"tipi" (Contén)

Persoa que escribe con estenografía á máquina.

Procedemento para a reprodución en pranchas de metal dun gravado ou dun molde de tipos movible. As pranchas obtéñense tomando do molde orixinal un negativo cun cartón especial mediante presión cunha prensa provista de calefacción. Unha vez obtido o cartón co negativo, tamén chamado matriz, inxéctase o metal fundido (aliaxe de chumbo, estaño e antimonio) que, unha vez arrefriado, será a prancha positiva.

Relativo ou pertencente ao fenotipo.

Técnica fotográfica que se empregaba para obter probas positivas directas a partir dun negativo. Inventada por Adolphe Alexandre Martin en 1852, consistía en estender unha capa fotosensible de colodión nunha fina placa metálica, cuberta con verniz negro ou marrón escuro. O revelado realizábase cunha mestura de sulfato de ferro, ácido acético e alcol; a imaxe positiva aparecía polo branqueamento con bicloruro de mercurio.

Galvanoplastia aplicada á obtención de clixés tipográficos.

Arte de transportar a película fotográfica sobre a prancha ou o cilindro de impresores.

Propiedade das substancias que posúen fórmulas químicas diferentes e presentan a mesma estrutura cristalográfica, polo tanto, idéntica forma externa. O diamante e a blenda son un exemplo de substancias isotípicas.

Aplícase aos cristais que presentan isotipia.

Relativo ou pertencente á linotipia ou ao linotipo.

Persoa que fai a composición tipográfica cun linotipo.

Composición que se fai cun monotipo.

Persoa que fai a composición tipográfica cun monotipo.

Aplícase ao aparato ou ao sistema de son ou de imaxe capaz de rexistrar e reproducir información empregando varias pistas da cinta magnética.