"Est" (Contén)

1. Execución xudicial ou extraxudicial do que está disposto nun testamento.

2. Conxunto de bens que constitúen unha herencia, considerados desde que morre o testador ata que pasan a mans dos herdeiros definitivamente.

3. Xunta dos executores testamentarios.

4. Conxunto de documentos e papeis que comporta un testamento.

1. 1. Negocio xurídico formal en virtude do que o causante regula a súa sucesión por causa de morte, mediante a institución de un ou máis herdeiros e o ordenamento doutras disposicións. É unilateral, se se basea na exclusiva declaración de vontade do causante; persoal, se procede do mesmo causante; e revogable, se mantén a vixencia da última vontade. Ademais, pode ser aberto, cando se fai de palabra ante o notario ou ben escrito e lido diante del e de varias testemuñas; pechado, cando se fai por escrito e se pecha nun sobre cuñado diante de notario e de testemuñas; ou hológrafo, cando foi escrito e firmado da propia man do testante e protocolizado despois da súa morte.

   2. Documento de carácter legal en que se fai constar a vontade do testador.

   3. testamento en país estranxeiro

      Testamento que se formaliza ante as autoridades consulares ou diplomáticas do estado testador. É tramitado polo Ministerio de Asuntos Exteriores, coa certificación de defunción do testador, para que sexa publicado no boletín oficial do estado en cuestión e as persoas que teñan que herdar procedan á súa protocolización.

   4. testamento marítimo

      Testamento feito sobre un barco que conta cunha validez de catro meses desde o desembarco do testador. Nos barcos de guerra ten que outorgarse diante do contador, dúas testemuñas e o comandante, que dá o visto e prace. Nos barcos mercantes, é autorizado polo capitán, en presenza tamén de dúas testemuñas.

   5. testamento militar

      Testamento outorgado en tempos de guerra polos militares en campaña, voluntarios, prisioneiros e calquera outra persoa do exército, cando se atopan en perigo de morte. Ten que outorgarse en presenza dun oficial, que teña polo menos categoría de capitán, e dúas testemuñas.

2. Escrito en que unha persoa expresa os puntos fundamentais do seu pensamento ou as principais características da súa arte, en forma que se considera definitiva.

1. Deixar algo a alguén en testamento.

2. Facer o testamento.

1. Que extrema ou linda.

2. Cada un dos listóns curtos da grade.

3. 1.   Parte máis alta ou superior de algo.

   2. Parte central ou máis alta do hórreo.

4. Parede oposta á fachada principal dun edificio.

5. Cabeceira dun templo.

MONTAÑA

Aliñación montañosa da Dorsal Occidental Galega, que se estende en dirección NNL-SO polas parroquias de Lebozán (Beariz), O Regueiro (Boborás e O Irixo), Froufe e Espiñeira (O Irixo), A Madanela de Montes (Forcarei), Zobra e Lebozán (Lalín). Forma parte da divisoria de augas das concas do Ulla e do Miño. O seu cumio acada os 1.003 m no monte Uceiro, entre Froufe e Zobra.

1. Persoa que presenciou ou asistiu a un acontecemento ou feito, polo que pode demostrar a súa veracidade contarllo a outros.

2. 1. Persoa que ten coñecemento dun feito de transcendencia xurídica, polo feito de ter sido comprobado cos seus sentidos e do que dá fe. A súa participación no xuízo pode ser voluntaria, como maior garantía da celebración e do contido do mesmo, ou obrigatoria, cando a persoa é citada polo xuíz por coñecer feitos e circunstancias referentes á materia do xuízo, especialmente nos procesos penais. Xeralmente, as testemuñas teñen que ser maiores de 14 anos e non deben ter intereses a favor ou en contra das partes litigantes.

   2. testemuña de cargo

      Persoa que declara en contra do procesado.

   3. testemuña de descargo

      Persoa que declara en prol do acusado.

   4. testemuña falsa

      Persoa que non di a verdade.

   5. testemuña ocular

      Persoa que presenza un feito sobre o que presta declaración.

3. Persoa que é requirida na celebración de certos actos para verificar ou dar fe de algo.

4. Pedra que se enterra nos lados dun fito para sinalar a dirección dun terreo amolloado.

5. Membro dunha seita fundada en 1874 en EE UU por C. Taze Russell, denominada en 1881 Zion’s Watch Tower Society. O seu consello dirixente é o Watch Tower Bible and Tract Society. Russell dirixiuna ata a súa morte en 1916, e posteriormente dirixida por Joseph Franklin Rutheford, ata 1942, e por Nathan Homer Knorr. Ten conexa desde 1914 a organización denominada International Bible Students Society. Os seus preceptos consisten nunha mestura sincrética de cristianismo, xudaísmo, unitarismo, sinerxismo e elementos cabalísticos. Cren que son os derradeiros representantes dunha longa listaxe de testemuñas que vai desde Abel ata Xesús Cristo. Cara a 1880 profetizaron profundas transformacións mundiais e dividíronse en 1914. Néganse ás transfusións de sangue e non teñen sacerdotes, pero si predicadores ambulantes ou profetas que van de vila en vila e de casa en casa. A súa propaganda faise a través de revistas e folletos, especialmente mediante a revista internacional Wach Tower (Atalaya)....

1. Que constitúe ou se fai mediante testemuños.

2. Documento en que se testifica algo legalmente.

3. Documento en que un prelado dá testemuño da boa vida, dos costumes e da liberdade dun súbdito que pasa a outra diocese ou á xurisdición doutro prelado.

1. Dar testemuño de algo que se presenciou.

2. Dar alguén mostras de algo que se expresa.

3. Ser algo proba de certa cousa.

4. Declarar como testemuña.