"OCR" (Contén)

aíña tubular que se sitúa na base do pecíolo e está formada por dúas estípulas membranosas concrescentes, que aparece nas plantas da familia das poligonáceas e noutras plantas de flores alternas.

Que está provisto de ócrea.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘amarelo’.

Cor amarela ou amarela pálida que presenta a pel.

Que é de cor amarela pálida ou amarela esbrancuxada.

Aplícase aos cogomelos de esporada dunha cor entre ocre e parda amarelada.

oligarquía.

Deficiente coloración do sangue por falta de hemoglobina.

Pigmento que se atopa no ollo dalgúns insectos e crustáceos, que ten como precursor biosintético o triptófano.

pelicano.

Aplícase ao material fotográfico, como emulsións, placas ou películas, sensible a todas as cores do espectro que están comprendidas entre o amarelo e o violeta, e insensible, polo tanto, ao vermello.

Comunidade ideal en que todos os membros son iguais en categoría e posición social.

Partido político chileno creado en 1957 con militantes que formaran parte do Partido Social Cristiano e de Falange Nacional, que dirixían Eduardo Frei Montalva, Manuel Antonio Garretón Walker e Bernardo Leighton Guzmán. Cunha certa rapidez acadou a maioría das cámaras lexislativas en 1965. Iniciou profundas reformas agrarias e educativas. Coa ditadura de Pinochet (1973) os seus dirixentes foron perseguidos e os seus bens confiscados, malia que un sector simpatizara inicialmente co golpe de estado. Ao se restablecer a democracia, foi o partido máis votado nas eleccións de 1988, 1993, 1997 e 2002 á fronte da coalición Concertación de los Partidos de la Democracia.

Organización política española xurdida en 1982 da escisión da parte máis conservadora da Unión de Centro Democrático. Baixo a presidencia de Óscar Alzaga Villamil, pactou unha coalición con Alianza Popular. Ao mesmo tempo, conseguiu ser o principal partido de ideoloxía democratacristiá no ámbito español, a pesar de que a súa pretensión de se converter na forza hexemónica de centrodereita finalmente produciu a ruptura definitiva entre ambas as forzas en 1986, pouco despois das eleccións xerais.

Grupo político republicano formado por E. Castelar en 1876 como Partido Demócrata e que adoptou a denominación de Demócrata Posibilista en 1879 para se diferenciar dos progresistas demócratas de Cristino Martos. Centrou o seu programa unicamente na consecución do sufraxio universal e na participación electoral.

Grupo político formado como Partido Democrático--Progresista en abril de 1849 en Madrid a partir do proxecto do programa que a á esquerdista do Partido Progresista presentara en decembro de 1848. Nel demandábase o pleno recoñecemento dos dereitos e liberdades individuais, o sufraxio universal, a completa desamortización civil e a abolición das quintas. O seu primeiro comité organizador foi impulsado por Sixto Cámara e desde o comezo relacionouse estreitamente cunha sociedade secreta, Los Hijos del Pueblo. Malia que o partido foi marxinado entre 1854 e 1856 polos progresistas, a súa decidida intervención na Revolución de 1854 favoreceu o seu crecemento. En 1856 foi ilegalizado e os seus anos de clandestinidade favoreceron de novo o dominio do sector máis radical e o establecemento dunhas estreitas relacións coas sociedades secretas. En 1857-1858 creouse a sociedade carbonaria El Falansterio, que chegou a impoñerse na dirección do Partido Democrático e a preparar diferentes intentos revolucionarios...