"Pol" (Contén)

PERSOEIRO

Dramaturgo. Desenvolveu a súa carreira literaria e teatral na súa cidade natal. Creador de sainetes, comedias e dramas de carácter costumista como Entre el hierro (1910), tamén explorou as posibilidades do drama grotesco, como medio para retratar a frustración e o patetismo dunha sociedade que sufría unha fonda transformación. Entre esas pezas, cunha dimensión crítica, hai que salientar Mateo (1923), Stefano (1928), Cremona (1933), ou El relojero (1934). A partir de 1934 abandonou a escrita dramática e iniciou unha carreira como tradutor e director de escena.

CIDADES

Cidade do estado de Minas Gerais, Brasil (183.708 h [2000]). A industria é a base da súa economía, da que destaca a siderurxia e a produción de tecidos, produtos lácteos, calzado e mobles. Na agricultura cómpre salientar o cultivo de millo e cana de azucre.

GALICIA

Pintor e enxeñeiro. Realizou estudios de enxeñería técnica mecánica. No eido da pintura foi discípulo de Maximiliano Vidales Espinosa e Arturo Fernández Cersa. Estudiou na Escola de Traballo de Vigo (1939-1941) onde aprendeu as técnicas da augada e do lavado. En 1975 asistiu a clases de debuxo e pintura na Escola de Artes e Oficios da Coruña baixo a dirección de Francisco Creo, Mariano García Patiño e Xosé Luís Rodríguez Sánchez. Traballou o óleo e a acuarela e cultivou a paisaxe. Realizou unha exposición na Alianza Francesa da Coruña (1978) e participou nunha colectiva celebrada no concello da Coruña (1984) e na sala municipal do 11º Arrondisement en París (1986). Acadou o primeiro premio do Concurso Infantil de Debuxo e Pintura da Sociedad de Amigos del Arte de Vigo (1930-1931). Foi presidente do consello de administración de ALUFLET, conselleiro delegado de Ponte Naya, vicepresidente do Banco del Noroeste, cónsul honorario de Francia na Coruña e decano do corpo consular da Coruña. Foi...

PERSOEIRO

Político. Cofundador e máximo dirixente do Partido de la Democracia Cristiana (1960), exiliouse en Venezuela trala vitoria electoral do coronel Morales. Regresou a El Salvador despois do golpe de estado de 1979 e formou parte da xunta do goberno cívico-militar desde 1980 que presidiu ata 1982. Foi presidente do país (1984-1989).

GALICIA

Teólogo e escritor. Formouse no seminario de San Pablo de Cuenca e ordenouse sacerdote en 1943. Doutorouse en Teoloxía en Roma coa tese Miguel de Palacios, un gran teólogo desconocido, e en Filosofía e Letras na Universidad Complutense de Madrid coa tese El sustrato teológico en los escritos de Graham Greene. Foi profesor de teoloxía en Cuenca e Londres, e dende 1973 profesor de literatura inglesa na Universidad Complutense. Entre as súas obras destacan La crisis del sacerdote en Graham Greene (1974), Estudios sobre “El poder y la gloria” de Graham Greene (1981) e Graham Greene: amigo y hermano (1998).

PERSOEIRO

Raíña de Polonia (1384-1399), filla de Luís de Hungría. Foi entronizada pola nobreza polaca e polos representantes das cidades, quen decidiron casala con Jagellon, soberano do Gran Ducado de Lituania, mediante o Tratado de Krewa (1385). Ao ano seguinte e despois do seu bautismo, Jagellon adoptou o nome de Ladislau e a nobreza polaca elixiuno rei de Polonia. Deste xeito uníronse Polonia e Lituania fronte á ameaza da Orde Teutónica. Foi canonizada no 1997 e a súa festividade celébrase o 16 de outubro.

PERSOEIRO

Pintor. Formouse na Sass’s Academy (1834) e na Royal Academy Schools (1586). Cultivou o retrato, a pintura histórica, os temas literarios inspirados, entre outros, en Shakespeare, Scott e Cervantes, e a pintura de xénero. Entre as súas obras destacan Past and present (Pasado e presente, 1858) e Travelling companions (Compañeiros de viaxe, 1862). Dende 1849 foi asociado da Royal Academy e a partir de 1861 académico.

GALICIA

Eclesiástico. Estudiou no seminario de Sevilla e aos quince anos trasladouse a Roma, onde se ordenou sacerdote e se doutorou en Filosofía, Teoloxía e Dereito Canónico. Foi nomeado bispo de Tui en maio de 1914, e en marzo de 1917 bispo de Vitoria. Entre 1923 e 1963 dirixiu a diocese de Madrid-Alcalá. Centrou o seu labor nas zonas suburbiais, nas misións, no seminario e no clero, para o que creou a Obra Diocesana de los Suburbios, o Secretariado de Misiones, o seminario de Alcalá de Henares e numerosas institucións e centros de formación para os seminaristas e o clero. Publicou numerosos discursos, conferencias e cartas pastorais, como La Encíclica Rerum Novaron y los obreros (1911), El primer origen de la vida según el Hexámeron y según la ciencia (1913) e Esbozo apologético de la poesía eucarística clásica española (1939). Recibiu, entre outras condecoracións, as grandes cruces de Isabel la Católica, Alfonso X el Sabio e Cisneros; a da Orde do...

1. Meter as galiñas no poleiro.

2. Subir ou pór nun lugar alto a unha persoa ou animal.

3. Outorgar ou conferir a alguén un cargo elevado ou unha dignidade.

4. Subir as galiñas ao poleiro.

5. Subirse a un sitio elevado.

6. Alcanzar unha posición elevada ou gabarse por ocupala.

CIDADES

Cidade da provincia de Florencia, na Toscana, Italia, situada na marxe esquerda do río Arno (43.887 h [2000]). Do seu patrimonio cultural destaca a colexiata de Sant’Andrea, fundada en 1093, reformada no s XVIII e reconstruída tralos danos ocasionados pola Segunda Guerra Mundial.

PERSOEIRO

Pintor. A súa arte evolucionou dende o manierismo ata o equilibrio das súas últimas obras. Da súa produción destaca Virxe con santos (1579).