"Ise" (Contén)

Técnica ideada polo doutor Ignasi Barraquer para a intervención de cataratas, que consiste na extracción do cristalino por aspiración mediante un instrumento que se denomina erisífaco.

Lise dos fagocitos con liberación, moitas veces, de antitoxinas ou substancias de actividade antimicrobiana.

Mecanismo mediante o que se disolve a fibrina coagulada. O enzima que a destrúe é a fibrinolisina ou plasmina, que se forma a partir dun precursor inactivo presente no plasma chamado profibrinolisina ou plasminóxeno.

Fundación sen ánimo de lucro que se constituíu en Vilagarcía de Arousa o 5 de xuño de 1997. Entre os seus obxectivos cómpre subliñar diversas iniciativas para o estudio, a investigación e o debate de temas e proxectos de interese local para Vilagarcía de Arousa, impulsando a xestión das institucións locais e dos responsables políticos, co fin de acadar unha óptima realización dos proxectos. Ocúpase tamén do fomento e desenvolvemento do tecido social e económico. O seu padroado está constituído polo presidente Xosé Barros Cuervo, o vicepresidente Félix Acuña Vidal, un secretario, un tesoureiro, e cinco vocais.

Inxección intravenosa dun líquido, como por exemplo soro.

Reacción de catálise química que se produce por efecto da luz.

Estudio das funcións que ten por finalidade expresalas mediante unha serie ou unha integral na que interveñen as funcións trigonométricas. O fundamento desta técnica matemática é a que se denomina, ás veces, teorema de Fourier. Toda función periódica f(x), continua ou, como máximo, cun número finito de discontinuidades finitas, pódese expresar mediante unha serie trigonométrica, que se coñece como serie de Fourier da, ou asociada á, función f(x). O número ω é a pulsación fundamental da serie de Fourier de f e é igual á pulsación, ou frecuencia angular, de f, é dicir, ω=2π/T, onde T é o período de f. O primeiro termo da serie de Fourier de f, termo que corresponde ao valor n=1 do índice de sumatorio, chámase harmónico fundamental (ou primeiro harmónico ou harmónico de orde 1); os outros termos son os seus harmónicos (os harmónicos do fundamental); por exemplo, o termo que corresponde...

Revista editada en Santiago de Compostela a partir de 1987. Subtitulouse “Semestral de Arte, Diseño y Arquitectura”. Dirixírona conxuntamente Pilar Corredoira, Román Pereiro, Alberto Permuy e Xosé M. Casabella. Tentou ofrecer unha visión global do panorama artístico galego, sen esquecer a perspectiva nacional e internacional, tanto no eido arquitectónico, como na arte e no deseño gráfico e industrial. No apartado ilustrativo, ademais dos fotógrafos galegos, contou coa colaboración do Centre National d´Art et de Culture Georges Pompidou de París e coa Fundación Juan March de Madrid.

electrólise.

Prefectura de Rwanda (2.397 km2; 728.365 h [estim 1991]). A capital é Gisenyi (21.918 h [estim 1991]).

ía de degradación da glicosa ata a obtención de ácido pirúvico, que comporta a liberación de enerxía en forma de ATP. Nesta vía, que se denomina vía de Embden-Meyerhof-Parnas (EMP) ou vía glicolítica, pódense distinguir tres fases. En primeiro lugar, a fosforilación da glicosa que produce glicosa-6-fosfato e a fragmentación en dúas moléculas de triosa-fosfato. Esta etapa require dúas moléculas de ATP por molécula de glicosa. En segundo lugar, a deshidroxenación da triosa-fosfato, a través de diversas etapas, transformación en ácido pirúvico, co que se obteñen dúas moléculas de ATP por molécula de triosa-fosfato. Finalmente, a rexeneración das coenzimas que se reducen, que pode ser por vía anaeróbica (proceso de fermentación) ou por vía aeróbica (proceso de respiración). A glicólise é moi importante para facer fronte ás necesidades enerxéticas en períodos curtos.