"Gad" (Contén)

1. de estrigar.

2. Que está moi fraco, especialmente por mor do traballo.

1. Asunto enleado e difícil.

2. Cousa de pouca importancia.

GALICIA

Lingüista. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela (1985), foi bolseiro do Instituto da Lingua Galega e asesor lingüístico da Televisión de Galicia (1985-1989). Lector de galego na Universidade de Oxford (1991-1994), organizou, con John Rutherford, o IV Congreso Internacional de Estudios Galegos, que consolidou a Asociación Internacional de Estudios Galegos (AIEG), colaborou no obradoiro de tradución galego-inglés do Queen’s College, e planeou o lanzamento da Galician Review. Recibiu a influencia dos lingüistas Roy Harris, Peter Mühlhäusler e Robert Le Page, e do filósofo Rom Harré, e, en 1996, acadou o grao de doutor en Filosofía. De volta en Galicia é, dende 1999, profesor titular de lingua galega da Universidade de Vigo. Comprometido coa extensión e modernización do galego, participou en varios proxectos colectivos, entre eles, a redacción do Galego coloquial (1985) e a compilación de varias obras lexicográficas: o Dicionario normativo galego-castelán...

1. Comida especial preparada con fígado e vísceras, que se fai o día da matanza do porco.

2. Tarefa de picar a carne do porco despois da matanza, para facer chourizos.

3. Fígado, especialmente o do porco.

4. Doenza que afecta ao fígado.

1. 1. Órgano glandular complexo, anexo ao intestino, con múltiples funcións indispensables para a vida do organismo. Todos os vertebrados posúen fígado; a forma e o peso varían segundo as distintas especies. No home adulto pesa de 1.400 a 1.800 g. De consistencia esponxosa e dura, a súa superficie é lisa e brillante, ao estar recuberto por unha cápsula de tecido conxuntivo chamada cápsula de Glisson. Pódense diferenciar dúas caras, a diafragmática e a visceral, pola que entran e saen todos os vasos, condutos e fíos nerviosos. Está irrigado pola arteria hepática e pola vea porta. Microscopicamente, as unidades morfolóxicas funcionais son os pequenos lóbulos de tecido hepático que se ordenan ao redor dunha vea central. Estes teñen unha forma poliédrica irregular, intimamente unidos os uns cos outros polas caras. No punto de confluencia de tres pequenos lóbulos existe un espazo triangular que se denomina espazo porta, que contén unha rama da arteria hepática, unha da vea porta, unha canle biliar...

   2. fígado danado

      fasciolose.

2. alor que ten alguén para facer ou para enfrontarse a algo ou a alguén. OBS: Normalmente, úsase en plural.

1. 1. Órgano glandular complexo, anexo ao intestino, con múltiples funcións indispensables para a vida do organismo. Todos os vertebrados posúen fígado; a forma e o peso varían segundo as distintas especies. No home adulto pesa de 1.400 a 1.800 g. De consistencia esponxosa e dura, a súa superficie é lisa e brillante, ao estar recuberto por unha cápsula de tecido conxuntivo chamada cápsula de Glisson. Pódense diferenciar dúas caras, a diafragmática e a visceral, pola que entran e saen todos os vasos, condutos e fíos nerviosos. Está irrigado pola arteria hepática e pola vea porta. Microscopicamente, as unidades morfolóxicas funcionais son os pequenos lóbulos de tecido hepático que se ordenan ao redor dunha vea central. Estes teñen unha forma poliédrica irregular, intimamente unidos os uns cos outros polas caras. No punto de confluencia de tres pequenos lóbulos existe un espazo triangular que se denomina espazo porta, que contén unha rama da arteria hepática, unha da vea porta, unha canle biliar...

   2. fígado danado

      fasciolose.

2. alor que ten alguén para facer ou para enfrontarse a algo ou a alguén. OBS: Normalmente, úsase en plural.

PERSOEIRO

Política. En 1972 foi nomeada directora da Cidade Teatro de Reykjavik, cargo desde o que potenciou a literatura islandesa. Foi presidenta de Islandia (1980-1996).

1. Terreo que se deixa a barbeito durante un ano ou máis tempo.

2. Prado onde pace o gando libremente.

1. de folgar ou folgarse.

2. Que é moi grande ou máis amplo para o que contén, normalmente refírese á roupa.

3. 1. Que dispón de máis espazo do que sería necesario.

   2. Que hai ou ten máis do que se precisa.

   3. Que non ten problemas económicos.

4. Que non fai nada ou non ten moito traballo. Na tradición oral recóllese o seguinte dito: “A mocidade folgada trae á vellez arrastrada.”

5. Aplícase á tarefa ou actividade que non necesita moito esforzo.

6. Aplícase ao terreo de labor que está en folga.

PERSOEIRO

Pintora. Estudiou deseño de interiores na Escola de Artes e Oficios da Coruña, onde desenvolveu a súa actividade artística. Cultivou a paisaxe e o traballo en barro. As súas obras son de carácter abstracto e caracterízanse pola seguridade do trazo. Foi un dos fundadores do grupo A Carón.

1. Que ou quen fumiga.

2. Aplícase ao aparato ou á máquina que serven para fumigar.

1. Acción de fustrigar.

2. Pena corporal consistente en azoutar o reo. Aplicouse no dereito penal romano e incorporouse, ata o s XIX, ás ordenanzas militares da maioría dos países.