"Est" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Emigrou a Puerto Rico (1895) e instalouse en México en 1901. Foi profesor de lingua e literatura castelá na Universidad Central de México. Colaborou en El Imparcial, Blanco y Negro e outros xornais, e fundou a editorial El Libro Español SA e a revista Tricolor. Escribiu Azulejos: poesías (1914), Las abejas del Rosal: cuentos de la Galicia pintoresca y de la complicada y primitiva raza de los celtas (1928) e Alboradas: o libriño da i-alma (1958).

1. Grupo de sete estrelas visibles que pertencen ás Pléiades, na constelación de Touro.

2. Osa Maior

PERSOEIRO

Nome co que se coñece o pintor que traballou nas igrexas de Santa María de Seteventos e Santa María de Marrube, ambas as dúas no Saviñao.

PERSOEIRO

Mariño e explorador irlandés. En 1901, co barco Discovery, participou na expedición da Antártida de R. F. Scott. Escribiu The Heart of the Antarctic.

CORDILLEIRAS

Cordilleira do SL de Cuba que se estende desde o cabo Cruz ata a baía de Guantánamo, ao longo duns 250 km. É unha rexión moi abrupta, á beira do mar, con altitudes que oscilan entre os 1.000 e os 1.500 m, e acadan a máxima no pico Turquino (2.005 m). Foi base do foco guerrilleiro dirixido por Fidel Castro durante a Revolución Cubana.

1. Que se cría de forma natural nos bosques ou nos campos.

2. Que vive en liberdade na natureza.

PERSOEIRO

Papa (314-335). Confesor da fe na última persecución, foi o primeiro papa despois do Edito de Milán (313). Segundo a tradición bautizou a Constantino. Viste de pontifical, con palio e tiara e cunha pía bautismal como atributo persoal. A súa festividade celébrase o 31 de decembro.

PERSOEIRO

Papa (999-1003). De nome Xeberto de Orlhac, foi arcebispo de Reims (989). Desamigouse co Rei Roberto II (996) e tivo que refuxiarse na corte do Emperador Odón III, de quen foi mestre e conselleiro e quen o fixo arcebispo de Rávena (989). Como papa esforzouse na restauración do Imperio Romano en mans dos xermánicos. Isto valeulle a inimizade dos Crescenzi de Roma que provocaron a súa fuxida da cidade xunto a Odón III (1001). Introduciu o uso do cero na Europa cristiá.

PERSOEIRO

Papa (1045). De nome Giovanni Crescenzi, foi bispo de Sabina. Foi elixido papa grazas a Gerardo di Sasso, quen destronou a Benedito IX. O retorno ao solio de Benedito IX, tamén pola forza das armas, obrigouno a refuxiarse en Sabina. Deposto polo Sínodo de Sutri (1046), xunto aos seus rivais Benedito IX e Gregorio VI, pasou os seus derradeiros días encerrado nun mosteiro.

PERSOEIRO

Antipapa (1105-1111). Foi elixido papa polo pobo romano durante o pontificado de Pascual II.

GALICIA

Escritor. Comprometeuse coa lingua a través da escrita de diversos poemas e a colaboración en publicacións, como Follas Novas, A Gaita Gallega, Galicia Humorística, A Monteira e O Tío Marcos d’a Portela. Na súa obra aparecen nomeados moitos dos escritores galegos da época, algúns deles amigos seus. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu como rexistrador da propiedade en diferentes localidades.

1. Relativo ou pertencente aos silvestrinos.

2. Monxe da congregación monástica de San Bieito de Montefano (Macerata), Italia, fundada por san Silvestre Guzzolini en 1231. A congregación adoptou a regra beneditina e foi aprobada polo Papa Inocencio IV en 1248. Tivo unha rama feminina que se extinguiu en 1822.

PERSOEIRO

Comezou a súa penitencia de estilita aos sete anos, sobre unha columna situada nunha montaña coñecida co nome de Monte Admirable, preto de Antioquía. A súa festividade celébrase o 3 de setembro.

PERSOEIRO

Asceta sirio. Anacoreta nun convento abandonado de Antioquía e finalmente viviu durante corenta anos sobre unha columna, da que lle veu o sobrenome, e na que non se podía sentar nin deitarse. Con sona de taumaturgo, exerceu unha considerable influencia na causa da ortodoxia de Calcedonia. Representouse como un vello demacrado, esfarrapado e colocado de pé sobre o capitel dunha columna. A súa festividade celébrase o 5 de xaneiro para os latinos e o 2 de setembro para os orientais.

1. Sensación nunha parte, asociada ou secundaria á que se produce noutra parte.

2. Experiencia sensorial que experimentan certos individuos que consiste na asociación de diversos sentidos mediante a que a percepción nun sector sensorial acompáñase, por correspondencia ou resonancia, de percepcións noutro ou noutros sectores sensoriais. Un exemplo típico é a audición coloreada ou sinopsia, na que existe unha asociación entre unha cor e un son.

3. Figura retórica que consiste en asociar dúas palabras que pertencen a percepcións sensoriais diferentes.