"eo" (Contén)

Corrente de deseño industrial, e especialmente de interiorismo e de deseño de mobles, vixente en Italia, basicamente en Milán e Turín, a partir de 1958. O termo foi cuñado por Paolo Portoghesi, e entre as súas características primou o paralelismo coas formas da escola vienesa. Entre as obras máis destacadas están o Pavillón Italiano de Bruxelas (1958) e os deseños de mobles de Ignazio Gardella, L. Caccia Dominioni e Franco Albini.

lingüística espacial.

Relativo ou pertencente á neolingüística.

Relativo ou pertencente á escola de taxonomistas que propugna o uso de agrupacións moi amplas de individuos (linneón), a miúdo correspondentes a círculos de razas, que poden estar subdivididos en unidades inferiores (subespecies ou variedades).

Fase da Prehistoria que segue ao Mesolítico. Supón a fase do desenvolvemento económico e técnico de certas sociedades, en que se consegue substituír as formas de subsistencia depredadoras do Paleolítico por unha economía de produción. Ata este momento o home vivía da caza, a pesca e a recolección. O descubrimento de medios para controlar e desenvolver estas fontes, a agricultura e a domesticación de animais, modificou profundamente a vida do home e converteuno en sedentario. Instalouse primeiro en pequenos poboados, que nas zonas propicias deron pé ao nacemento do urbanismo. A súa orixe estivo na explotación intensiva de certas plantas e certos animais, nas áreas axeitadas en que estes recursos se encontran en estado salvaxe. Hai diversos centros en que, independentemente, xorden estas novas formas de vida. O Próximo Oriente e a Península Balcánica, entre o VIII e o VII milenios a C e Mesoamérica entre o III e o II milenio a C, constituíron centros primarios de aparición do Neolítico, desde...

Relativo ou pertencente ao Neolítico.

Que ou quen emprega habitualmente neoloxismos.

Relativo ou pertencente ao neoloxismo.

Unidade léxica ou significado que se incorpora a unha lingua   para designar un obxecto ou un concepto de nova creación. Os neoloxismos formais son os que se crean a través de procesos de prefixación (prerromano), sufixación (alfabetizar), composición (calcapapeis), abreviación (moto), acrónimos (módem) e siglas (RENFE) e préstamos doutras linguas (cámping). Os neoloxismos semánticos adaptan un significante vello, por metáfora ou outro procedemento, a un novo significado (rato: dispositivo informático). Para a formación de neoloxismos en vocabularios técnicos, recórrese a miúdo ao grego e ao latín, principalmente a creación de formas a partir da unión de dúas bases léxicas que pasan a funcionar como prefixos e sufixos na nova forma (neonato, filólogo).

neólogo.

Doutrina social e demográfica, continuadora da teoría de T. R. Malthus (malthusianismo), que avoga polo control da natalidade para limitar o crecemento da poboación e evitar a miseria.

Relativo ou pertencente ao neomedievalismo.

neorrománico.

Teoría da herdanza biolóxica que defende as ideas do mendelismo e as adapta aos novos coñecementos da xenética.

Primeiro día do antigo calendario lunar, que se celebraba en diferentes tradicións relixiosas, como a hebrea.

Antibiótico do grupo dos oligoaminoholósidos. S.A. Waksman e H.A. Lechevalier en 1949, conseguiron illalo do agromo dun cultivo dun actinomiceto do solo (Streptomyces fradiae). A neomicina é un antibiótico de amplo espectro, activo contra a maioría das bacterias Gram-negativas, sobre todo os axentes de numerosas infeccións intestinais, colibacilos, axentes da febre tifoide, da disentería bacilar do cólera e tamén contra as bacterias Gram-postitivas (estafilococos e estreptococos).

Xénero de mamíferos insectívoros, da familia dos sorícidos, que presentan o corpo de 20 cm de lonxitude, o pelame suave e de cor negra ou branca, o fociño e as patas grosos e os pés cubertos de pelos eréctiles.

Elemento químico de número atómico 10 e peso atómico 20,179, que pertence ao grupo 0 (ou VIIIa) da táboa periódica. É gasoso, incoloro, inodoro e inerte, e obtense mediante a licuefacción do aire. Emprégase para encher os fluorescentes publicitarios.