"Ea" (Contén)

ariante popular do antropónimo feminino Lidia.

Lenda Dourada.

Festas da Antigüidade en honor de Dióniso ou Baco para festexar a fecundidade da terra, o prensado da uva e o depósito do viño nos lagares. Durante estas festas, que pasaron de Atenas a Roma, celebrábanse certames literarios.

lagrimexar.

Xénero de crustáceos, da clase dos copépodos, que comprende un gran número de especies, todas parasitas de peixes, tanto mariños como de auga doce. A súa estrutura está moi dexenerada polo parasitismo.

Reacción de alcalización do amoníaco, ou das aminas primarias ou secundarias, mediante compostos carbonílicos, en presenza de ácido fórmico como axente redutor.

Secreción xenital feminina, de cor abrancazada, que pode provir do útero ou da vaxina. En pequena proporción é normal, pero pode ser indicativa de alteracións orgánicas, e sobre todo aumenta nas infeccións venéreas, como na blenorraxia. Son indicativos de leucorrea patolóxica o aumento de cantidade, o cambio de cor e o mal olor da secreción, así como a presenza de sangue. OBS: Tamén se denomina fluxo branco.

Séfer Yĕ Palatino; ṣ irà.

Texto romance que descende do orixinal francés Estoire del Saint Graal, primeira parte do ciclo da Post-Vulgata. A tradición manuscrita está representada por 59 manuscritos dos ss XIII-XVI e por unha edición parisiense (1516). A copia portuguesa, gardada no Arquivo Nacional da Torre do Tombo (Lisboa), debeuse realizar en Lisboa a mediados do s XVI, e nela participaron 10 mans; o primeiro copista foi Manuel Álvares. A historia comeza cunha visión do autor que recibe do ceo un libro en que se relata a historia do Santo Graal. A voz narrativa manifesta que copiará este manuscrito contando todos os feitos acontecidos desde a paixón de Xesús Cristo e a actuación de Xosé de Arimatea, o seu longo cativerio e a súa liberación por mandato de Vespasiano. Seguidamente, unha voz encárgalle a Xosé que exerza o labor de misioneiro por todo o mundo levando o Santo Graal en que recolleu o sangue de Xesús Cristo. Xosé iniciou este labor evanxelizador no Reino de Sarras, daquela invadido...

Informe da Unesco que se realiza desde 1993, en que se evalúa o estado das linguas do mundo, tanto das linguas xa mortas como das linguas en perigo de extinción ou das linguas máis ou menos estabilizadas. Segundo este documento, só 45 das 94 linguas europeas están fóra de perigo de ser substituídas. Neste informe o galego aparece como unha lingua potencialmente en perigo.

Sala de espectáculos construída en Barcelona por iniciativa do Liceu Filharmònico-Dramàtic Barcelonès, inaugurado en 1867. O edificio contaba cunha capacidade para 3.500 espectadores, tiña cinco andares e platea, polo que no momento da súa construción estaba considerado como un dos máis grandes do mundo. Sufriu un incendio en 1861 e outro en 1994. Co apoio institucional e cidadán construíuse un novo edificio no mesmo lugar, que se reabriu o 7 de outubro de 1999.

ES-TRAD;mso-fareast-language: Beato de Liébana.

Técnica de análise clínica para a determinación do colesterol, que foi descuberta en 1885.

Movemento librecambista organizado en 1839 en Manchester (Inglaterra) para conseguir a abolición das leis proteccionistas británicas sobre o trigo importado (Corn Laws). Os seus principais dirixentes foron Richard Cobden e John Bright, ambos os dous membros da escola de Manchester. A liga disolveuse en 1849 ao acadar a abolición das tarifas arancelarias proteccionistas.