"Anda" (Contén)

1. Separar cousas ou animais que formaban parella.

2. Rachar o parecido ou igualdade que existe entre dúas ou máis cousas.

3. Separar irmáns propiciando que desapareza a súa relación.

4. Romper a relación de irmandade.

1. 1. Deixar de acatar o mando dalgunha persoa.

   2. Deixar de obedecer un animal a quen o guía e botarse a correr.

2. Actuar unha persoa sen moderación.

GALICIA

Óptico. Licenciouse en Ciencias Físicas e Exactas na Universidad de Madrid en 1934 e doutorouse, xa rematada a Guerra Civil, na mesma universidade en 1943. En 1945 obtivo a cátedra de Óptica. Desenvolveu de forma simultánea a docencia e a investigación, que centrou na termoloxía, na electricidade, no magnetismo e nas estruturas cristalinas. Descubriu, xunto con J. M. Otero Navascués, a miopía e a presbicia nocturnas. Foi director xeral de Enseñanzas Técnicas, director do Instituto de Estudios Nucleares, presidente da Real Sociedad Española de Física y Química, cofundador e vicepresidente da Junta de Energía Nuclear, membro do Comité Científico Técnico da Comisión Nacional de Investigacion del Espacio e asesor do Instituto Nacional de Técnica Aeronáutica. Trala súa xubilación en 1983 dedicouse á elaboración do Vocabulario Técnico y Científico publicado pola Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales en 1990.

1. Rachar violentamente unha peza de roupa ou un anaco de tea.

2. Destrozar unha cousa ata deixala inutilizable.

1. Provocar escándalo.

2. Indignarse ou irritarse por algo.

1. Medir a profundidade da auga mediante o escandallo ou outro instrumento.

2. Aplicar a un produto o réxime de escandallo.

1. Peza de chumbo posta no extremo dunha corda fina que serve para determinar a profundidade do mar, dun río, etc, nun punto determinado.

2. Determinación do custo ou valor dun produto con relación aos factores que o integran.

1. Ruído ou barullo excesivo provocado xeralmente por voces.

2. Feito, acontecemento ou dito considerado inmoral ou contrario ás conveniencias sociais, que dá lugar a indignación ou censura na opinión pública.

3. Situación ou acción que se considera intolerable e provoca indignación.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida na cidade de Ferrol en 1903.

1. Que se axusta a un tipo ou modelo que copia e repite un patrón moi estendido.

2. 1. Tipo, modelo ou patrón que se considera un exemplo claro para ser imitado.

   2. ariedade dunha lingua que, en sociolingüística, dispón dun status máis elevado dentro dunha comunidade ou nación. Prototipicamente, esa variedade baséase na fala e escrita de falantes nativos con estudios. Ademais, acostuma ser a variedade utilizada polos medios de comunicación e na literatura, a escollida na descrición gramatical e lexicográfica e a que se ensina nas escolas e aos falantes non nativos que a aprenden como segunda lingua. En determinados casos, pode coincidir coa variedade que se fala na capital política ou cultural dun país. Así, por exemplo, o francés estándar coincide en boa medida co falado polas clases medias parisinas. Non obstante , noutros casos o estándar constitúe un rexistro vinculado a determinados usos lingüísticos formais. Esta variedade lingüística adoita promoverse mediante a selección e codificación dunha forma relativamente homoxénea que poida ser utilizada en diferentes ámbitos sociais e cumprir determinadas funcións lingüísticas dentro da comunidade,...

1. Acción e efecto de estandarizar.

2. Proceso de unificación e modernización dunha lingua que consiste en provela dos rexistros necesarios para o seu uso en todas as funcións sociais. Prototipicamente, este proceso realízase sobre o corpus da lingua utilizado para as funcións medias e altas antes ca sobre os rexistros coloquiais e os niveis máis informais, adoito de creación espontánea e non condicionada. Trátase dunha das áreas básicas da planificación lingüística, disciplina que xurdiu na década de 1960 e que se divide principalmente en dúas seccións: planificación do status e do corpus; nesta última inclúese a estandarización. Dentro dela, algúns autores, como Einar Haugen, asignáronlle a selección, codificación, implementación social e modernización de variedades lingüísticas. A estandarización como tal pode producirse como resultado dun proceso relativamente espontáneo, en comunidades lingüísticas coincidentes cun Estado que, de xeito temperá, tomou esa lingua como propia ou oficial. Non obstante , en situacións non coincidentes...