"RM" (Contén)

1. Mamífero carnívoro, duns 30 cm de lonxitude do corpo e arredor de 11 cm de rabo. O seu pelame é delicado e moi suave, e pode presentar distintas cores segundo a estación: no inverno é branco e no verán, castaño avermellado coa zona ventral branca. A punta da cola sempre é de cor negra. Desprázase con frecuentes saltos arqueando o lombo, e cada pouco érguese sobre as patas traseiras para outear o terreo. Está especializado fundamentalmente na captura de rilladores que pode cazar mesmo no interior dos seus tobos. Está presente en gran parte de Europa, Asia, América do Norte e foi introducido en Nova Celandia. Na Península Ibérica a súa distribución asóciase á da rata tobeira e ocupa o terzo norte. En Galicia é máis abundante no norte do país, onde prefire ambientes húmidos (regatos, ribeiras de ríos e campos enchoupados).

2. Figura convencional, en forma de punta de frecha negra e longa con tres puntos no seu vértice superior, que vai en campo de prata e tenta representar a cola do armiño.

3. Pel do mamífero do mesmo nome, de cor branca, moi suave e delicada, empregada antigamente por altos dignitarios da igrexa e por maxistrados.

PERSOEIRO

Escultor inglés. A pesar de que as súas figuras están exentas de carácter realista, a súa obra trata o ser humano, polo xeral en grupo e mediante a plasmación esquemática das extremidades, propoñendo unha misteriosa intuición do volume. Entre as súas obras destaca Grupo andando (1951) e Pandarus 8 (1963).

1. Que leva armas.

2. Que é belicoso ou inclinado á guerra.

3. Escudeiro que tiña por oficio levar as armas do seu señor.

1. 1. Perfecta adaptación das partes ou cousas que forman un todo.

   2. harmonía preestablecida

      Teoría elaborada por G. W. Leibniz para explicar a relación das mónadas, que nin poden relacionarse extrinsecamente, nin exercer ningún influxo físico unhas sobre outras, e evitar así o ocasionalismo.

2. Boa disposición ou correspondencia entre dúas ou máis persoas.

3. 1. Combinación de sons acordes ou agradables ao oído.

   2. Adecuada combinación das formas da linguaxe que resulta agradable ao oído.

4. 1. Ciencia que ten por obxecto a formación e o encadeamento dos acordes. O estudo da harmonía pódese dividir en tres grandes partes: os acordes e as súas características, a forma de realizalos e o estudio das notas descoñecidas no acorde. A primeira trata da nomenclatura dos acordes e a súa clasificación. A realizacion refírese á posición e ao encadeamento dos acordes, e comprende os movementos melódicos, as cadencias, a modulación, as marxes, etc. A terceira estudia os acordes alterados, os ornamentos melódicos, os retardos, as notas, etc.

   2. Estrutura dunha obra ou dun fragmento musical considerada desde o punto de vista dos acordes e das relacións entre eles para formar ideas musicais.

5. ...

SEMANARIOS

Semanario aparecido en Pontevedra entre 1919 e 1920 subtitulado “Órgano de la Sociedad Patronal y defensor del Comercio y de la Industria”. Mantivo numerosas polémicas con xornais republicanos, agraristas e socialistas deses anos.

SEMANARIOS

Semanario editado en Santiago o 6 de agosto de 1845 e subtitulado “Serie primera, Semanario de Fomento, Moral, Literatura y Comercio”. Desapareceu o 14 de marzo de 1846. Fundado e dirixido por Leopoldo Martínez Paadín, foi suspendido cautelarmente por un artigo intitulado “Seguridad pública”.

1. Relativo ou pertencente ás armas dos escudos ou brasóns.

2. Recompilación ou índice de escudos de armas ou brasóns.

1. Relativo ou pertencente a Armórica.

2. Oroxenia herciniana.

MACIZO

Unidade xeolóxica situada ao NO de Francia, que se estende pola Bretaña, Vendée, Anjou, o baixo Maine e polo O de Normandía. Está formado basicamente por xistos cristalinos do Precámbrico pregados en dirección O-NO-L-SL, dirección chamada armoricana. Intensamente erosionados, estes materiais forman unha penechaira de formas suaves e monótonas, e que non exceden os 417 m. As rochas duras forman os relevos cunha disposición alongada; os xistos forman sucos e concas.