"Rin" (Contén)

PERSOEIRO

Poeta italiano. Escribiu Documenti d’Amore (1309-1313), poema alegórico, e a recompilación de preceptos Del reggimento e costumi di donna, en prosa e en verso, obras moi interesantes para o coñecemento dos costumes do s XlV.

CAPITAIS

Capital do estado de Barinas, Venezuela, nas beiras do río Santo Domingo (179.918 h [1991]). Encrucillada de importantes estradas que relacionan os Llanos, o litoral do Caribe e a cordilleira de Mérida. Cidade importante durante a época colonial, foi trasladada ao seu lugar actual dende as abas da cordilleira no 1759.

PERSOEIRO

Crego pioneiro na recolleita do folclore inglés. Recompilou multitude de cancións populares e foi autor de numerosos himnos, como Onward, Christian Soldiers (Adiante soldados de Cristo,1865).

PERSOEIRO

Escritor e xornalista inglés, fillo de lord Revelstoke. Estudiou en Eton e no Trinity College. Ingresou no corpo diplomático (1898). Escribiu poesía, novela, ensaio e crítica. Foi un narrador sensible e suxerinte a través de episodios sinxelos. Entre as súas obras como novelista destacan: Passign by (Aves de paso, 1921), Daphne adeane (1926), Comfortless memory (Recordos inquedantes, 1928) e The lonely lady of Dulwich (A solitaria señora de Dulwich, 1934).

LAGOS

Lago do centro de Kenya (500 km2). Dálle o seu nome a uns depósitos de fósiles que van dende o Mioceno ata o Pleistoceno, onde foron descubertos restos de australopitecos que teñen 3.500.000 anos.

GALICIA

Debuxante. Colaborou en diversas revistas e xornais. Foi asesor artístico do concello da Coruña. Membro da Real Academia de Belas Artes da Coruña, en 1962 ingresou na Real Academia Galega cun discurso titulado: “Breves divagaciones sobre el arte en relación con algunos pueblos y épocas de la antigüedad que lo crearon”.

PERSOEIRO

E Lo ramet de ginesta (1867), e outras compilacións poéticas, onde a miúdo adoptaba o ritmo das cancións populares, revelando unha visión idílica do campo.

PERSOEIRO

Escritor. Os seus escritos máis característicos están recollidos nun volume de poesías en castelán. Algo (1881), e nun libro en catalán e castelán, Obras en prosa y verso (1881).

PERSOEIRO

Médico e bacteriólogo alemán. En colaboración con Shibasaburo Kitasato realizou estudios que son o punto de arranque da inmunoloxía. En 1891 conseguiu preparar o soro antidiftérico. Recibiu o primeiro Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía en 1901 polos seus traballos sobre a inmunidade antitóxica.

PERSOEIRO

Microbiólogo holandés. Iniciou e desenvolveu a técnica do cultivo de enriquecemento, aplicada ao estudo das bacterias do solo e das rizobiáceas das raíces das fabáceas. Estudiou a enfermidade de mosaico do tabaco, da que se sabía que non estaba causada por bacterias (única orixe coñecida daquela para as infeccións), e definiu o axente causante como un “fluído vivo contaxioso”, ao que lle deu o nome de virus filtrante. Este termo, co paso do tempo, simplificouse no actual virus.

1. Relativo ou pertencente aos benimeríns.

2. Individuo pertencente á dinastía benimerín.

3. Dinastía bérber do grupo Zenāta, chamado tamén marínida, que substituíu os almohades no dominio do norte de África (1269-1465). A época de máximo esplendor foi a dos reinados de Albūl-Hassan (1338-1348) e de Abū’ Inaān (1349-1358), despois da que comezou a decadencia. Realizaron numerosas incursións na Península enfrontándose aos cristiáns, como na Batalla del Salado (1340) fronte aos exércitos de Afonso XI. Os benimeríns fixeron moitas edificacións, especialmente en Fez, a capital. A madrasa de Qarawiyyīn, en Fez, foi un foco de cultura no occidente islámico.