abocadar

abocadar

(< bocado)

  1. v t

    Arrancar un anaco de algo por medio dunha dentada.

    Ex: O neno abocada a saborosa pera.

    Sinónimos: abocañar. Confrontacións: abocar.
  2. v t

    Pastar as ovellas.

    Ex: O rabaño abocadou toda a herba do pasto.

Palabras veciñas

abobar | abóbora | abobra | abocadar | abocado -da | abocamento | abocañar
Conxugar
VERBO abocadar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocado
abocadas
abocada
abocadamos
abocadades
abocadan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadaba
abocadabas
abocadaba
abocadabamos
abocadabades
abocadaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadei
abocadaches
abocadou
abocadamos
abocadastes
abocadaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadara
abocadaras
abocadara
abocadaramos
abocadarades
abocadaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadarei
abocadarás
abocadará
abocadaremos
abocadaredes
abocadarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadaría
abocadarías
abocadaría
abocadariamos
abocadariades
abocadarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocade
abocades
abocade
abocademos
abocadedes
abocaden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadase
abocadases
abocadase
abocadasemos
abocadasedes
abocadasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadar
abocadares
abocadar
abocadarmos
abocadardes
abocadaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
abocada
-
-
abocadade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
abocadar
abocadares
abocadar
abocadarmos
abocadardes
abocadaren
Xerundio abocadando
Participio abocadado
abocadada
abocadados
abocadadas