"An" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos pelecánidos.

2. Ave da familia dos pelecánidos.

3. Familia de aves, da orde dos pelecaniformes, que miden entre 120 e 175 cm, e que se caracterizan por seren palmípedes, coas patas curtas, o pescozo longo e o peteiro grande, alongado e cunha bolsa amarela membranosa moi desenvolvida.

1. Relativo ou pertencente aos pelecaniformes.

2. Ave da orde dos pelecaniformes.

3. Orde de aves palmípedes, caracterizadas por presentar patas curtas, cos dedos das patas unidos mediante unha membrana interdixital, e ventas pouco desenvolvidas ou ausentes. Son aves piscívoras e boas voadoras.

PERSOEIRO

Cantante e escritor. Coñecido como Raimon, deuse a coñecer como cantautor en 1962 coa canción “Al vent”. En 1963 gañou o Festival de la Cançó Mediterrània de Barcelona con “Se’n va anar”. Parte fundamental do movemento da Nova Cançó, musicou e interpretou poemas alleos, de escritores modernos e clásicos. Da súa discografía destacan Cançons de la roda del temps (1966), Diguem no (1971), Entre la nota i el so (1984), Integral (1993), Cançons de mai (1997) e Le cançons d’amor (1999). Como escritor publicou obras como Poemes i cançons (1974) ou Les paraules del meu cant (1993). Recibiu o Premio Nacional de Música (1993), a Medalla de Oro al Mérito de las Bellas Artes (1995) e a medalla de ouro da Generalitat de Catalunya (1997).

PERSOEIRO

Teórico francés da arte. Coñecido como le Viateur ou Peregrinus Viator, foi cóengo e escribiu De Artificiali Perspectiva (1505), unha obra desde a que difundiu os principios de perspectiva italianos enriquecidos cos procedementos empíricos da tradición nórdica. Supuxo a primeira exposición do método dos puntos de distancia.

PERSOEIRO

Romanista italiano. Profesor das universidades de Palermo, Trieste e Padua, o seu campo de investigación centrouse nas variedades véneta, friulana e ladina. Dirixiu o Atlante storico-linguistico-etnografico friulano (1972-1984) e das súas obras destacan Appunti di grammatica storica del provenzale (1965), Gli arabisme nelle lingue neolatine con speciale riguardo all’Italia (1972), Saggi di linguistica italiana (1975), Studi di dialettologia e filologia veneta (1977) e diversos artigos de balcanística.

GALICIA

Mestre. Dedicouse ao ensino das ciencias físico-naturais aplicadas á agricultura e á industria e foi deputado antes e despois da revolución de 1868, ademais de ministro do Tribunal de Contas de Filipinas. Publicou, entre outras obras, Memoria descriptiva de la colonia española de Fernando Poo y sus dependencias (1854).

PERSOEIRO

Físico francés. Estudou a termoelectricidade e a meteoroloxía. Descubriu o efecto que leva o seu nome.

PERSOEIRO

Escritor finlandés. Coñecido como Johannes Linnankoski, cultivou a novela, a oratoria, o drama e o xornalismo. En 1906 fundou a liga da causa finesa, que contribuíu ao renacemento nacional do país coa defensa dos principios étnicos da súa cultura. Da súa obra destacan as novelas Laulu tulipunaisesta kukasta (O canto da flor vermella, 1905) e Pakolaisia (Fuxitivos, 1908), e os dramas Kirot (1907), Simson ja Delila (1911) e Jeftan Tÿtar (A filla de Jephta, 1911).

GALICIA

Observador meteorolóxico. Foi instrutor de voo de Aviación Civil e instrutor e inspector de Mercancías Perigosas da Federal Aviation Administration en EE UU. Desde 1986 realiza as predicións meteorolóxicas na TVG. Escribiu Guía meteorológica del Camino de Santiago.

PERSOEIRO

Escritor. Despois dalgúns libros de poemas de estilo neopopularista, coa Segunda República converteuse en propagandista literario da ideoloxía tradicionalista e monárquica. Durante a Guerra Civil presidiu en Burgos a Comisión de Cultura y Enseñanza de la Junta Técnica (1936-1938). Con Poema de la bestia y el ángel (1938) continuou a tarefa propagandística. Despois de 1939 continuou activo en política, como presidente do consello privado de Xoán de Borbón, conde de Barcelona (1957-1969), e no mundo literario. Publicou Antígona (1954) e El horizonte y la esperanza (1970). Presidiu a Real Academia Española (1939-1940, 1944-1947) e recibiu o Toisón de Oro (1981).

CIDADES

Cidade de Sumatra Setentrional, Indonesia, situada a 80 km de Medan (203.056 h [1995]). É o centro da obra de evanxelización realizada entre os bataks.