"BS" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 258.
-
-
Subdivisión dun sistema determinado.
-
Subdivisión da unidade cronostratigráfica sistema.
-
-
-
-
Feito de subsistir unha cousa.
-
Feito de facer que alguén subsista.
-
economía de subsistencia
Economía que pretende a produción para o consumo do que é necesario para subsistir.
-
-
Conxunto de medios necesarios, especialmente alimentos, para o sustento da vida humana.
-
Termo escolástico cun significado non sempre preciso, que designa aquela calidade dun ente ou dunha esencia en virtude de que esta non precisa doutra cousa para ser o que é. É propia das substancias, sendo as substancias completas perfectamente subsistentes, mentres que as substancias incompletas son imperfectamente subsistentes; e tamén dos xéneros e das especies.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que subsiste.
-
-
Seguir existindo algo.
-
Seguir vivindo.
-
Existir unha substancia con todas as condicións propias do seu ser e da súa natureza.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Arado utilizado para subsolar.
-
-
-
Codia situada debaixo do solo.
-
Parte profunda da codia terrestre que queda por debaixo da codia de terreo cultivable, constituída por elementos minerais.
-
-
Parte profunda do terreo á que non chegan os aproveitamentos superficiais dos predios, considerada de dominio público polas leis, facultando á autoridade gobernativa para outorgar concesións minerais.
-
-
-
-
Que se move a unha velocidade inferior á do son.
-
Relativo ou pertencente ás velocidades inferiores á do son.
-
-
Aplícase ao réxime de voo dunha aeronave cando o número de Mach é inferior a 0,6 (subsónico de baixa velocidade) ou comprendido entre 0,6 e 0,8 (subsónico de alta velocidade).
-
-
-
-
Cada unha das diversas formas da materia da que están compostos os corpos e que se distinguen entre eles por un conxunto de propiedades organolépticas, físicas e químicas.
-
substancia branca
Parte do sistema nervioso central, de cor branca, formada por fibras nerviosas mielínicas e situada na parte interior do cerebro e na parte periférica da medula. OBS: Tamén se denomina materia branca.
-
substancia cortical
Substancia que forma o córtex do cerebro ou doutro órgano, como o ril.
-
substancia gris
Parte do sistema nervioso central, de cor gris, formada polos somas das neuronas, fibras amielínicas e células da glía e situada na parte periférica do cerebro e na parte interior da medula. OBS: Tamén se denomina materia gris.
-
substancia intersticial
Substancia sólida ou líquida que existe entre as células de tecidos animais.
-
substancia pura
Clase de materia homoxénea, de composición química definida, que non se pode descompoñer noutras máis simples por métodos físicos.
-
substancia tigroide
gránulos de Nissl.
-
-
Parte esencial ou máis importante dunha cousa.
-
Parte primordial dunha comida, en que reside o poder nutritivo do alimento e o sabor.
-
...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de substanciar.
-
-
Relativo ou pertencente á substancia.
-
Que constitúe a esencia dunha cousa.
-
Que é rico en substancias nutritivas.
-
Carácter do que permanece naquilo que é susceptible de mudanza ou do que existe por si mesmo.
-
Unión entre corpo e alma, considerando esta como a forma consubstancial do corpo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calidade de substancial.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Doutrina filosófica segundo a que todo o real é de carácter substancial ou só é comprensible a partir da noción de substancia. Dependendo do número de substancias establecidas como fundamento do real distínguese entre monismo, dualismo e pluralismo.
-
-
Resumir algo.
-
Tramitar un asunto pola vía procesual adecuada ata chegar á pronunciación da sentenza.
-
-
-
Que ten substancia.
-
Que é abundante en ideas ou elementos útiles.
-
Que é de gran valor nutritivo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Transposición pola que unha palabra que pertence a unha categoría gramatical diferente do substantivo pasa a exercer a función deste. Algúns lingüistas distinguen entre substantivación usual ou semántica, non condicionada por circunstancias sintácticas (Sérvelle o xantar aos pobres. O branco do ollo. Non me dixo o porqué) e substantivación ocasional ou sintáctica, condicionada por un contexto (Ten un camiñar moi alegre. Afonso X o Sabio).
-
-
Considerar algo como substancia.
-
Asignar valor ou función de substantivo a unha palabra que pertence a outra clase gramatical, a unha parte dunha oración ou a oracións enteiras.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Calidade de substantivo.
-
-
-
Que existe por si.
-
Que constitúe a esencia dunha cousa.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao substantivo.
-
Clase de palabras que denota entidades, sexan seres vivos, cousas inanimadas ou conceptos abstractos. Presentan marcas de xénero (masculino ou feminino) e número (singular ou plural) de seu polo que os artigos, pronomes, adxectivos e verbos teñen que concordar con eles. Funcionan como núcleo da FN, ademais de ser a unidade primaria das funcións oracionais de SUX, CD e CI. En canto que son núcleos da FN, poden ser complementados no seu valor referencial polo artigo e pronomes determinantes e por modificadores. Os substantivos designan primariamente entidades e seres animados e inanimados (flor, foca, esperanza, calor), pero tamén acontecementos, accións, procesos (polo xeral, derivados de verbos: codificación, comunicación) e calidades (polo xeral, derivados de adxectivos: felicidade, solidariedade). Divídense en dúas subcategorías: a dos substantivos (ou nomes) propios e a dos substantivos (ou nomes) comúns.
-
-
-
-
Acción e efecto de substituír.
-
-
Disposición testamentaria pola que se designa un substituto para que reciba a herdanza en lugar do herdeiro que non queira ou non poida selo.
-
substitución exemplar
Substitución legal por parte dos ascendentes, na facultade de testar, dunha persoa con incapacidade mental para facelo.
-
substitución fideicomisaria
Substitución en que o testador (fideicomitente) encarga ao herdeiro (fiduciario) que conserve ou transmita a un terceiro (fideicomisario) o todo ou a parte da herdanza.
-
substitución pupilar
Substitución legal, por parte do pai ou da nai, na facultade de testar, en nome dos fillos ou descendentes menores de catorce anos.
-
substitución vulgar
Previsión testamentaria pola que o testador chama a herdanza a unha ou máis persoas co carácter de substitutos vulgares, que entrarán nesta en caso de que o chamado en lugar preferente non poida ou non queira ser herdeiro.
-
-
Posibilidade de utilización de factores alternativos nun proceso de produción ou de elección de bens excluíntes por parte do consumidor. A susbtitución dun ben por outro implica a identidade do seu valor (de determinadas cantidades de cada un deles) e dá lugar ao concepto de elasticidade de substitución, que mide a proporción en que dous bens determinados son intercambiables para un consumidor tamén determinado. O efecto substitución tenta medir as variacións no seu prezo relativo. A relación en que son substituíbles dous bens denomínase relación marxinal de substitución.
-
Cambio dunha cantidade por outra nunha ecuación, nunha integral ou nun sistema de ecuacións lineais.
-
Mecanismo de defensa mediante o que o organismo substitúe unha actividade por outra.
-
...
-