"ECA" (Contén)

CUMIOS

Cumio dos Pireneos, ao SO do Val d’Arán, situado a unha altitude de 1.507 m.

1. Espacio situado entre as estrías do fuste dunha columna.

2. Distancia que separa dúas molduras.

1. Parte interior da casca dunha árbore que está en contacto coa madeira.

2. Pel dalgúns froitos que está entre a casca e a carne, como na castaña.

ILLAS

Arquipélago de orixe volcánica situado no Océano Pacífico, ao SL de Nova Guinea (3.150 km2).

1. Acumulación de terra que sobresae no medio dun río ou dun regato.

2. Época de escaseza.

1. Teca superior do frústulo das diatomeas que encaixa no seu exterior con outra chamada hipoteca.

2. Metade apical da membrana celulósica das dinoflaxeladas.

1. Emitir a súa voz algúns ruminantes, especialmente o gando vacún.

2. Bufar como manifestación de valentía e de ousadía.

PERSOEIRO

Rei de Serbia (1321-1331), fillo ilexítimo de Estevo VI Uroš II Milutin. Obrigado polo seu pai a retirarse a un mosteiro, primeiro en Constantinopla e despois en Dioclea, conseguiu ser elixido rei dos serbios coa axuda do clero e dunha suposta curación milagrosa (1321). Estreitou as relacións con Occidente aínda que perdeu Zaclunia, o acceso de Serbia ao mar. Derrotados os búlgaros en Velbužd (1330), converteu a Serbia na primeira potencia balcánica e cedeulle Bulgaria á súa irmá Anna (1331). Destronado pola nobreza, morreu asasinado.

1. Peixe mariño que acada os 40 cm de lonxitude, de corpo alongado, cuberto de escamas pequenas, cor castaña cinsenta con reflexos cobreados, bandas verticais anchas e escuras, e unha liña lateral castaña amarelenta. A mandíbula superior sobresae por diante da inferior, que presenta unha barbela no queixo, e a cabeza do vómer é dentada. As aletas pectorais contan cunha mancha negra na axila, e as dúas aletas anais presentan a marxe branca e a caudal a marxe negra. Contan con tres aletas dorsais que, coma o resto de aletas, non teñen os raios espiñentos. É unha especie gregaria, de fondos lamacentos, distribuída polo Atlántico, dende Marrocos ata o mar do Norte; os adultos viven en augas exteriores entre os 30 e os 100 m, e os animais novos preto da costa.

2. Peixe de ata 14 cm de lonxitude, de corpo alongado e comprimido lateralmente, con escamas moi pequenas e de cor cinsenta amarelenta. Os ollos están dispostos na parte superior da cabeza. Teñen aguillóns, na primeira espiña dorsal e na espiña do opérculo, comunidados cunha glándula velenosa. Son animais depredadores que cazan agardando á espreita enterrados nos fondos areosos costeiros, que constitúen o seu hábitat, mantendo só os ollos fóra do substrato. Cando se ven ameazados deféndense coa espiña dorsal levantada constituíndo un perigo para os pés da xente que frecuenta as praias. A súa carne firme é apreciada.

1. Relativo ou pertencente ás feces.

2. Relativo ou pertencente aos residuos de substancias sometidas a dixestión.

3. Que contén excrementos.