"An" (Contén)

Luis Antonio de Borbón.

Dise das follas nas que os nervios laterais forman un ángulo agudo co principal.

1. Rexión do plano limitada por dúas semirrectas de orixe común. Para medir ángulos utilízanse diversas unidades: o ángulo recto, o grao sesaxesimal, o grao centesimal e o radián. O grao sesaxesimal obtense dividindo o ángulo recto en 90 partes iguais; divídese en 60 minutos e o minuto en 60 segundos. As abreviaturas utilizadas son: °, ’, ”. O grao centesimal (g) é a centésima parte do ángulo recto; divídese en 100 minutos e o minuto en 100 segundos. O radián é o ángulo determinado por dous radios dunha circunferencia que comprenden un arco da mesma lonxitude ca o radio.

2. ángulo agudo

   Ángulo menor ca o recto.

3. ángulo cóncavo

   O que comprende a prolongación dos lados de dúas semirrectas que parten dun mesmo punto. Ocupa tres rexións angulares.

4. ángulo convexo

   O que non comprende a prolongación dos lados de dúas semirrectas que parten dun mesmo punto. Ocupa unha ou dúas rexións angulares.

5. ángulo curvilíneo

   Ángulo que ten como lados dous segmentos de curva. O seu valor é o das tanxentes ás dúas curvas no vértice.

6. ángulo diedro

   Rexión do espazo obtida como intersección de dous semiespacios.

7. ángulo do centro

   Ángulo que ten o vértice no centro dunha circunferencia e ten como lados dous radios. Vale igual ca o arco que subtende.

8. ángulo esférico

   Ángulo formado pola intersección de dous círculos máximos nunha superficie esférica. En astronomía os ángulos esféricos mídense polo arco percorrido por un punto ou un astro, en graos sesaxesimais ou ben polo tempo en horas, minutos e segundos que transcorren dende o seu paso por un punto ata outro.

9. ángulo exterior a un círculo

   Ángulo que ten o vértice exterior na circunferencia e ten como lados dúas secantes. Vale a metade da diferenza dos dous arcos subtendidos.

10. ...

Calidade de anguloso.

Título feudal escocés pertencente á familia dos Stuart de Bonkyl. A liñaxe titular, de orixe celta, extinguiuse a mediados do s XIII. O título foi tomado de novo en 1389 por George Douglas (morto en 1403), fillo natural de William Douglas e de Margaret Stewart de Angus. Ao morrer o décimo terceiro conde (1761), o título pasou a James Douglas, sétimo duque de Hamilton.

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na composición de palabras co significado de ‘estreito, puntiagudo’.

O antropónimo feminino Angustias procede, etimoloxicamente, do substantivo común latino angustia ‘angustia, aflición’ e este, á súa vez, do latín angustus ‘angosto, estreito’. O xermolo deste nome está na advocación granadina da Virxe, a Nosa Señora das Angustias. A súa festividade celébrase o 15 de setembro, agás en Boiro, onde se conmemora o 25 de maio.

De folla estreita.

Que causa ou produce angustia.

Dise do ovario ou do froito que ten unha terminación estreita en relación co ancho máximo. Aplícase principalmente a algunhas silículas.

Alcaloide do peiote que forma cristais solubles en auga quente e nos ácidos, que se funden a 189-191°C.

Antigo territorio de Alemaña central que se estendía, dividida en diferentes fragmentos, en dirección NL-SO dende Fläming ata o baixo Harz. A capital era Dessau. Actualmente forma parte do land alemán de Saxonia-Anhalt. Creada como un principado do Sacro Imperio, o primeiro príncipe foi Enrique I o Vello (1170-1252) no ano 1212, co título de conde. Dividiuse en varias ramas ata que a liña dos príncipes de Anhalt-Dessau reuniu as posesións das outras liñas e, en 1807, todo o territorio converteuse no Ducado de Anhalt. En 1866 adheriuse á Confederación de Alemaña do Norte e despois ao Imperio alemán.

Falto ou carente de harmonía.

Perda de afectividade caracterizada pola incapacidade de experimentar pracer.