"CIA" (Contén)

1. Cargo ou dignidade do nuncio.

2. Casa ou residencia do nuncio.

3. Tribunal eclesiástico que está suxeito ao nuncio.

FILOSOFOS

Filósofo e profesor. Foi director xeral de ensino medio da Consellería de Educación (1987-1988) e, en 1988, conselleiro de Educación e Ordenación Universitaria. Promoveu a Lei de Ordenación do Sistema Universitario de Galicia (LOSUGA) pola que se crearon as universidades da Coruña e Vigo. Desde 1990 ocupou diversos cargos directivos no Grupo San José.

1. Relativo ou pertencente á celebración do casamento.

2. Aplícase aos fenómenos asociados aos períodos de apareamento dos animais.

1. Que nutre.

2. Que proporciona alimento.

3. Abertura que hai entre os ósos para o paso dos vasos sanguíneos.

1. Acción e efecto de obedecer.

2. Calidade de obediente.

3. 1. irtude que consiste en someter a vontade propia ao xuízo doutro, recoñecido como superior xerárquico e lexítimo.

   2. Precepto, instrución ou penitencia que o superior impón a un relixioso.

   3. obediencia cega

      Obediencia, elaborada teoricamente sobre todo por santo Ignacio de Loiola, que consiste en seguir e en facer propio o xuízo do superior relixioso sen examinar nin valorar os motivos do mandato.

4. Subordinación ou fidelidade dun súbdito a un señor ou ao soberano.

5. Pertenza a unha causa, a unha ideoloxía ou a un partido.

6. ontade que se rinde ao superior xerárquico e pode ser circunstancia eximente de responsabilidade criminal, sempre que o mandato corresponda ás atribucións de quen o ordena e a orde sexa legal.

1. Relativo ou pertencente á obediencia.

2. Documento co que un superior dun instituto relixioso autoriza a viaxe dun dos seus súbditos, que ten que acreditar a razón pola que viaxa.

1. Cumprimento exacto daquilo que prescribe unha lei, unha regra ou unha relixión.

2. Respecto ou obediencia a un superior.

3. Observancia máis estrita da regra en certas ordes relixiosas, como na dos beneditinos ou na dos carmelitas, entre outras. Prodúcese como consecuencia dunha reforma, en contraposición a ulteriores evolucións ou desviacións dela.

1. Calidade de obsoleto.

2. Depreciación dos bens de equipo como consecuencia do progreso técnico, materializado na superación dos mesmos equipos ou nunha innovación vantaxosa na organización do proceso global de produción pola utilización de novos medios. Este envellecemento relativo obriga ás empresas a afrontar a competencia do mercado e a substituír o equipo antes do termo de amortización natural.

1. Feito de ocorrer ou producirse algo, xeralmente de xeito casual ou coincidente.

2. Idea que se lle ocorre a alguén sobre que facer ou como actuar respecto a outro asunto.

3. Idea ou dito espontáneo e enxeñoso que alguén di.

4. Utilización dunha determinada unidade lingüística nun discurso que fai que a súa aparición sexa frecuente.

5. Coincidencia que resulta de que o día de celebración dunha festa sexa o mesmo ca o doutra.

PERSOEIRO

Rei de Francia (887-898) e conde de París, fillo de Roberto IV o Forte. Derrotou os normandos (886 e 888), que atacaran París, pero foi derrotado por eles en 889. Someteuse a Arnulfo I de Xermania, quen lle deixou gozar pacificamente do reino. Tivo que loitar contra diversos rivais e pactou con Carlos III de Francia o Simple, protexido tamén por Arnulfo, e repartiuse con el o reino en 897. Correspondéronlle os países entre o Sena, o Atlántico, a terra dos sarracenos e o Mediterráneo.