abocar.

2. Que está prendido pola boca ou achegado a ela.

3. Situado ou conducido cara á boca ou entrada dun lugar.

4. Desviado da súa posición ou dirección por efecto dunha inclinación.

5. Estar unha res agarrada polas fosas nasais para que non se mova.

6. Dise do viño que deixa na boca un comezo de gusto doce; constitúe unha clase intermedia entre o viño seco e o propiamente doce. A concentración de azucre nos viños abocados oscila entre 5 e 20 g/l.

1. Acción e efecto de abocar.

2. Sinal que aparece despois dunha mordedura.

3. 1. Lugar onde un vaso ou conduto desemboca noutro máis grande.

   2. Anastomose cirúrxica das aberturas de dúas cavidades ou condutos de igual ou diferente natureza.

1. 1. Coller coa boca e apertar entre os dentes algunha cousa.

   2. Comer dando mordedelas aos alimentos.

2. Desacreditar a alguén mediante a palabra.

3. Deixar de chover.

1. Incitar ao can a que acometa coa boca.

2. Prender cos dentes.

3. Situar ou meter unha cousa na boca ou entrada doutra

4. Orientar algo ou alguén xeralmente cara a un perigo ou algo prexudicial.

5. Botar fóra dun recipiente o seu contido ou parte del.

6. Inclinarse algo de xeito que poida caer o seu contido.

7. Coller unha res polo nariz para suxeitala.

8. Termo que en Ribadavia designa ‘facerlle o zapateiro a boca ao zapato’.