"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
PERSOEIRO
Guerrilleiro. Coñecido como Marrofer, foi mestre de profesión, un destacado militante comunista e o organizador das guerrillas en Galicia entre 1944 e 1946. Dirixiu a IV Agrupación en substitución de M. Castro Rodríguez.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Debuxante e caricaturista. Coñecido como Oitabén, traballou como caricaturista para a revista Vagalume (1974-1975). Interesado pola conservación da natureza, creou o Centro de Recuperación de Fauna O Rodicio (Ourense) e fundou a Asociación Cultural Ecolóxica Ridimoas, para a defensa e o estudo dos bosques autóctonos. Recibiu o Premio de Debuxo da cidade de Ourense (1971).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso. Reitor de San Pedro de Campañó, formou parte do Equipo Misioneiro Pontificio para América creado por Pío XII. Estudoso da cultura galega, foi membro do Instituto Padre Sarmiento, cofundador do Museo do Pobo Galego e do seu padroado e membro do Pedrón de Ouro. Escribiu Historia de Coroza (1968), Los ascendientes del padre Martín Sarmiento en Cercedo (1972) e Canteiros e artistas de Terra de Montes e ribeiras do Lérez (1982).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor mexicano. Destacan os seus poemas recollidos en Profecía de Guatimoc e as obras dramáticas La Capilla (1837) e Muñoz, visitador de México (1838).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Filólogo. Licenciado en Filoloxía Románica polas universidades de Salamanca e Santiago de Compostela, é profesor na Universidade da Coruña, tradutor e colaborador en diversas publicacións, como La Voz de Galicia. É autor das antoloxías Invitación á narrativa (1983), onde ofrece unha visión da narrativa galega desde o s XIX ata a década de 1980; Desde a palabra, doce voces. Nova poesía galega (1986), en que recolle o proceso de renovación poética da década de 1970; Horizontes poéticos (2002), onde inclúe entrevistas e unha antoloxía de diversos poetas; e Poetas galegos do século XX (2004). Escribiu tamén o estudo monográfico A poesía de Aquilino Iglesia Alvariño (1994).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiador. Arquiveiro e cronista oficial de Santiago de Compostela, realizou estudos sobre historiografía medieval galega. Foi presidente da sección de historia do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento e profesor numerario de historia medieval da Universidade de Santiago de Compostela. Académico correspondente da Real Academia de la Historia desde 1995, escribiu Ferias y mercados en el s XVI, La ciudad de Santiago en 1542, La Inquisición en Galicia durante los siglos XVI e XVII (1964), Santiago de Compostela (1977), con B. Varela Jácome; e Las fortalezas de la mitra compostelana y sus castillos (1984).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xeógrafo. Doutor en Xeografía e profesor na Universidade de Santiago de Compostela, a súa actividade acádemica e investigadora está vinculada á análise rexional e á ordenación e desenvolvemento territorial. Formou parte de equipos de investigación multidisciplinal dentro do IDEGA e da Secretaría Xeral de I+D da Xunta de Galicia e outros organismos nacionais e internacionais. Coordinou unha Rede Temática Docente financiada pola AECI sobre Desenvolvemento Rural integrada por 6 universidades latinoamericanas. Asesor da Enciclopedia Galega Universal, escribiu Lalín, un proceso de urbanización e desenvolvemento (1995), Estrategias de desarrollo local y regional de Iberoamérica (1999), De aldeas a cidades (1999, Premio da Crítica Galega na modalidade de Investigación 2000) e Xeografía, entre cultura e profesión territorial (2004).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Actor e director de dobraxe. Formado en arte dramática, exerceu como profesor de teatro para nenos. Poeta do Grupo Chamartín de Madrid, foi representante de España en diversos certames internacionais de teatro. Introdutor das técnicas da dobraxe en Galicia, foi director artístico de dobraxe en Estudio 1.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Actor e director teatral. Formado en Brasil, ao seu regreso a Galicia fundou en Vigo o Teatro Artello, co que realizou Romance de Micomicón e Adhelala (1977), de E. Blanco-Amor; e Viaxe ao país de Ningures (1977), de M. Lourenzo. Organizador do Obradoiro de Investigación Dramática, posteriormente cofundou a Compañía Luís Seoane, para a que realizou a música de Dansen (1980), de B. Brecht; e dirixiu Dous perdidos nunha noite suxa (1980), de P. Marcos.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escultor. Coñecido como Julio Antonio, formouse con Marià Pedrol e con Fèlix Ferrer, aínda que tamén frecuentou o taller de Miquel Blay en Madrid. En Almadén comezou a serie Los bustos de la raza, en que sobresaen Minera de Puertollano (1909) e Minero de Almadén (1910). Realizou monumentos aos Herois de la Independència, Carmo ou Goya (Madrid) e tamén o mausoleo de Alberto Lemonnier. Da súa obra, de raíces clásicas e de concomitancias renacentistas, destacan Venus Mediterrània (1912) e María, la gitana (1908).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Membro do PSOE desde 1976, foi deputado no Congreso (1977-1983). Presidente da Junta de Extremadura desde 1982 e secretario xeral do PSOE en Extremadura desde 1988, desde 2004 é secretario executivo da comisión executiva federal do PSOE. Recibiu a Gran Cruz de la Orden del Infante D. Henrique (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Empresario da comunicación. Foi presidente de Hércules de Ediciones, de Nova Construción Galega SA, de Inmobiliaria Residencial del Noroeste SA e da Fundación Rodríguez Iglesias, creada para promover a arte e a cultura galega. Foi o artífice da publicación Proyecto Galicia e recibiu a distinción de Galego do ano do grupo El Correo Gallego (1997).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Cantante de tangos. Emigrado a Arxentina, nos seus inicios musicais participou no coro do teatro Colón, na capital arxentina, e cantou tangos en diversas emisoras de radio. Caracterizado por un dicir elegante e emotivo, a súa clara dicción e o doce acento, colaborou con algunhas das máis afamadas orquestras do momento, como as de Osvaldo Fresendo, Juan Carlos Cobián, Julio de Carlo, Ciriaco Ortiz e Francisco Lomuto. En 1935 formou o trío Morel-Lesende-Mora, en colaboración con Joaquín M. Mora e Héctor Morel e, posteriormente, colaborou co Trío nº1, con Juan C. Cobián, C. Ortiz e C. Puglisi.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
(Foz 13.12.1951) Xeógrafo e pedagogo. Catedrático de Didáctica das Ciencias Sociais da Universidade de Santiago de Compostela, a súa dedicación profesional está relacionada coa formación inicial e continuada do profesorado. Publicou varias obras de carácter didáctico e xeográfico, das que destacan Valor y usos del suelo urbano en Lugo (1989), Os ríos galegos: morfoloxía e réxime (1992), en colaboración con F. J. Río Barja, Didáctica das ciencias sociais na educación infantil (1995) e La actividad humana y el espazo geográfico (2000).
