"Marin" (Contén)

Construción situada sobre o río Miño en Portomarín. Datada no s XX, realizouse en cantaría e cachotaría con arcos rebaixados e tallamares redondeados. Ten sete vans e situábase na estrada de Portomarín a Sarria e foi asolagada no encoro de Belesar.

San Xoán de Portomarín.

Antigo mosteiro feminino situado en Portomarín. Recibiu a cuarta parte dos bens de Gundulfo na repartición que realizaron en 925 os pais de san Rosendo, Gutier e santa Aldara.

ou San Nicolao de Portomarín Igrexa parroquial situada en Portomarín. Pertenceu ao antigo mosteiro de san Xoán, que pertenceu aos cabaleiros de Santiago e despois aos de San Xoán de Xerusalén. En 1963 trasladouse, xunto coa vila, á súa localización actual seguindo un proxecto do arquitecto F. Pons-Sorolla. Construíuse ao longo do s XII. Trátase dunha igrexa-fortaleza con ameas no seu exterior polas que circulaba un camiño de ronda. Ten unha soa nave de planta rectangular, cuberta cunha bóveda de canón, e ábsida semicircular, máis pequena que a nave, decorada cunha moldura de billetes e tres seteiras decoradas. No interior conserva pinturas murais. A fachada principal acubíllase baixo un gran arco de descarga, sobre o que se sitúan dúas pequenas torres con ameas. Baixo o arco a fachada divídese en dúas partes: na superior atópase un gran rosetón calado; e na inferior a portada que amosa as influencias do mestre Mateo. Está formada por unha tripla arquivolta decorada: a...

portomarinense.

(Santiago de Compostela 22.9.1772 - 19.1.1822) Escultor, irmán de Melchor de Prado Mariño. Formouse na Escuela Patriótica de Dibujo da Real Sociedad Económica Amigos del País de Santiago e co seu irmán, que lle encargou a realización das imaxes da Dolorosa e das Ánimas para San Mamede de Carnota. Influído por Xosé Ferreiro, na súa obra está presente o historicismo e o eclecticismo que aínda mira ao barroco. Buscou a individualización dos personaxes e a representación das paixóns da alma a través dos rostros, que nas representacións femininas están idealizados. Entre as súas obras destacan varias imaxes e retablos para as igrexas de San Miguel e Santa María do Camiño, varias imaxes para a igrexa de San Bieito do Campo e os retablos da igrexa das Ánimas e a Inmaculada Concepción para a capela maior da catedral compostelá. Fóra de Santiago de Compostela realizou a Virxe das Dores para a igrexa do convento San Domingos da Coruña, o retablo...

(Santiago de Compostela 1760? - A Coruña 1834) Arquitecto, irmán de Manuel Francisco de Prado Mariño. Foi discípulo de Miguel Ferro Caaveiro na Escuela Patriótica de Dibujo da Real Sociedad Económica Amigos del País de Santiago e en 1792 ingresou na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Foi arquitecto da catedral de Santiago de Compostela desde 1807 e arquitecto municipal da Coruña desde 1834. Antes de rematar os estudos (1796) realizou un proxecto de remodelación da cabeceira da catedral compostelá (1794), que non se chegou a materializar, e a reedificación de San Bieito do Campo (1795). Influído polo racionalismo académico e o neoclasicismo, realizou a igrexa das Ánimas, a fachada de San Miguel dos Agros (1814), a colexiata de Santa María de Vigo (1815) e os planos para a fachada principal da Universidade de Santiago de Compostela (facultade de Xeografía e Historia) en 1798, e foi arquitecto municipal da Coruña (1818-1834). Colaborou co seu irmán...

Antigo mosteiro dúplice situado en Ortoá (Sarria).

Xénero de plantas, da familia das lamiáceas, ao que pertence o romeu.

Termo da verba dos arxinas ou xerga dos canteiros que corresponde á voz ‘compañeiro’.