"An" (Contén)

PERSOEIRO

Médico de Bagdad, cristián. É autor de Taqwīm al- ṣ i ḥḥ a (Rectificación da saúde), obra que foi unha das primeiras en expoñer en cadros sinópticos a ciencia médica.

PERSOEIRO

Rei de Granada (1466), chamado polos cristiáns Mulei-Hacén. Principiou a Guerra de Granada co ataque e toma de Zahara (1481). A reacción castelá (toma de Alhama, 1482), resultou favorecida polas loitas entre as faccións formadas en torno a Soraia (Isabel de Solís), amante de Abū-l- Ḥ asan, e A’iša, sultá e nai do seu fillo Abū ‘Abd Allāh (Boabdil), sublevada na súa contra ( Mu ḥ ammad XI de Granada). A rebelión estoupou cando o rei mandou asasinar os Banū Sira ǧ (ou Abencerraxes). Ante a ameaza cristiá, Abū-l- Ḥ asan abdicou no seu irmán Muhammad XII Abu Abd ‘Allah.

PERSOEIRO

Matemático árabe que contribuíu ao desenvolvemento da trigonometría. É autor do Kitāb al-handasa (Tratado de xeometría).

PERSOEIRO

Profesor de Literatura Española na Universidade de Santiago de Compostela. Con anterioridade fora docente da mesma materia na Universidade de Dijon (Borgoña), onde se doutorou. Publicou traballos sobre Castelao, Rosalía, Cela e o teatro español contemporáneo.

1. Posesión abondosa de bens materiais.

2. 1. abundancia cósmica

      Proporción de átomos ou núcleos dun elemento observada na composición dun obxecto estelar ou dos raios cósmicos.

   2. abundancia cósmica relativa

      Abundancia cósmica dun elemento verbo doutro.

3. Porcentaxe en que, nunha mestura natural de isótopos dun elemento químico, se atopa cada un destes isótopos.

4. Gran cantidade, máis ca suficiente, dunha cousa.

1. Porcentaxe en que, nunha mestura natural de isótopos dun elemento químico, se atopa cada un destes isótopos.

2. Gran cantidade, máis ca suficiente, dunha cousa.

3. Posesión abondosa de bens materiais.

4. 1. abundancia cósmica

      Proporción de átomos ou núcleos dun elemento observada na composición dun obxecto estelar ou dos raios cósmicos.

   2. abundancia cósmica relativa

      Abundancia cósmica dun elemento verbo doutro.

1. Que amosa abundancia.

2. Calificativo que expresa unha idea de abundancia.

1. Que amosa abundancia.

2. Calificativo que expresa unha idea de abundancia.

1. Que se dá con abundancia, en moita cantidade.

2. Que ten fartura de algo, xeralmente bens económicos.

PERSOEIRO

Bispo da cidade italiana de Como. No Concilio de Constantinopla (450) combateu, por encargo do Papa León I, a herexía nestoriana, que consideraba inaceptable atribuír á natureza divina o que era de natureza humana. A súa festa celébrase o 14 de abril.

1. Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.

2. 1. Seguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea.

   2. Adepto ao cisma acaciano.

3. (482-519) Cisma provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou o Emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edito de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo Papa Fiz III quen excomungou o patriarca iniciando o cisma.

PERSOEIRO

Patriarca de Constantinopla (471-489) que promoveu o cisma acaciano na Igrexa de Oriente.