"Bo" (Contén)

PERSOEIRO

Anatomista e cirurxián inglés. É autor de traballos moi importantes sobre a estrutura dos glomérulos renais (cápsula de Bowman), a capa superficial da córnea (membrana de Bowman) e as glándulas da rexión olfativa.

1. Lugar destinado á asistencia técnica e aos servicios auxiliares das máquinas que participan nunha carreira de automóbiles e de motocicletas. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

2. Na hípica, cercados onde se reúnen os cabalos antes dunha proba.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia do Pindo (concello de Carnota), situada ao S do Porto do Pindo.

1. Deporte individual de combate baseado no uso regulamentario dos puños e nas accións combinadas de ataque e defensa contra un adversario. Para os gregos esta era unha das principais probas atléticas. En época dos romanos o pugilatus foi moi popular, pero despois perdeu o carácter deportivo. Na época contemporánea, a práctica do boxeo comezou en Inglaterra (finais do s XVIII), case sempre de xeito ilegal; tiña un grande atractivo debido ás fortes apostas. O marqués de Queensberry (1865) regulamentou o emprego das luvas protectoras, introducidas por Jack Brougthon, e limitou os combates a un número de nove asaltos. Desde Inglaterra, o boxeo estendeuse rapidamente a Europa e EE UU. Neste primeiro período destacaron Jacob e Tom Hyer, John L. Sullivan, James J. Corbett, Robert L. Fitzsimmons, James J. Jeffries e Tommy Burns. Dispútanse os combates sobre un ring limitado por doce cordas. Un árbitro, asistido por un número variable de xuíces, dirixe o combate e decide quen é o...

2. savate.

3. ariedade do boxeo practicada en Tailandia. Baséase no uso regulamentario das mans e dos pés. Os participantes empregan guantes de boxeo e combaten descalzos.

XACEMENTOS

Xacemento situado no litoral inglés, sobre unha plataforma de area que se constituíu nunha época quente preto dunha lagoa; bioestratigraficamente debe situarse no Cromerense (0,5 Ma). Neste xacemento aparece asociada fauna, unha tibia humana e diversos artefactos en sílex local. Os artefactos, bifaces ovalados, débris (produtos da labra rexeitados) e útiles sobre lasca (raspadeiras), atópanse en grandes concentracións e testemuñan o traslado e manufacturación da materia prima no mesmo lugar de habitación. Estes obradoiros son un fenómeno raro no Paleolítico inferior, aínda que no medio son máis comúns.

1. Parte avultada e convexa que constitúe a barriga de certos obxectos como botellas, vasillas, bocois, etc.

2. Ventre avultado.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Colombia (23.189 km 2; 1.174.031 h [estim 1997]). A súa capital é Tunja (118.406 h [estim 1997]).

PERSOEIRO

Compositor. Foi organista da Capela Real de Londres dende 1736. Entre a súa produción destaca o oratorio David’s lamentation over Saul and Jonathan (1736) e a pastoral The Chaplet (1749). Editou Cathedral Music (Música da catedral, 1760-1773), colección de servicios compostos por Purcell e Orlando Gibbons, entre outros. Compuxo gran número de himnos, oratorios e sonatas.

PERSOEIRO

Científico británico, primeiro barón de Brechin. Estudiou a erosión do solo e o desenvolvemento da metodoloxía agrícola moderna, especializándose en Dietética. Rector e chanceler da Universidade de Glasgow (1942-1946), foi presidente da FAO (1945-1948). Recibiu o Premio Nobel da Paz en 1949 polos seus esforzos por eliminar a fame no mundo. Escribiu: Food, health and income (Alimentos, saúde e ingresos, 1936), Food and the people (A alimentación e a xente, 1943), The white man’s dilemma (O dilema do home branco, 1953) e As i recall (Como eu reclamo, 1966).

PERSOEIRO

Poetisa e novelista sueca. Escribiu Moln (Nubes, 1922), Kallocain (1940) e De sju dödssynderna (Os sete pecados capitais, 1941).