"AP" (Contén)

1. Realtivo ou pertencente aos ovirraptóridos.

2. Animal fósil da familia dos ovirraptóridos.

3. Familia de animais fósiles, bípedos e pequenos, similares ás aves, de ata 2 m de lonxitude. Presentaban cabeza curta, cunha protuberancia nasal, pico sen dentes, patas longas, con tres dedos con fortes garras, e cola baixa e curta. Viviron durante o Cretácico Superior, en Mongolia.

GALICIA

Xurista e político. Doutor en Dereito, foi letrado no corpo de Facenda, director da Caixa de Aforros de Santiago de Compostela e presidente do comité executivo da Exposición Rexional Galega de 1909. Militou no Partido Conservador e foi deputado polo distrito de Noia durante tres lexislaturas (1886-1896). Publicou Documentos del monasterio de Tojos-Outos (1889).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Nicasio Pajares, estableceuse en Uruguay e Arxentina, onde fundou o diario El Despertar Hispano e colaborou en revistas como Alfar, Fomento de la Instrución Gallega, España e Mundo Argentino. Xa de volta en España, dedicouse a escribir novelas de tema americano e ton humorístico, como Teatro de la emigración (1922), El conquistador de los Trópicos (1923), coa que deu comezo o subxénero de “novela de ditadores”; e El pensador en la selva (1925). Tamén foi autor de obras como Don Quijote y Tío Sam (1930) e Cómo pervirtieron a Palleiros (1931). En xullo de 2004, as fundacións Rosalía de Castro e Camilo José Cela, no marco da mostra Padrón, berce de escritores, tentaron recuperar a súa obra.

1. Calquera substancia branda, de consistencia líquida ou pastosa, particularmente se é comestible.

2. Alimento moi brando que se obtén cocendo fariña, sobre todo de millo, en leite ou auga. Na tradición oral recóllense ditos como: “Papas e casamento, en quente. Papas e pan, dúas casas desfán. Papas e pan, unha casa desfán; papas e bolo, desfana de todo”.

3. arroz con leite.

1. Caldo moi mesto de castañas cocidas.

2. Masa semilíquida que procede das amoras ou outras froitas ao ser espremidas, que se emprega para facer doces.

3. Caldo do día anterior, sen garula, sobre o que se facían as papas.

1. Parte carnosa que se forma entre o queixo e o pescozo.

2. Excrecencia carnosa que adoitan ter baixo o pescozo certos animais, como o porco, a cabra, o pavo, a vaca ou o boi.

3. Dilatación do esófago das aves en forma de bolsa membranosa.

PERSOEIRO

Poeta. Coñecido como Jean Moréas, escribiu en francés. Os seus primeiros libros mostran unhas claras resonancias de Baudelaire e Verlaine, pero máis tarde distanciouse do simbolismo, do que foi voceiro, para atopar a súa propia voz poética. Da súa produción destacan Les Syrtes (1884), Les Cantilènes (1886), Le Pélerin passionné (1891-1893) e Iphigénie en Tauride (1903).

1. Dignidade de papa.

2. Institución histórica do pontificado, na súa continuidade. Desde o principio, a natureza do seu poder, espiritual e temporal, e a súa supremacía foi fonte de conflitos e controversias. O bispo de Roma, como sucesor de san Pedro, ocupa a máxima autoridade na Igrexa Católica. Esta supremacía comezou a definirse nas primeiras comunidades cristiás. Desde o s III, os bispos de Italia central e meridional considerárono o seu metropolitano e celebraron sínodos baixo a súa presidencia. Desde os primeiros séculos do cristianismo existiron antipapas, non recoñecidos pola Igrexa Católica. Despois do Edito de Milán (313), recoñeceuse a supremacía do papa e o Papa Dámaso I (366-384) viu recoñecido o supremo poder xudicial sobre todos os metropolitanos de Occidente. Durante o s IV e comezos do s V, os papas reclamaron para si unha autoridade especial. Xelasio I (492-496) formulou por primeira vez a doutrina dos dous poderes, o espiritual e o temporal, e promulgou diversos textos legais e disciplinarios...

PERSOEIRO

Militar grego. Acadou o grao de coronel (1960) e actuou nos servizos de información militar ata 1967, ano en que, despois do Golpe dos Coroneis, se apoderou do goberno. Gobernou ditatorialmente, favorecendo a corrupción e exercendo a represión de intelectuais, políticos e obreiros. Proclamou unha república e aboliu a monarquía (1973), e declarouse o seu presidente, pero foi derrocado poucos días despois. En 1975 foi xulgado e condenado a morte, pena que lle foi conmutada pola cadea perpetua.

1. ouriolo.

2. Cada unha das velas maiores, a maior e a trinquete, cando a embarcación navega só con estas.

1. Nome con que se coñece unha serie de aves da orde dos psitaciformes, propias dos países cálidos, que se caracterizan por ter o peteiro forte e curvo, a cola curta, dedas moi longas coas que leva a comida á boca e plumas de variadas e vivas cores. Domesticado é quen de imitar a fala humana. Son mellores como gabeadores ca como voadores, e son moi apreciados como paxaros de gaiola. O papagaio gris (Psittacus erithacus) habita na selva de África central. O papagaio de cabeza amarela (ou papagaio real ) (Amazona ochrocephala) habita en América Central e América do Sur, xunto co papagaio de fronte azul (A. aestiva) e o papagaio de fronte branca (A. leucocephala).

2. Planta herbácea que presenta follas grandes, saxitadas, xeralmente verdes con manchas brancas e cos nervios vermellos, e de espádices coa espata verde por baixo e branca ou amarela por riba. É unha especie propia das rexións tropicais de América do Sur.

3. Persoa que fala moito e sen mesura.

4. Persoa que repite, de cor e sen comprender o sentido, o que leu ou escoitou.