"Rita" (Contén)

1. Poñer(se) curvo ou torto algo.

2. Envolverse sobre si mesmo.

PERSOEIRO

Mística italiana. Obrigada a casar, fíxose relixiosa nas agostiñas de Cascia ao morrer seu marido e seus dous fillos. Avogada dos imposibles, represéntase con hábito negro, cinguido cunha correa e unha espriña cravada na testa. Foi canonizada en 1900 e a súa festa celébrase o 22 de maio.

GALICIA

Escritora. Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela, colaborou en diversas publicacións periódicas, como Grial e Festa da palabra silenciada. Publicou o estudo Os camiños da vida, de Ramón Otero Pedrayo (1992) e a recompilación Entrevistas a Rafael Dieste (1994).

1. 1. Relativo ou pertencente a Samaria, aos seus habitantes ou á súa lingua.

   2. Natural ou habitante de Samaria.

2. 1. Relativo ou pertencente á comunidade samaritana.

   2. Individuo da comunidade samaritana.

   3. Comunidade étnico-relixiosa xurdida da mestura entre a poboación autóctona israelita de Samaria e os colonos introducidos polos asirios despois da destrución da cidade (722 a C) procedentes de Babilonia, Cut, Avá, Hemat e Sefarvaim. O sincretismo relixioso no que derivou non foi nunca recoñecido polos xudeus. Non só se negaron a colaborar na reconstrución do templo de Xerusalén, senón que edificaron un propio no cumio do Gěrizzīm, onde aínda inmolan o gran sacrificio de Pascua. Quedan uns 450, repartidos nos centro de Nābulus e de Holon, preto de Tel-Aviv-Yafō.

3. Forma do arameo occidental, falado e escrito desde o s IV a C ata o s XI polos samaritanos. Caracterízase pola desaparición case sistemática das consoantes larínxeas.

4. Que ou quen é caritativo.

5. Literatura cultivada polos samaritanos nas diversas linguas que empregaron ao longo dos séculos. O hebreo foi a lingua do Pentateuco samaritano. En arameo samaritano escribíronse o Tragum samaritano do s IV e a maioría das composicións esexéticas e litúrxicas, ademais dalgunhas obras históricas. Durante o período helénico-romano (ss IV a C-IV d C) empregouse o grego, aínda que só se conservan uns poucos fragmentos literarios de Alexandre Polihistor. Tras o dominio musulmán, a maiorías das obras samaritanas de carácter histórico, xurídico, esexético e gramatical redactáronse en árabe. Destaca a obra de Abū-l-Fatḥ ibn Abū-l-Ḥasan (s XIV), que recompilou os anais do gran sacerdote Pinḥas ben Yosef.

1. Termo de cortesía aplicado a unha muller solteira. OBS: Nesta acepción a súa abreviatura é Srta.

2. Termo de cortesía aplicado a unha rapaza ou a unha muller nova da que se descoñece o nome, ou a unha empregada dun establecemento ou oficina.

1. 1. Relativo ou pertencente á antiga Síbaris ou aos seus habitantes.

   2. Natural ou habitante da antiga Síbaris.

2. Que ou quen ten gustos refinados e se recobre dunha comodidade e dun luxo excesivo.

1. Relativo ou pertencente aos taboritas.

2. Seguidor da á radical husita, organizada por Jan Zižka na praza forte de Tabor (Bohemia) en 1420. Baixo a guía do seu sucesor Procopio o Rapad, en 1424 asediaron Nuremberg e obrigaron a Federico de Hohenzollern a asinar o Tratado de Heheimstein (1429-1430). En 1434 foron derrotados en Lipant, preto de Cesky Brod.