"Cis" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1012.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘retrete’.
-
-
-
erter un líquido ou deixar caer aos poucos un grupo de cousas.
-
Estender algo que estaba xunto ou nun montón.
-
-
erterse un líquido ou caer ao chan un grupo de cousas.
-
-
-
Conxunto de desperdicios que se xuntan ao varrer.
-
Conxunto de cousas repartidas de forma desordenada. Ex: O vento fixo un ciscallo coas follas das árbores.
-
-
-
-
erter un líquido ou deixar caer aos poucos un grupo de cousas.
-
Estender algo que estaba xunto ou nun montón.
-
-
Manchar algo con algunha cousa.
-
erterse un líquido ou caer ao chan aos poucos un grupo de cousas.
-
Mancharse con algo. Ex: Ciscouse toda no xardín.
-
Cagarse unha persoa por ela. Ex: A pobre muller ciscouse porque colleu frío no estómago.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome que recibe a parte da Caucasia situada ao N do Gran Cáucaso.
-
-
Conxunto de partículas ou restos miúdos que se desprenden dalgunha materia, como a feluxe ou os restos de palla ou leña.
-
Alteración da paz e da tranquilidade.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos císidos.
-
Insecto da familia dos císidos.
-
Familia de coleópteros que no estado adulto, a maior parte das especies, son menores aos 2 mm de lonxitude, de cor castaña ou negra e con forma de bocoi. Aliméntanse de cogomelos, especialmente os da subclase das afiloforomicetídeas, ou de materiais en descomposición.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Carro lixeiro de dúas rodas e cunha cabalería, usado polos romanos nas carreiras ou para transportar o correo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo bantustán da República de Sudáfrica, incluído dentro da provincia sudafricana do Cabo, limitado ao S polo Océano Índico (8.500 km2; 862.000 h [1991]). A capital era Bisho (2.850 h [1986]). Convertido en bantustán autónomo en 1972, foi o cuarto en alcanzar unha independencia pactada co goberno sudafricano (1981), aínda que non foi recoñecida pola ONU. Coa abolición do apartheid, a supresión dos bantustáns e a aprobación dunha nova Constitución (1993), anexionouse á nova provincia do Cabo Oriental, malia a resistencia do goberno do territorio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Confederación Internacional de Sindicatos Libres.
-
REXIÓNS
Rexión situada ao O do río Leitha, creada en 1867 pola lei que regulaba a división administrativa do Imperio Austro-Húngaro (dividido a partir dese momento entre Cisleithania e Transleithania). Comprendía a Alta e Baixa Austria, Bohemia, Moravia, Silesia, Galitsia, Bukovina, Istria e Dalmacia. Desapareceu en 1918, trala fragmentación do Imperio Austro-Húngaro.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Escisión formal dun grupo respecto ao conxunto dunha comunidade relixiosa polo rexeitamento dalgúns dos seus elementos esenciais, que dá lugar á creación dunha nova comunidade. Ao longo da historia presentouse como a resistencia a aceptar a autoridade do Papa (Cisma de Oriente e Cisma de Occidente).
-
Arredamento dunha corrente ou dun movemento político, artístico ou doutro tipo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Idea repetitiva que se fixa na mente dunha persoa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Separación da unidade dos cristiáns de Occidente provocada pola existencia, entre 1378 e 1417, de varios papas simultáneos, residentes en Roma e Aviñón. A estancia dos papas na sede de Aviñón, que supuxera a modernización do sistema de goberno e administración da igrexa, asumindo o poder temporal, ocasionou a perda de boa parte do contido espiritual da súa misión. Á morte de Gregorio XI produciuse un conclave inmediato, no que foi elixido papa Urbano VI que se instalou en Roma, pero un grupo de cardeais, que votaran coaccionados, elixiron o cardeal francés Roberto de Xenebra, que se estableceu en Aviñón co nome de Clemente VII. O papa romano contou co apoio de Italia, Inglaterra, Irlanda, o imperio alemán, os reinos de Europa central e do norte e Portugal. Mentres, o papado de Aviñón, protexido por Francia, foi recoñecido por Savoia, Escocia e Nápoles e posteriormente por Castela, Navarra e a Coroa catalano-aragonesa. A Urbano VI sucedeuno, en Roma, Bonifacio IX (1389-1404), Inocencio VII...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ruptura entre o cristianismo latino e o cristianismo bizantino no s XI. O termo, inadecuado historicamente, mantense por tradición. A separación do Oriente e o Occidente cristiáns foi un proceso lento, continuo e complicado, que abrangueu dende o s IV ata o s XV. As diverxencias entre as igrexas latina e grega, comezaron a partir do s V, cando o papado se opuxo ás pretensións hexemónicas do patriarca de Constantinopla sobre Oriente (rexeitamento do Papa León I do canon 28 do Concilio de Calcedonia). A polémica foi continua e pasou por momentos de ruptura como a producida no 484, co motivo da aceptación pola igrexa oriental dunha fórmula dogmática de conciliación cos monofisitas, que Roma rexeitou. O cisma durou ata o 518. No s IX xurdiu un novo conflito polo nomeamento como patriarca de Constantinopla a Focio (858-867, 877-886) un xefe laico da Chancelería real. Mentres, desde Roma, Nicolás I (858-867) defendía a teoría do primado de Roma e reclamaba unha xurisdición universal, en Oriente...
-
-
Meditar con insistencia e con detención nalgunha cousa sobre a que hai unha gran preocupación.
-
Provocar discrepancias no seo dun grupo. Ex: Cismou ata conseguir que todos acabasen enfadados.
-
-
-
Relativo ou pertencente ao cisma. Ex: Foi acusado de espallar doutrinas cismáticas entre os fieis.
-
Que ou quen crea ou segue un cisma. Ex: A Igrexa castigou duramente os relixiosos cismáticos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ou quen ten unha cisma.
-
-
2 cismático.
-
Que ou quen provoca a discordia dentro dun grupo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
cismeiro.