"RM" (Contén)

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de goles, trece besantes de ouro, colocados en tres paus de catro, cinco e catro.

GALICIA

Xornalista. Licenciado en Dereito pola Universidad de Oviedo, especializouse en xornalismo deportivo e desenvolveu boa parte da súa traxectoria profesional en Asturias, nos xornais Región, La Voz de Asturias ou La Nueva España. Colaborador de publicacións como El Noticiero Universal, La Voz de Galicia, La Voz de Madrid e Marca, e do espazo radiofónico Cabalgata Fin de Semana, foi redactor xefe de Informaciones (1965) e un dos fundadores e redactor xefe de AS (1967), do que foi subdirector (1975) ata a súa xubilación (1992).

GALICIA

Nobre, primeiro conde de Gondomar, fillo de García Sarmiento de Soutomaior. Foi gobernador de Baiona, cabaleiro da orde de Calatrava (1593), corrixidor de Toro (1597), contador maior do reino (1600), corrixidor de Valladolid (1602-1605), membro do Consello de Portugal (1609), embaixador en Londres (1613-1617 e 1620-1622), conselleiro de Estado (1623) e gobernador e capitán xeneral do Reino de Galicia (1625). En 1623 obtivo a recuperación do voto en Cortes do Reino de Galicia. Humanista, bibliófilo e mecenas, restaurou e ampliou a torre e o pazo de Gondomar e protexeu os irmáns García de Nodal.

PERSOEIRO

Navegante, historiador e cosmógrafo. Explorou con Álvaro de Mendoña o Pacífico Sur (1567-1569) e descubriu as illas Salomón. Explorou o estreito de Magallanes (1579) e en 1584 fundou as cidades de Nombre de Jesús e Rey Don Felipe. Foi o primeiro que empregou a distancia angular do Sol á Lúa para determinar a latitude no mar. Como cartógrafo, sinalou a situación de Australia e determinou as correntes do Pacífico sur. Escribiu, entre outras obras, Relación y derrotero al estrecho de Magallanes e Historia Indica.

GALICIA

Relixioso. Profesou no convento beneditino de Samos, onde foi abade e xeneral da orde (1721), ademais de bispo de Jaca (1728) e Mondoñedo (1728-1751). Foi o primeiro en realizar a ofrenda ao apóstolo Santiago con Oración panegírica que en la solemme oferta que en nombre del serenísimo Príncipe de Asturias nuestro señor, tributó y dijo en su templo al Apóstol Santiago el Mayor... (1734). Escribiu tamén Manifesto canónico, legal y apologético... (1742).

PERSOEIRO

Nobre e funcionario, conde de Salvatierra e señor de Sobroso. Vicerrei de Nova España (1642-1648), dirixiu unha expedición a California con poucos resultados e fundou a cidade de Salvatierra (1647). Foi vicerrei de Perú (1655-1678).

PERSOEIRO

Relixioso, fillo dos marqueses de Valladares. Foi inquisidor xeral (1669-1695), auditor do Tribunal de La Rota en Roma, vigairo na corte de Sicilia, bispo de Oviedo e Plasencia, e membro do goberno durante a minoría de idade de Carlos II.

PERSOEIRO

Político, conde de Moctezuma e duque de Atrisco, coa grandeza de España. Foi vicerrei de Nueva España, membro do Consello Real e presidente do Consello de Indias. En 1702 participou na Batalla de Rande.

PERSOEIRO

Político e escritor arxentino. Enfrontouse á oligarquía local e á ditadura de Rosas e, exiliado en Chile, organizou a primeira escola normal (1842). Foi gobernador de Bos Aires e ministro do goberno provincial, gobernador de San Juan, ministro de Estado (1860) e embaixador en Washington. En 1868 foi elixido presidente da república. Publicou Facundo. Civilización y Barbarie (1845), Mi defensa e Recuerdos de provincia.

PERSOEIRO

Relixioso. Foi bispo de Tui (1523), Badajoz (1524) e Palencia (1525), e capelán de Carlos I. En 1534 foi nomeado arcebispo de Santiago e en 1536 cardeal dos Doce Apóstolos polo Papa Paulo III.

PERSOEIRO

Compositor alemán. Foi mestre de capela na corte de Weimar (1615), cantor e director de música da Tommasschule de Leipzig (1616). Das súas obras destaca Venus-Kräntzlein (Grilanda de Venus, 1609), colección de música vogal e instrumental.

PERSOEIRO

Militar e político israelí. Coñecido como Ariel Sharon. Alistouse no Haganah e participou nas Guerras Árabe-israelís ao mando de diferentes brigadas militares, -especialmente durante a Guerra dos Seis Días- ata acadar o grao de Xeneral Maior. En 1973 cofundou o Likud e resultou elixido deputado do Knesset ou Asemblea Nacional (1973-1974 e 1977). Tras participar na Guerra do Yom Kippūr (1973) foi relevado do mando pola súa constante insubordinación e as súas posturas políticas extremas. En 1974 fundou o Shlomtzion que, en coalición co Likud, formou o primeiro goberno conservador da historia de Israel, durante o que foi presidente da Comisión Ministerial sobre os Asentamentos, ministro de Agricultura (1977-1981) e de Defensa (1981-1983). Deposto deste cargo e acusado de crimes de guerra, ocupou posteriormente, baixo a presidencia de I. Shamir, o posto de ministro sen carteira (1983-1984), o de Comercio e Industria (1984-1990) e o de Construción e Vivenda (1990-1992). Con B....

PERSOEIRO

Teólogo e filósofo. Está considerado o teólogo do romanticismo alemán, tanto pola súa obra Der Christliche Glaube nach den Grundsätzen der Evangelischen Kirche (A fe cristiá segundo os principios da Igrexa Evanxélica, 1821-1822) como pola súa interpretación do feito relixioso en Über die Religion (Sobre a relixión, 1799) ou Monologen (Monólogos, 1800). Destacan tamén Dialektik (Dialéctica, 1903) e Hermeneutik (Hermenéutica, 1959).

PERSOEIRO

Economista. Teórico do cooperativismo, publicou Vorschuss-und Kreditvereine als Volksbanken (1855), Die arbeitenden Klessen und das Assoziationswesen en Deutchland (1858) e Die Entwicklung des Genossenschaftswesens (1870).

PERSOEIRO

Fotógrafo e coleccionista de arte alemán. Administrador da galegía de arte Gallery Schümann&Kicken e profesor de fotografía en Aachen, reuniu, xunto coa súa muller, unha das máis importantes e premiadas coleccións de arte contemporánea estadounidense e alemá das décadas de 1980 e 1990. A partir dela organizou mostras como Temporaray Translation(s) (1994) ou Köln bis Hamburg (1997-1998).

PERSOEIRO

Matemático alemán. Fixo investigacións en xeometría diferencial, teoría de funcións, funcións elípticas, cálculo de variacións ou variables complexas. Estableceu a desigualdade que leva o seu nome.