-
PERSOEIRO
Psiquiatra. Foi catedrático de Psiquiatría da Universidade de Santiago de Compostela, director do Departamento de Medicina, Radioloxía e Medicina Física, Psiquiatría e Saúde Pública e membro do Consello Asesor Técnico de Especialidades Médicas da Consellería de Sanidade. Publicou Estudio de epidemiología psiquiátrica en la comunidad gallega (1989) e Interacción psicosomática na clínica de atención primaria (1996).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista e escritor. Coñecido como Antón Lopo, realizou traducións ao galego de Oscar Wilde, Vikram Seth e Hafez Shirani, e coordinou a sección cultural AFA e o suplemento “Revista das Letras” de O Correo Galego. Foi un dos cofundadores do Laboratorio de Indagacións Poéticas, co que participou en diversos espectáculos, como o libro de poemas orais Prestidixitador (2001). No campo da investigación publicou Fermín Bouza Brey. Unha Fotobiografía (1992) e Guía de Santiago de Compostela (1993), ademais do ensaio Mishima, que existiu nunca (1995). Na súa obra poética, caracterizada polo verso libre, distánciase do propio eu e converte o poeta nun elemento máis da composición, dándolle protagonismo ao mundo que o rodea e deixando nun segundo lugar as súas vivencias. Concibe unha poesía desenfadada e amena, centrada no cotián, onde inclúe abundantes elementos narrativos, xogando coa ironía e a provocación. É autor dos libros de poemas Sucios...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Debuxante e humorista gráfico. Coñecido como Gogue, foi o creador de personaxes como Floreano, Monchiña e Epifanio, que aparecen diariamente desde 1989 en Faro de Vigo. Deuse a coñecer internacionalmente con caricaturas de personaxes de Hollywood, políticos e deportistas. Colaborador de El Correo Gallego, Diario 16, Babel Magacin (Pennsylvania) e Earth Times (Nova York), pertence á NCN (National Caricaturist Network) e á AWN (Animation World Network). Publicou Personaxes vigueses (1981), Cen tolos da ría (1993) e Floreano (1994). Recibiu o primeiro premio (1999 e 2001) no Homer Davenport Cartoon Contest, en Oregon, e o primeiro premio no Winsenheimer Cartoon of the Week (2004), en Kansas City.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Poeta e xornalista. Formado en humanidades e filosofía, e vinculado ao colectivo galego en Catalunya, colaborou en diversos medios de comunicación de Galicia, Catalunya e Arxentina (Coordenadas, Dorna, Treboada ou Alborada) e foi cronista oficial do Centro Galego de Barcelona. Na súa poesía, de carácter socialrealista, reflicte a súa visión saudosa de Galicia, a frustración dos que cambiaron o mundo rural polo urbano e as malas condicións de vida na cidade. Da súa obra poética destacan Poemas populares galegos (1968), Saudade do bulleiro (1970), Soldada mínima (1979) e Onte e hoxe vivencial (1995), e da súa narrativa Reencontro coa aldea (1983), Galegos en Catalunya (1983 e 1985) e Volta a España a pé (1990). Desde 1995 o concello de Paradela convoca un certame literario co seu nome.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Actor. Comezou a súa carreira na compañía Marigaila, coa que estreou Ensaio festivo (1981), de G. Gambaro; e A noite das tríbadas (1983), de O. Enquist. Co Centro Dramático Galego protagonizou Agasallo de sombras (1984), de Roberto Vidal Bolaño; e Caderno de Bitácora (1985), de F. Taxes. En 1985 fundou a compañía O Moucho Clerc. No ámbito cinematográfico foi protagonista de Sempre Xonxa (1989), de Chano Piñeiro; e participou en Continental (1989), de X. Villaverde.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Erudito, folclorista e crítico. Director da Biblioteca Nacional, dedicouse ao estudo dos autores clásicos e á edición de textos anotados. Especializouse en estudos cervantinos e publicou unha edición de El Quijote (1947-1949). Foi membro da Real Academia Española e académico correspondente da Real Academia Galega.
VER O DETALLE DO TERMO