"ALE" (Contén)

PERSOEIRO

Político e diplomático polaco, conde de Colonna, fillo natural de Napoleón I. Naturalizado francés, foi ministro de Asuntos Exteriores (1856-1860) e presidiu o Congreso de París (1856). Como ministro de Estado (1860-1863) propugnou medidas reformistas.

PERSOEIRO

Físico e radiotécnico escocés. Estudou o radar e as súas aplicacións, e conseguindo facer funcionar o primeiro radar práctico en 1935. En 1919 patentou o primeiro instrumento para o estudo da atmosfera.

PERSOEIRO

Militar, marqués de Tenerife e duque de Rubí, fillo de Fernando Weyler Laviña. Foille entregado o mando do exército para resolver a guerra independentista de Cuba (1896), pero os seus métodos violentos fixérono fracasar e foi cesado (1897). Foi tamén ministro da Guerra (1901-1902, 1905, 1906-1907).

PERSOEIRO

Químico. Fixo investigacións en química orgánica (esterificación, éteres, alcohois) e clasificou os compostos orgánicos segundo a súa estrutura molecular. Propuxo o concepto de equilibrio dinámico.

PERSOEIRO

Químico. Fixo investigacións sobre a análise de gases e desenvolveu novos métodos de análise gravimétrica e o método, chamado de contacto, para a produción de ácido sulfúrico (1878). En 1886 descubriu o xermanio.

CIDADES

Cidade do estado de Carolina do Norte, EE UU (185.776 h [2000]). É un centro comercial e cultural situado nos contrafortes das Blue Ridge.

PERSOEIRO

Explorador inglés. Participou na expedición ao macizo de Ruwenzori (África Oriental), organizada polo British Museum, e ascendeu o cume que leva o seu nome (4.659 m).

1. 1. Preparado culinario de consistencia branda e elástica, que se obtén ao cocer substancias animais.

   2. Preparado xelatinoso que se obtén ao cocer froitas con azucre.

2. Xel rico en solventes que presenta propiedades semellantes ás dun líquido.

3. Substancia nutritiva, fluída e transparente, rica en glícidos, proteínas e vitaminas, que é segregada polas abellas para alimentar as larvas. Utilízase como fármaco, principalmente en tratamentos xerontolóxicos.

CIDADES

Cidade de Palestina dividida, entre 1948 e 1967, entre os estados de Israel e Xordania, e baixo administración exclusivamente israelí desde 1967 (633.700 h [estim 1998]). Capital do ma ḥ oz homónimo de Israel, do liwās de Al-Quds de Xordania, e capital do estado de Israel desde 1980, a capitalidade comporta que a parte oriental da cidade, ocupada por Israel desde 1967, fora anexionada por este país. A ONU non recoñeceu a nova capitalidade. É sede do patriarcado de Xerusalén. A cidade antiga, centro de peregrinación e turismo, está establecida sobre un altiplano calcario, rodeado no L polo val de Cedrón e no SO polo val de Hinnon, que se unen. Coñécese tamén cos nomes de ‘wš’mm nos textos exipcios da XII dinastía e de Urušalim nas taboíñas de Al’Amārna (s XIV a C). Conquistada aos xebuseos por David, converteuse en capital do seu reino e, co traslado da arca da alianza, en cidade santa. Salomón construíu...

REINOS

Estado cristián fundado en Xerusalén despois da toma da cidade durante a Primeira Cruzada (1099). Godofredo de Boullion non aceptou a dignidade e, á súa morte ao ano seguinte, o seu irmán Balduíno I (1100-1118) fíxose coroar rei. Organizouse segundo os canons feudais europeos. Aínda que o rei era elixido polo consello feudal, exercía unha autoridade moi estendida a outros reinos latinos, e dirixía as forzas militares, exceptuando as ordes. O último rei foi Guido I (1186-1192). Durante o seu reinado, minado polas loitas entre os cruzados, a capital caeu en mans de Saladino en 1187 e en 1191 perdéronse as últimas posesións.

PERSOEIRO

Rei visigodo (507-510). Sucedeu a Alarico II pero, atacado á vez polos francos e os burgundios, retirouse a Barcelona. Os ostrogodos restituíronlle a Septimania, pero nomearon rei a Amalarico, e fuxiu ao N de África. Morreu ao tentar recuperar a coroa coa axuda dos vándalos.

PERSOEIRO

Rei de Xerusalén (1210-1212) e emperador latino de Constantinopla (1229-1237), fillo de Erardo III de Brienne. Participou na conquista de Nápoles. En 1235 enfrontouse aos ataques de Iván Asen de Bulgaria e Xoán III de Nicea.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1341-1354; 1355-1376; 1379-1391), fillo de Andrónico III. Durante a súa minoría de idade tiveron lugar loitas entre a súa nai e titora, Ana de Savoia, e Xoán VI Catacuceno. En 1355 abdicou Xoán VI e puido reinar só. Coa axuda turca recobrou o trono, do que fora expulsado polo seu fillo Andrónico IV.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1399-1402), filla de Andrónico IV. Derrocado polo seu tío Manuel III, ocupou o trono cando este marchou a Europa para demandar axuda contra os turcos. A desfeita de Baiazaet en Ancira (1402) provocou a súa caída.

PERSOEIRO

Emperador bizantino (1425-1448), fillo de Manuel II. Asociárono ao trono en 1419. Para obter axuda dos latinos contra os turcos, dispúxose a restablecer a unión da Igrexa Ortodoxa con Roma, pero os seus súbditos negáronse a aceptala. Recibiu axuda dos polacos e húngaros e foi derrotado polos turcos en Varna (1444).