"cc" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos coccinélidos.

2. Insecto da familia dos coccinélidos.

3. Familia de coleópteros polífagos que abrangue individuos pequenos ou medianos, de corpo plano por debaixo e abombado por riba. Os adultos son diúrnos, voadores regulares, de cor escura, sobre a que resaltan manchas de cores vivas, de forma e número variables. Tanto a maioría das larvas como os adultos son grandes devoradores de afídidos e cóccidos, polo que se empregan na tratamento biolóxico destas pragas. Os representantes típicos da familia son as xoaniñas.

PERSOEIRO

Historiador italiano. Coñecido co nome de Sabellico, ensinou retórica en Udine (1473-1483) e Venecia, onde dirixiu a biblioteca pública. Influído por Flavio Biondo, escribiu entre outras obras: Rerum Venetarum ab urbe condita ad Marcum Barbadicum Venetarium principem libri XXXIII (Historia de Venecia dende a fundación da cidade ata ao príncipe veneciano Marco Barbadico, 1487).

PERSOEIRO

Escritor italiano. Na súa novelística segue as correntes da literatura francesa da posguerra e aborda problemas relixiosos. Publicou, entre outras obras: La difficile speranza (A difícil esperanza, 1947), Il cielo e la terra (O ceo e a terra, 1950) e La pietra bianca (A pedra branca, 1959).

1. 1. Conxunto de cousas dunha mesma clase reunidas atendendo a diferentes criterios. Ex: O seu pai tiña unha colección de bolígrafos moi importante.

   2. Conxunto de distintas obras do mesmo xénero literario que constitúen un grupo coherente. Ex: A colección de epístolas de Cicerón editouse o ano pasado.

   3. Colección de modelos que presenta xuntos un deseñador.

2. Conxunto de moitas cousas. Ex: A colección de agravios medrou co tempo.

1. Que se pode coleccionar.

2. Fascículo que se colecciona.

1. Feito de coleccionar sistematicamente obxectos dun interese histórico ou artístico especial, ou simplemente raros. A orixe das coleccións de arte provén da sociedade romana, xa que en Grecia as obras de arte pertencían á sociedade e se amosaban nas prazas e nos distintos edificios públicos; tamén se podería considerar coleccionismo o conxunto de ofrendas que se entregaban nos templos e santuarios. Os patricios romanos foron os primeiros en coleccionar obxectos artísticos de xeito privado. Trala conquista de Grecia, os romanos adquiriron obras de arte ao tempo que trasladaron a Roma artistas gregos. Non obstante , moitas destas coleccións desapareceron despois das invasións bárbaras. Durante a Idade Media, as igrexas e catedrais conservaron obxectos e obras de gran valor. Houbo que esperar ata o Renacemento para atopar novamente coleccións privadas, da man dos grandes mecenas; así formáronse as coleccións dos Medici, Chigi e Pitti, entre outros. En España os monarcas convertéronse en grandes...

2. Busca e conservación de obxectos por unha necesidade pouco ou moi electiva pero patolóxica. No megalómano e maniático esta tendencia responde a unha intención de apropiación, unida ao instinto de conservación; no cleptómano a busca de obxectos nace da necesidade obsesiva de posuír. Clinicamente, dáse en obsesos, dementes senís e insuficientes mentais primitivos.