"Bra" (Contén)

1. Lentitude dos latexos do corazón, por debaixo de 60 pulsacións por minuto nos adultos e de 70 nos nenos.

2. Bradicardia producida por un ritmo nodal. Este ritmo, que aparece cando falla o sinusal, está entre 30 e 40 pulsacións por minuto.

3. Bradicardia provocada por un ritmo sinusal lento. É frecuente en persoas sas e atléticas, e no puerperio, sen significado patolóxico, aínda que tamén está asociada a certos estados morbosos.

PERSOEIRO

*Baleiro*

1. Mamífero da familia dos bradipódidos.

2. Familia de mamíferos da orde dos xenartros ou edentados á que pertencen os individuos dos xéneros Bradypus e Choloepus, coñecidos co nome de preguiceiros.

FILOSOFOS

Filósofo inglés. Ingresou no University Collage de Oxford en 1865, onde influíu no Neohegelianismo. En The Principles of Logic (Os principios da lóxica, 1883), continuou e perfeccionou a maneira hegeliana de tratar os temas lóxicos, especialmente, o xuízo e o siloxismo, ao igual que en Appearance and Reality (Apariencia e realidade, 1893). En A Metaphysical Essay (Un ensaio metafísico, 1893), mesturou as teorías de Hegel e de Spinoza cun sentido místico pouco hegeliano que sitúa a superación das contradicións nun absoluto no que todo está contido, e ao que se chega por unha experiencia inmediata. Escribiu tamén: The Presuppositions of Critical History (Presuposicións de crítica histórica, 1874), Ethical Studies (Estudios éticos, 1876) e Essays in Truth and Reality (Ensaios sobre verdade e realidade, 1914).

PERSOEIRO

Astrónomo inglés. Membro da Royal Society (1718) e profesor en Oxford (1721). Foi o descubridor da aberración da luz (1727) e da nutación do eixe terrestre (1748). En 1742 sucedeu a E. Halley como astrónomo real e como director do observatorio de Greenwich. Dende 1750 ata 1762 realizou unhas 60.000 observacións de estrelas co fin de medir a súa paralaxe e deducir a súa distancia á Terra. Máis tarde F. W. Bessel aproveitou estes datos para facer un catálogo de 3.222 estrelas (1818).

PERSOEIRO

Xeneral norteamericano. Tomou parte na Segunda Guerra Mundial. Ocupou Bizerta en 1943 e, un ano despois, dirixiu as forzas norteamericanas no desembarco de Normandía; ocupou Bretaña e penetrou ata o Elba onde se uniu ao exército soviético. Foi presidente do comité de xefes do estado maior e representante norteamericano no comité de defensa do Pacto do Atlántico (1949-1953). Publicou as súas memorias en A Soldier’s Story (Historia dun soldado, 1951).