"EUR" (Contén)

Inflamación superficial da pel que produce un picor intenso.

Neuralxia ou neurite que se produce pola compresión que ocasiona unha inflamación ou un tumor situado principalmente nun burato ou conduto óseo que é atravesado por un nervio.

Conxunto das estruturas que forman o sistema nervioso central, que está formado polo cerebro, o cerebelo, os pedúnculos, a protuberancia, o bulbo e a medula.

Relativo ou pertencente á neuroendocrinoloxía.

Materia que estuda as relacións entre os sistemas nervioso e endócrino.

Recubrimento ectodérmico do conduto neural embrionario que está constituído por células epiteliais.

Parte do endoesqueleto dos vertebrados que recobre e protexe o sistema nervioso central.

Cada unha das fibras do citoplasma das neuronas e das súas prolongacións.

Tumor que se orixina no tecido conxuntivo dos nervios e que está formado pola proliferación do perineuro e do endoneuro.

Enfermidade que se orixina por un trastorno do desenvolvemento do ectoderma e que se caracteriza pola asociación de múltiples neurofibromas no traxecto dos nervios periféricos, que produce, ademais, unhas manchas de cor marrón na pel. A identificación do xene responsable permitiu desenvolver unha proba de diagnose prenatal cun 98% de efectividade. OBS: Tamén se denomina enfermidade de von Recklinghausen.

Rama da fisioloxía que estuda as funcións biolóxicas do sistema nervioso.

Relativo ou pertencente á neurofisioloxía.

Cada un dos compostos altamente velenosos que pertencen ao grupo dos ésteres orgánicos que derivan do ácido fosfórico. Os neurogases foron sintetizados pouco antes da Segunda Guerra Mundial por Gerhard Schrader e os seus colaboradores. Os máis coñecidos son o tabún, o sarín e o somán. Introdúcense dentro do organismo por inhalación, inxestión do líquido ou absorción cutánea e actúan bloqueando o enzima que emprega o organismo para destruír a colinesterase.

glía.

Relativo ou pertencente á neuroglía.

Lóbulo posterior da hipófise, unido ao hipotálamo polo talo hipofisario, onde se almacenan as hormonas vasopresina e oxitocina, que están sintetizadas nos núcleos supraóptico e supraventricular do hipotálamo.

Hormona que se produce e se libera por células nerviosas especializadas. Sintetízase e transpórtase a través dos axóns cara á terminación nerviosa, en que se libera como resposta a estímulos que chegan tamén a través do axón.

Estado de indiferenza psíquica e repouso motor sen perda profunda da consciencia que foi descrita por Mundeleer e De Castro en 1959. Co emprego dun tranquilizante maior (neuroléptico) en doses altas e un analxésico potente, conséguese un estado de profunda sedación, analxesia e esmorecemento neurovexetativo que permite realizar intervencións cirúrxicas importantes sen necesidade doutro tipo de anestesia.