"CIT" (Contén)

Que excita ou que serve para excitar.

Máquina eléctrica auxiliar destinada a excitar outra máquina de máis potencia. Emprégase nos alternadores.

Rectificador monoanódico do vapor de mercurio que se emprega en certas válvulas.

Acción de exercitar ou exercitarse.

Que ou quen exercita, especialmente aplicado a quen fai exercicios espirituais.

Nome que lle outorgaron á institución militar galega os republicanos federalistas que se sublevaron en Ferrol o 11 de outubro de 1872. Na sublevación participaron arredor de 1.500 soldados e oficiais da mariña xunto a outras 1.000 persoas, fundamentalmente traballadores e gardas do estaleiro, obreiros doutras fábricas e os profesionais liberais republicanos da cidade, liderados polo brigadier Pozas, autoproclamado comandante xeneral, e polo capitán de fragata retirado, Montojo. O seu obxectivo era proclamar a república federal. Oito días despois, o levantamento foi sufocado e perseguidos e condenados os seus líderes.

Organización revolucionaria nacionalista que defendía unha Galicia libre da explotación dos seus recursos por parte de monopolios e multinacionais, con especial énfase na defensa dos recursos ecolóxicos (augas, montes) e que utilizou a loita armada para a consecución dos seus fins. Integrada por persoas próximas a organizacións independentistas galegas, como Galiza Ceibe, UPG, PCLN e APU, protagonizou diferentes atentados ata que foi desarticulado pola policía a finais de 1990. O EGPGC, que tivo como precedentes aos grupos Loita Armada Revolucionaria (LAR) e Liga Armada Galega (LAG) e ao que se lle atribuíron conexións con outros grupos extremistas non galegos, iniciou a súa actividade en febreiro de 1986. Dende entón cometeu unha serie de actos violentos, como roubos e atentados contra entidades bancarias, delegacións do goberno central, empresas privadas e bens particulares ao longo de toda a xeografía galega, entre os que cómpre destacar os realizados en Pontevedra (CELULOSAS, ELNOSA),...

Nome dado ás forzas militares soviéticas. Creado en xaneiro de 1918 polo Consello dos Comisarios do Pobo, foi organizado por Trockij. Ata a desintegración da Unión Soviética en 1991 e a súa propia fragmentación nos distintos exércitos dos novos estados, tomou parte en importantes conflitos bélicos, como a Guerra Civil rusa (1918-1920), a Segunda Guerra Mundial (1939-1945) e a Guerra de Afganistán (1979-1989).

Levar a termo a fagocitose dun microorganismo ou dunha partícula.

Relativo ou pertencente ao fagocito.

Célula capaz de levar a cabo o proceso de fagocitose. Moitos protozoos e algunhas células dos mamíferos, como os monocitos ou os macrófagos, son fagocitos.

Célula nai dos fagocitos.

Lise dos fagocitos con liberación, moitas veces, de antitoxinas ou substancias de actividade antimicrobiana.

Proceso que permite atrapar, englobar e xeralmente destruír ou dixerir elementos moi diversos, como bacterias, produtos do metabolismo ou corpos estraños. A fagocitose realízana células especializadas (macrófagos ou neutrófilos) ou determinados organismos unicelulares (protozoos), que rodean coa súa membrana celular a partícula e incorpórana no seu citoplasma. Pódese levar a cabo como mecanismo de defensa ou para a alimentación, no caso dalgúns organismos como os protozoos. É un dos mecanismos fundamentais da inmunidade natural, especialmente nos organismos superiores: en moitos lugares do corpo, como o sangue, o tecido conxuntivo ou o fígado, existen numerosos fagocitos, que atacan calquera alteración do organismo, encargándose de destruír ou de neutralizar os corpos estraños, sobre todo microorganismos, que poden poñer en perigo o funcionamento do organismo. A fagocitose é un tipo de endocitose.

Produción cinematográfica estadounidense realizada en 1972. Foi dirixida por John Huston e interpretada por Stacy Keach, Jeff Bridges, Susan Tyrell e Candy Clark. O filme reflicte o mundo sórdido que rodea a vida dun boxeador acabado que sobrevive nun ambiente de miseria.

Revista aparecida en Ferrol en decembro de 1982. Cesou a súa edición ao redor de 1984. Incluíu historietas da autoría de Antonio A. Cubero e Eduardo Galán Dudi. Foi substituído por El Patito Feo.