"Apo" (Contén)

Famosa estatua de bronce da Antigüidade grega, xa dun clasicismo moi desenvolvido, obra de Lisipo, que representa un atleta no acto de se limpar ou unxir o brazo dereito co cepillo (apoxiomenos). Só se coñecen copias porque os orixinais se perderon.

Nome dado ao apoastro dos satélites de Xúpiter con relación a este.

Ara romana dedicada aos deuses lares que chegou intacta ata o ano 1601, cando o arcebispo Xoán de San Clemente, quizais aconsellado por Ambrosio de Morales y Oliva, decidiu borrar a inscrición por considerala de orixe pagá. Segundo a tradición trátase da lápida que os discípulos do Apóstolo levantaron sobre o seu sepulcro. Foi descuberta polo bispo Teodomiro no s IX. En virtude da Concordia de Antealtares pasou a ser propiedade dos monxes dese mosteiro.

Carácter derivado non compartido por outras especies.

Biblioteca pública do estado do Vaticano, herdeira da primitiva biblioteca papal. Iniciada propiamente despois da Cisma de Aviñón, cara ao 1376, a actual biblioteca fundada polo pontífice Sixto IV coa bula Ad decorem militantis Ecclesiae (15.6.1475) deriva, así mesmo, das primeiras recoleccións feitas por Nicolao V (1447-1475). Actualmente, malia a separación do Arquivo Secreto Vaticano da biblioteca, acontecida durante o pontificado de Paulo V, os manuscritos superan os 70.000, os incunables os 8.000 e os volumes impresos o 1.800.000. Durante o pontidicado de Pío XII (1939-1958) entraron varias coleccións de manuscritos como o Arquivo do Capitolio de san Pedro e o fondo musical da Capella Gioulia, a carón da Capela Sixtina. Na fin do pontificado de Pío XII e durante os de Xoán XXIII (1958-1963) e de Paulo VI (1963-1978) adquiríronse novas coleccións de mauscritos e códices. No que atinxe á tradición manuscrita da lírica galego-potuguesa o cancioneiro do códice de pergamiños Vat....

Aplícase á persoa groseira, que usa as frases e palabras máis obscenas e indecentes na conversa.

Boletín que comezou a publicarse en La Habana en 1915. Cesou en 1955. A lingua que utilizaba era o castelán agás algunha frase esporádica ou algunha cita en galego. Este boletín era un xeito de “gaceta oficial” que recollía textualmente todo o que se dicía nas sesións da Asamblea de Apoderados. Serviu de libro de actas e incluía debates, informes de comisións especializadas, balances financeiros, contabilidade, situación do sanatorio, do teatro, do colexio, etc. Trátase dunha valiosa crónica que dá mostra do esforzo e interese común dos emigrantes polas institucións que os agrupaba. Cada edición do boletín tiña case 300 páxinas. Publicouse regularmente durante uns 45 anos, ata que o Centro Galego desapareceu.

Napoleón III.

Napoleón I Bonaparte.

Persoa que é moi presumida, que ten moita vaidade.

Libro no que se inclúen, entre outros, relatos da predicación do apóstolo Santiago na Hispania. Téñense referencias del dende o s VII.

Dispositivo empregado para identificar os dous polos, positivo e negativo, dun xerador de corrente continua ou de dous bornes dun circuíto.

cachapa.

Liñaxe natural de Pontecaldelas. Relacionado con esta caste está o apelido Cacharopo. As súas armas levan, en campo de goles, un cachapo.

Pao longo cun extremo máis avultado ca o outro.

Superintendencia de finanzas da Igrexa Romana presidida por un cardeal camarlengo. Apareceu no s XI como financeira da curia e dos bens temporais da Igrexa, e nos ss XIII-XIV absorbeu algunhas funcións en materia penal e civil. Actualmente lle corresponde a defensa do patrimonio temporal da Igrexa, e o camarlengo goza de facultades extraordinarias en caso de desocupación da sé pontificia.