"Adá" (Contén)

PERSOEIRO

Actor e comediógrafo. Profesional radiofónico, en 1953 iniciou a súa carreira como actor. Sobresaíu na interpretación de personaxes cómicos e escribiu obras teatrais: Ocells de pis (Paxaros de piso, 1956) e L’amor venia en taxi (O amor chega en taxi, 1959). Premio Nacional de Artes Escénicas (1992) e Cruz de Sant Jordi (1993).

GALICIA

Actriz e autora dramática. Principiou a súa formación en varios grupos de teatro escolar da Coruña, para logo iniciar unha nova etapa na Escola Dramática Galega. Comezou a súa traxectoria profesional na Compañía Luís Seoane, para participar posteriormente en diversos espectáculos do Centro Dramático Galego, como Un soño de verán (1992) e Valle-Inclán 98 (1998), ou do Teatro do Noroeste, como As vodas de Fígaro (1994), Historias peregrinas (1995) ou Unha rosa é unha rosa (1997). Tamén cómpre salientar o seu traballo en Otelo (2000) e A morte e a doncela (2001). Publicou diversas pezas, entre as que cómpre salientar Historia do silencio (1985), Como cartas a un amante (1987), As aguas mudas (1989) e Era nova e sabía a malvaísco...

1. Acción de apupar.

2. Berros de escarnio e insulto que se dirixen a alguén.

3. Rebumbio co que se persegue a un animal.

PERSOEIRO

Poeta, ensaísta e autor dramático de lingua azarí. Autor dunha peza teatral (O niño do gabián, 1921), dun poema (Á morte de Puxquin, 1837) e dunha novela (As estrelas enganadas, 1857).

1. Acción e efecto de arar.

2.   Terra labrada co arado.

3. Porción de terra que se ara ou se pode arar nunha xornada.

4. Melodías musicais de forma e estilo variado e mesmo heteroxéneo, son polo xeral de ritmo libre, pousado, de ictus achegado ao alalá. Unifícaos a vella función aludida no seu nome.

5. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘carta’.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Monterroso baixo a advocación de santa María.

1. Tiro de arcabuz.

2. Ferida feita cun arcabuz.

1. Conxunto ou fileira de arcos.

2. Abertura pechada con arco, xeralmente de grandes dimensións, que adoita servir de paso.

3. Arco de gran tamaño sobre un van.

4. Biombo ou protección provisional de madeira que se coloca en sentido lonxitudinal nas adegas dos barcos que teñen que transportar gran sen embalaxe.

5. Golpe de arco.

6. Contorno da fiada de dentes.

7. Serie de arcos que a comunican coa nave lateral.