"CAD" (Contén)

1. Fileira de bancos. SIN: grada.

2. Nun terreo inclinado, zona que se pode adicar ao cultivo grazas á construción de pequenos muros. SIN: bancal, socalco.

3. Grupo grande de peixes que pasan xuntos. SIN: banco.

4. Conxunto de bancos feitos de táboas traveseiras que van de babor a estribor nos botes e que serven de asento aos remeiros, ou bancos que se colocan dentro do bordo nas embarcacións menores.

1. Carga ou totalidade de pasaxeiros que leva unha barca nunha viaxe.

2. Cada unha das viaxes que realiza unha barca.

1. Barco.

2. Liñaxe oriúnda de Ferrol. Relaciónanse con esta caste os Barcadeiro e Barcadiga. As súas armas levan, en campo de azul, un barco de carga sobre ondas de azul e prata.

PERSOEIRO

Humanista italiano. Tamén era coñecido como Antonio da Boloña ou Panormita. Doutor en dereito e poeta laureatus, foi conselleiro e preceptor de Afonso o Magnánimo entre o 1434 e o 1458. Fundou en Nápoles a Academia Panormitana, logo Academia Pontaniana. É autor, entre outras obras, da colección de poemas en latín Hermaphroditus (1424-1425) e dunha biografía de Afonso o Magnánimo: De ditis et factis Alphonsi regis (Ditos e feitos do rei Afonso, 1455).

1. Acción e efecto de beliscar.

2. Marca que deixa un belisco.

PERSOEIRO

Cardeal. Introduciu en Córdoba a Congregación do Oratorio. No 1705 foi nomeado bispo de Cartagena. Armou cos seus propios cartos a 4.000 homes para combater contra os partidarios do arquiduque Carlos de Austria en Murcia. Declarou a guerra santa nunha carta pastoral en defensa da lexitimidade como Rei de España de Filipe V, quen o recompensou coa lugartenencia e capitanía xeral de València, que non aceptou. Non obstante , cando o Papa Clemente XI recoñeceu a Carlos de Austria como Rei de España, púxose declaradamente de parte da Santa Sé. O Papa recompensouno co nomeamento de cardeal (1719). Loitou pola reforma da disciplina relixiosa, para o que obtivo do Papa a publicación da bula Apostolici ministerii (Ministerios apostólicos, 1723). En 1724 renunciou ao bispado e retirouse a Roma, desde onde continuou loitando para acadar un acordo pacífico nas relacións entre Filipe V e o Papa.

DUCADOS

Título concedido no 1688 por Xacobe II de Inglaterra, co condado de Tinmouth e a baronía de Bousworth, ao seu fillo natural James Fitz James Stuart, quen destacou na guerra de Sucesión española (1713-1714).

1. Acción e efecto de bicar.

2. Comida que a ave leva dunha vez no peteiro para alimentar as súas crías.

3. Golpe que as aves dan co bico.

4. Parte boa dalgunha cousa que obtén ou da que se apropia alguén con pouco traballo ou a baixo prezo.