"RC" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2791.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Documentación das múltiples empresas comerciais do mercador toscano Francesco di Marco Datini. Cando morreu no ano 1410, os arquivos quedaron na fundación Pia Causa dei Ceppi, de Prato (Toscana).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Conxunto da documentación da Santa Sé relativa a toda a Igrexa Católica. Primeiramente estivo situado preto da basílica de San Lourenzo, en Damaso no s IV; tres séculos despois repartiuse toda a documentación entre a basílica de San Xoán Lateranicio e a Turris Chartularia, próxima ao Arco de Tito. Durante o pontificado de Inocencio III (1198-1216) comezou a serie ininterrompida dos rexistros papais, que se situou preto de San Pedro do Vaticano. Actualmente as súas principais seccións son as seguintes: chancelería, dataría, cámara apostólica, consistorio (deliberacións) e secretaría do estado.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito da documentación relativa aos descubrimentos, ás conquistas e á administración das antigas posesións castelás de América e doutros territorios de ultramar, situado en Sevilla. Foi creado por Carlos III en 1781. Ocupa o antigo edificio da lonxa sevillana, construído a finais do s XVI. Os seus fondos orixinarios proveñen do Archivo General de Simancas, da Casa de Contratación e, posteriormente, do ministerio de Ultramar e doutros arquivos de carácter privado. A documentación que recolle (dividida en 14 seccións) comprende información sobre os descubrimentos, descrición de territorios e poboacións, os méritos e servicios dos primeiros descubridores, as reais cédulas de concesión de escudos de armas, etc.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito establecido en Zaragoza para axuntar a documentación do antigo Reino de Aragón. A súa formación foi ordenada polas cortes de Monzón do 1427. As bombas francesas de 1809 incendiárono nunha boa parte. A conservada da deputación do Reino comprende, entre outras, as seguintes seccións: obras, correo enviado, mandatos, inventarios, nomeamentos, rexistros de actas, índice sumario, asistencia, habilitación de cabaleiros, matrículas de insaculados, infanzonía e finanzas.
-
PUBLICACIÓNS
Publicación periódica do Instituto Diego Velázquez do CSIC (Madrid). Fundada en 1940, continúa a mesma liña da antiga publicación Archivo Español de Arte y Arqueología (1925-1937), dedicada a difundir traballos de erudición sobre diversos temas de arte hispánica, constituíndo a súa fonte fundamental.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito documental formado en Pamplona cos arquivos diplomáticos, de gobernación e de contabilidade do antigo Reino de Navarra.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito documental destinado a gardar a documentación producida polas diversas institucións estatais de Castela e da monarquía hispánica. O arquivo contén 61.505 legados e 5.196 volumes, comprendidos principalmente entre os ss XV e XVIII. As series principais catalogadas son títulos de Castela, Flandres, Italia e Portugal, amais de negociacións con Inglaterra e rexistros do selo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Depósito documental creado en 1866 en Madrid, coa xuntanza de diversos arquivos do estado español e doutras procedencias, civís e eclesiásticas, cando xa existía o Archivo General de Simancas. En 1850, os documentos dos mosteiros e conventos desafectados e os das propiedades do estado foron recollidos na Real Academia de la Historia, de Madrid; pouco despois organizouse un arquivo xeral en Alcalá de Henares. O Archivo Histórico Nacional axuntou todos estes fondos -agás os da parte administrativa que permaneceron en Alcalá-, que foron destruídos durante a Guerra Civil (1936-1939).
-
-
PUBLICACIÓNS
Publicación nada en novembro de 1935 e que cesou en xullo de 1944, no número sete. Editada pola cátedra de Anatomía Descritiva e Topográfica da Facultade de Medicina de Santiago, foi dirixida por Ángel J. Echeverri e nela publicáronse traballos de especialistas galegos, españois e portugueses, xunto cunha extensa bibliografía de anatomía, ao final de cada un dos tomos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación mensual aparecida na Coruña en 1949 dedicada á medicina.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación mensual editada na cidade da Coruña en abril de 1951. Formaban o consello de redacción os doutores P. Carda Aparici, X. García Bengoa e X. Mª. Santiago Luque. Colaboraron D. Carballeira, C. Sánchez Botija, X. Rof, L. Escribano e E. Gallego. Editouse por medio de fascículos ordenados alfabeticamente e a súa temática está relacionada coa veterinaria.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Banco con apoio e capacidade para varias persoas que ten debaixo unha especie de arca que serve para gardar cousas, especialmente o gran e a carne de porco curada; emprégase tamén de asento e algúns teñen mesa de madeira incorporada e movible.
-
-
PERSOEIRO
Pintor italiano, tamén coñecido como Arcimboldo. A súa pintura baséase no gusto pola alegoría, tan propio do Renacemento, e na afección pola extravagancia, propia do Manierismo. Na súa obra máis coñecida, os heteroxéneos elementos representados, sobre todo vexetais, artéllanse para conformar figuras antropomorfas, mesmo auténticos retratos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor e político colombiano. Ministro de Educación, embaixador e profesor, destacou na súa faceta periodística. É autor de reconstrucións históricas e libros de ensaio: América Tierra firme (1937), Biografía del Caribe (1945), América mágica (1959-1961), Nuevo diario de Noé (1969), América en Europa (1975) e El revés de la historia (1980).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Decoración arquitectónica que imita as formas e estrutura dunha rede. Utilizouse moito durante a Idade Media, especialmente nos capiteis románicos.
-
-
Dignidade ou cargo de arcipreste.
-
Territorio situado baixo a xurisdición eclesiástica dun arcipreste.
-
Conxunto territorial que agrupa a varias parroquias baixo a figura do arcipreste. De orixe incerta, xa nos concilios de Braga (561) e de Mérida (666) aparecen referencias ao cargo de arcipreste. Ata 1851 foi unha circunscrición intermedia entre o arcediagado e a parroquia. Naceu co obxectivo de axudar os bispos, principalmente nas funcións litúrxicas. Ao incrementarse a complexidade da administración eclesiástica, aumentou o número dos arciprestados, e con el as diferencias entre urbanos e rurais. As demarcacións adaptáronse ás estruturas administrativas e sociais. Na Idade Media, os arciprestes son denominados en moitas ocasións co nome de “deán” (decanus) xa que, polo xeral, cada un deles acostumaba a presidir un número de dez presbíteros. O Concordato de 1851 fixo desaparecer o cargo de arcediago, pasando os arciprestes a ocupar un papel máis relevante nas relacións entre os cabidos e as parroquias. O Concilio Vaticano II asignoulle funcións máis espirituais que administrativas....
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao arcipreste.
-
-
Presbítero que exerce, por delegación do bispo, certa xurisdición sobre outros presbíteros dun territorio ou arciprestado.
-
Título dunha dignidade dos cabidos das catedrais ou colexiatas, a miúdo unida ao coidado de ánimas.
-
Sacerdote dunha catedral, o máis vello polo xeral, que antigamente exercía as funcións do actual vicario xeral.
-
Cardeal que preside e goberna os clérigos dunha das basílicas patriarcais de San Xoán, San Pedro e Santa María a Maior de Roma.
-