"GR" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3341.

    1. Que integra.

    2. Aparato ou dispositivo, mecánico ou electrónico, que integra ou totaliza o valor dunha magnitude variable lentamente no tempo, como o caudal dun líquido ou unha corrente eléctrica. Os integradores empréganse nos contadores.

    3. Aparato ou dispositivo, mecánico ou electrónico, destinado ao cálculo de integrais. Os mecánicos poden ser intégrafos ou integrómetros. Os integradores electrónicos poden efectuar a integración directamente sobre un sinal analóxico mediante amplificadores operacionais.

    4. Aparato para determinar o fluxo luminoso mediante unha medida única. Consta dunha esfera de Ulbricht asociada a un fotómetro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparato que, recorrendo unha curva f(x) a partir dun punto de abscisa a, debuxa a integral, ou sexa, a función F(t) "Stone Sans PhoneticIPA" >ʃ ta f(x) dx

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Que comprende todas as partes e todos os elementos.

      2. Aplícase ao método das escolas modernas de filoloxía e de lingüística estrutural que pretende estudar un fenómeno lingüístico dentro do conxunto total do sistema en que este fenómeno se produce.

      1. Relativo ou pertencente á integración.

      2. Resultado da integración dunha función.

      3. Nome do símbolo c utilizado para indicar unha integración.

      4. No sentido máis xeral, forma lineal μ sobre certos espacios vectoriais de funcións, que asigna a cada función f do espazo un escalar μ(f) nomeado integral de f. Distínguense tres tipos fundamentais: a integral de Riemann, a integral de Riemann-Stieltjes e a integral de Lebesgue. A integral de Riemann ten unha interpretación xeométrica sinxela tal como foi definida co fin de calcular áreas e volumes de figuras xeométricas. Se [a,b] é un intervalo pechado da recta real e f é unha función fixada definida en [a,b], determínase a integral de Riemann superior e a integral de Riemann inferior. Se estes dous termos son iguais, dise que a función f é integrable no sentido de Riemann en [a,b], e o seu valor común denomínase integral de Riemann de f en [a,b] e escríbese ∫ b a fdx ou por ∫ t a f(x) dx. Nesta...

      5. integral curvilínea/de liña

        Dada unha curva C parametrizada por r (t) no espacio, e unha función vectorial f definida e fixada sobre a curva C, o valor dado pola integral


        FORMULA


        cando esta existe. Denomínase integral de f ao longo de C.

      6. integral definida

        Integral oposta a integral indefinida.

      7. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen integra.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Formar parte xunto con outros dun conxunto.

    2. Unir nun todo partes diversas.

    3. Incorporar algo ou a alguén a un todo.

    4. Facer que unha persoa se adapte a algo.

      1. Facer unha integración.

      2. Resolver unha ecuación diferencial.

    5. Entrar algo ou alguén a formar parte dun todo ou dun conxunto.

    6. Adaptarse a un grupo asimilándose a el.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Periódico editado en Tui a partir do 15 de decembro de 1888, que cesou a súa edición en 1925. Dirixido por Xusto S. Fortes, Emilio Sías, Cesáreo García, Rego Arce e Eusebio Vence, a súa tendencia era católica. Saía todos os mércores e sábados. Despois dunha breve suspensión, volveu saír o 2 de xuño de 1890 co subtítulo de “Diario católico”. Ademais de artigos e traballos de carácter histórico, incluía unha sección literaria.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade de íntegro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase ao molusco lamelibranquio que presenta nas valvas a impresión paleal continua e paralela á cuncha.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Actitude de determinados sectores relixiosos, ideolóxicos ou políticos, partidarios da inalterabilidade das doutrinas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao integrismo.

    2. Partidario do integrismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aplícase á cousa que non lle falta ou non se lle quitou nada.

    2. Que é honrado e honesto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparato que se emprega para calcular mecanicamente integrais, utilizado sobre todo no cálculo de momentos de inercia. Un caso particular é o planímetro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sistema de descrición bibliográfica normalizado internacionalmente que define os elementos que deben figurar na noticia bibliográfica, así como a orde en que se deben dispoñer. Hai diversas normas de descrición: o ISBD (M) para as monografías impresas, o ISBD (S) para as publicacións en serie, e o ISBD (G) para todo tipo de documento. Polo que se refire ao formato informático, traballa sobre a base do MARC.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fenómeno de retroentrecruzamento espontáneo reiterado dun híbrido interespecífico cunha ou coas dúas especies parentais.

    2. Introgresión que ten lugar entre especies que ocupan áreas xeográficas diferentes.

    3. Introgresión que ten lugar entre especies que teñen distribucións xeográficas semellantes pero que se manteñen separadas por barreiras ecolóxicas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Masa dun ión expresada en gramos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Determinación e rexistro da composición iónica dun humor, especialmente referido ás determinacións plasmáticas, urinarias e globulares.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Congregación relixiosa fundada en Reims (1682) por Jean-Baptiste de La Salle. Foi aprobada en 1725, suprimida en 1792 e restaurada definitivamente en 1802. Dedicada sobre todo ao ensino primario, secundario, técnico e profesional, estendeuse por numerosos países de Europa e América. Introduciuse no Estado español en 1878 e con poucos meses de diferenza fundaron casas en Madrid e Barcelona.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rama da Igrexa evanxélica nacida en Plymouth en 1830 para tentar reunir membros de diversas confesións protestantes. Foron os seus dirixentes o pastor anglicano John N. Darby e o filántropo George Muller. En breve producíronse as primeiras divisións: Darby encabezou os exclusivistas ou pechados, que rexeitaban toda relación con outras confesións evanxélicas e coa práctica do bautismo dos nenos; mentres que os abertos, entre os que figuraba Muller, bautizaban por inmersión os crentes adultos, colaboraban cos protestantes doutras confesións e destacaban polo seu entusiasmo misioneiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Landgravina de Turinxia, filla de André II de Hungría e de Xertrude de Merania. Casou en 1221 con Luís de Turinxia, con quen tería tres fillos. O marido alistouse na Quinta Cruzada, convocada por Gregorio IX, pero morreu na viaxe. Ao quedar viúva (1227) renunciou á man do Emperador Federico II e o seu cuñado, Enrique de Turinxia, apartouna do trono. Entrou na Orde Terceira Franciscana e instalouse en Marburg, onde fundou un hospicio para pobres. Na iconografía leva un rico vestido sobre un sinxelo hábito franciscano e unha coroa na cabeza. En 1235 foi canonizada por Gregorio IX. É patroa da arquidiocese de Bogotá e a súa festividade celébrase o 17 de novembro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Escala de sensibilidade das emulsións fotográficas establecida pola Organización Internacional para a Normalización (ISO), e que tende a substituír á escala DIN e ASA. Unha película de 100 ASA ou 21 DIN ten unha sensibilidade de 100/21° ISO. Canto máis alto é o número, a película é máis sensible á luz, ou máis rápida.

    VER O DETALLE DO TERMO