"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Trobador probablemente galego. Cabaleiro de condición, pertenceu á corte castelá de Afonso X o Sabio. Da súa produción, localizada nos cancioneiros da Biblioteca Vaticana, da Ajuda e da Biblioteca Nacional, consérvanse 22 textos, trece cantigas de amor, tituladas “Ay eu! de min e que será?”, “Ay mia senhor, u non jaz al”, “Am eu tan muito mia senhor”, “Assi me traj ora coitad Amor”, “Ir-vus queredes, mia senhor”, “Ora veg eu que me non fará ben” (fragmento), “Por Deus, senhor, en gran coita serei”, “Pois naci nunca vi Amor”, “Preguntan-me por quê ando sandeu”, “Quando mi-agora for e mi alongar”, “Que ben que m eu sei encobrir”, “Que prol vus á vos, mia senhor” e “Quer eu a Deus rogar de coraçon”; oito cantigas de amigo,   “Ai, madr , o meu amigo, que non vi”, “Aqui vej eu, filha, o voss amigo”, “Dizede-m ora, filha, por santa Maria”, “Foi-s un dia meu amigo d aqui”, Levad , amigo, que dormides as manhãas frias”, “Que coita tamanha ei a sofrer”, “Trist anda, mia madr(e), o meu amigo” e “Vi...

PERSOEIRO

Trobador galego. Orixinario dunha familia nobre, propietaria dun importante patrimonio situado nas proximidades dos mosteiros de Oseira, Carboeiro e Vilar de Donas, pertenceu á corte señorial dos Traba, onde se relacionou cos Taveirós. Membro da liñaxe de cabaleiros dos Cêrzeo, crese que era irmán de Pedro Eanes e de Urraca Eanes. Puido participar na Reconquista andaluza e asentarse nesas terras. Da súa produción, localizada unicamente no Cancioneiro da Biblioteca Nacional, consérvanse dez cantigas de amor, tituladas “Mia senhor fremosa, direi-vus ua ren”, “Par Deus, dona Maria, mia senhor ben-talhada”, “Quand ora fôr a mia senhor veer”, “Quer eu agora ja dizer”, “Senhor, e assi ei eu a morrer?”, “Senhor esta coita, que ei”, “Senhor perdud ei por vos ja o coraçon”, “Senhor, que coitad og eu no mundo vivo”, “Senhor, todos m’entenden ja” e “Toda -las gentes mi-a mi estranhas son”; e un descordo, titulado   “Agora me quer’ eu ja espedir”, en que amosa o seu desinterese polas cousas do mundo....

PERSOEIRO

Biólogo estadounidense. Trasladouse a Inglaterra e fundou o Journal of Hygiene, ideou unhas probas na análise clínica do sangue e illou o Bacillus aerogenes capsulatus da gangrena gasosa.

1. Relativo ou pertencente ás ocnáceas.

2. Planta da familia das ocnáceas.

3. Familia de plantas, da orde das parietais, que presentan follas simples dentadas, de flores xeralmente hermafroditas e pentámeras e de froitos varios, e co carpelo libre. Son propias das rexións cálidas.

PERSOEIRO

Político e estratega romano. Foi cónsul (165 a C) e embaixador en Asia (162 a C). Dirixiu a frota romana contra Perseo (168 a C) e construíu o pórtico de Octavia en Roma. Morreu asasinado por un grego.

PERSOEIRO

Político romano, neto de Cneo Octavio. Foi cónsul en 87 a C xunto con Lucio Cornelio Cinna, pero ao contrario que este, opúxose á obra reformista de Mario e expulsou a Cinna da cidade. Asediado e bloqueado en Roma polos partidarios de Mario, foi asasinado por Cinna, o que provocou o estalido dunha guerra entre os partidarios do xa falecido Mario (86 a C) e os seguidores de Sila.

PERSOEIRO

Poeta italiano. Coñecido como Tifi Odasi, está considerado o pai da poesía macarrónica. Escribiu o poema Macharonea en 1490, que se imprimiu pouco tempo despois da súa morte.

1. Relativo ou pertencente ás ofioglosáceas.

2. Planta da familia das ofioglosáceas.

3. Familia de plantas, da orde das ofioglosais, integrada por fentos de rizoma curto, carnoso e sen escamas, e de follas que consisten nunha lámina estéril e nunha parte fértil espiciforme ou paniculiforme.