"APA" (Contén)

cartafol.

Expresión lingüística inzada de castrapismos.

Antiga cidade de Asia menor que se corresponde coa actual Kayseri. Núcleo da cultura capadocia, desenvolvida no II milenio a C, converteuse en capital da Capadocia romana. O Emperador Tiberio concedeulle o nome de Cesarea en honor de Augusto. Saqueada polo Emperador sasánida Sānpūr I no s III d C, durante a centuria seguinte foi un dos principais centros cristiáns. Os turcos selxúcidas conquistárona no 1070.

Nome do concello de Silleda dende a súa constitución oficial o 24 de decembro de 1836 ata o 2 de maio de 1853, data na que o mudou polo actual. Tomou esta denominación porque, na súa orixe, a capital municipal era o lugar de Chapa, na parroquia homónima. Por petición do alcalde, o 9 de abril de 1838, o gobernador civil autorizou o traslado da capitalidade ao núcleo de Silleda. Isto provocou unha disputa entre veciños das distintas parroquias do municipio, que defendían os seus respectivos intereses tomando partido por unha ou outra localidade. Finalmente, o traslado da capitalidade rematou por significar tamén, quince anos despois, o cambio da denominación do concello.

Situada en Silleda, foi construída no s XIII polos señores de Deza. Sufriu o sitio de Berenguel de Landoira en 1320 e pasou a mans do cabido santiagués ata que os señores de Altamira a recuperaron e reclamaron o dereito de sucesión dos Deza. As Revoltas Irmandiñas deixaron pegada na fortaleza e, durante as loitas revolucionarias de 1846, o xeneral Rubín pasou a noite nela. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1994.

Pavimentar unha vía co procedemento da chapacuña.

Golpe dado coa palma da man.

Xénero de mapaches da familia dos prociónidos de ata 1,5 m de lonxitude. Propio de finais do Plioceno, os seus hábitos e aspecto son semellantes ao panda xigante. Os xacementos principais están localizados en Arxentina.

Materia bituminosa de cor escura, líquida ou semilíquida a temperatura ambiente, e de composición variable, que se obtén por destilación de materiais vexetais ou carbonáceos. Emprégase para calafatear embarcacións, na construción de estradas e na fabricación de colorantes, polímeros plásticos, caucho, perfumes sintéticos, produtos farmacéuticos, tecidos sintéticos e explosivos.

Peixe teleósteo da orde dos perciformes. Duns 40 cm de lonxitude, presenta corpo alto e comprimido lateralmente, aletas ventrais negras, e nos lados bandas azuis e douradas. Posúe unha mancha negra moi grande na parte posterior da cabeza, dende a liña dorsal ata o ángulo do opérculo, e outra na base do pedúnculo caudal. É unha especie hermafrodita e omnívora, común no Atlántico tropical ata o Golfo de Bizkaia e no Mediterráneo; vive na zona litoral costeira sobre fondos rochosos e nos portos.

Peixe mariño de corpo oval e comprimido que acada os 50 cm de lonxitude. Ten unha cor azulada ou parda con liñas lonxitudinais sinuosas de cor castaña, unha soa aleta dorsal e a aleta caudal escotada, cabeza deprimida por riba dos ollos e dentes pequenos e afiados agrupados na parte dianteira do fociño. É unha especie omnívora, aliméntase tanto de crustáceos como de algas, e vive no litoral rochoso galego en grupos numerosos que se localizan entre os 15 e os 20 m de profundidade.

Liñaxe que trae como armas, en campo de prata, tres faixas de ouro, perfiladas de goles.