"An" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • MUNICIPIOS

    Municipio de Cantabria situado na ría homónima (11.053 h [2001]). Na súa economía sobresae a pesca, a gandaría e as industrias derivadas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cuarto estado do Cretáceo Superior situado sobre o Coniaciano e baixo o Campaniano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao Santoniano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente aos santóns.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Lactona que se atopa en diversas especies do xénero Artemisia. Obtense das súas fontes naturais e emprégase en medicina como antihelmíntico. É, en cambio, tóxica e produce a miúdo xantopsia e trastornos gastrointestinais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Libro que contén vidas de santos.

      1. Lista de santos venerados na Igrexa.

      2. Libro litúrxico que contén os textos propios das festas dos santos.

      3. Parte do ano litúrxico que comprende as celebracións dos santos, en contraposición ao temporal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ILLAS

    Illa grega do Mar Exeo, a máis meridional das Cícladas (75 km2; 7.750 h [estim 1982]). Coas illas menores Thirasia, Apronisi, Pelea e Nea Kaimeni, constitúe a cova dun antigo cráter volcánico. O centro máis importante é Thēra, situada no cumio dunha das altas paredes que caen verticalmente sobre o mar. A poboación vive do turismo e da exportación de viño. Desenvolvida polos romanos foi, máis tarde, sede episcopal e pertenceu aos bizantinos, aos venecianos e ao ducado de Naxos. Ocupada polos turcos (1537), volveu novamente a Grecia na época da independencia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Médico italiano. Discípulo de Malphigi, especializouse en anatomía e describiu diversas cartilaxes, plexos e condutos. É un dos creadores da obstetricia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado na parroquia do Tameirón (A Gudiña). O seu cumio acada 1.061 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade do estado de São Paulo, Brasil, situada na costa atlántica, a 70 km da capital (412.243 h [1996]). É o porto do estado de São Paulo e o primeiro exportador do mundo de café.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antropónimo masculino que procede do plural de santo, do latín sanctus, participio do verbo sancio, termo da linguaxe relixiosa e política que significa ‘facer sagrado ou inviolable, establecer solemnemente’, e de aí ‘ratificar, sancionar’. Coa chegada do cristianismo sanctus pasou de ‘consagrado a deus, venerable’ a ‘home que pola súa perfección participa de certas prerrogativas divinas e que algunhas igrexas cristiás elevan ao culto dos altares’, isto é, ‘santo’. Curiosamente este nome funciona en singular, aínda que o seu significado alude á colectividade dos santos anónimos. Tamén aparece rexistrado como apelido.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Músico. Foi director da Banda de Música do Concello de Santiago de Compostela, da de Luarca, da Banda e Orquestra da Coruña e director da Coral Severo Ochoa. Membro do Colegio Nacional de Directores, das súas composicións destacan Libredón, Tambre-Antealtares, As nosas cousas, Xiradela, Rapsodias e Anduriña. Recibiu o Premio Nacional de Composición do Conservatorio Superior de Bilbao.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Economista. Foi subdirector da Escola Universitaria de Empresariais da Universidade de Vigo, dirixiu a publicación semestral Cooperativismo y Economía Social e presidiu a Asociación para la Economía Social. Publicou Un modelo teórico dinámico de comportamento do capitalismo (1986) e Historia da pesca e salgazón nos ríos de Baixos, dende as ordenanzas xerais da Armada de 1748 ao desestanque efectivo do sal de 1870 (1990).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Šem ob ben I ṣḥ aq ibn Ardutiel.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio situado na provincia de Badajoz, Extremadura (7.931 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e a industria de cemento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario publicado en La Habana a partir do 9 de agosto de 1908. Subtitulado “Revista Semanal Ilustrada”, saíu os domingos baixo a dirección de Ricardo Carballal.   De carácter literario, incluíu noticias de Galicia e da emigración.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Historiador. Comezou os estudos de xeografía e historia na Universidade de Santiago de Compostela, e especializouse no estudo da prensa galega e dos medios de comunicación do Estado. Destacou pola publicación dos volumes Historia de la prensa gallega: 1800-1986 (1990) e Historia de la prensa gallega: 1800-1993 (1995), que recolle máis de tres mil publicacións galegas, ademais do Dicionario de seudónimos y apodos gallegos (2003). Tamén publicou Índice general de la prensa gallega A Coruña 2007. Colaborador de El Correo Gallego e La Opinión de A Coruña, foi responsable de dúas mostras: “Exposición sobre caligrafía” (1990) e “El Humor y la guerra del Golfo” (1992) realizadas na Sala del Ateneo da Coruña.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xurista. Axente oficial do Registro Español de Patentes y Marcas, foi secretario do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela (1987-1989). Fundador da revista Malapata, publicou Los hijos de los conquistadores.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pedagogo. Doutor en Filosofía e Ciencias da Educación (1985) pola Universidade de Santiago de Compostela e catedrático de universidade desde 2002, ampliou estudos na Cambridge University e foi investigador e profesor visitante na Florida International University, así como na University of Illinois at Urbana-Champaign e Johns Hopkins University. Foi director da UNED na Coruña, vicerreitor de profesorado da USC (1994-1998) e, desde 1998, director do Instituto de Ciencias da Educación. As súas liñas de investigación son inmigración e educación, educación intercultural, teoría de procesos educativos, política educativa, educación e sociedade civil e pedagoxía da motivación. Das súas obras destacan Teoría y práctica de la educación intercultural (1994), Inmigración e acción educativa en Galicia (2003) e Estudios sobre flujos migratorios en perspectiva educativa y cultural (2005). Dirixiu a obra La investigación educativa en Galicia (1989-2001) (2004). Membro...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Dinamizador cultural. Licenciado en Matemáticas e Enxeñaría Xeográfica pola Universidade de Coimbra (1951), participou nos movementos reivindicativos dos estudantes e en diversas actividades académicas como o Teatro de Estudantes. En 1946 tivo un papel activo no Movimento de Unidade Democrática Juvenil. En 1957 trasladouse a Guimarães para dar clases de matemáticas na Escola Industrial e Comercial onde promoveu a creación de diversas asociacións culturais como o Cineclube de Guimarães, o Teatro de Ensaio Raul Brandão, a editorial O Povo de Guimarães ou o Cercigui. A partir de 1963 militou na oposición democrática de Braga. En 1986 foi nomeado membro do senado da Universidade do Minho e, desde 1990, presidiu a Sociedade Martins Sarmento. Debido á súa orientación política de esquerda, foi detido en 1968 e afastado da función pública ata despois da Revolução dos Cravos. Participou na creación do Partido Movimento Democrático Português, integrando os órganos directivos nacionais e foi un dos...

    VER O DETALLE DO TERMO