"GR" (Contén)

Pazo de Cea.

Arte de invocar os defuntos para obter   por medio deles, o coñecemento das cousas futuras. Existen testemuños da práctica desta arte en Babilonia, en Grecia e en Roma e tamén foi practicada polos hebreos. Entre os primeiros cristiáns foi condenada, e atópanse trazos na Idade Media e no Renacemento. Aínda subsiste, esporádica e clandestinamente en África ecuatorial, nas Antillas e en Tíbet.

Persoa que practica a nigromancia.

Cromatina descrita nas neuronas que se atopa no citoplasma.

Megye de Hungría (2.544 km2; 220.261 h [2001]). A capital é Salgótarján.

Relativo ou pertencente á nomografía.

Autor dunha nomografía.

Acordo entre dous estados de se abster de empregar a forza un contra o outro e de resolver os seus conflitos mediante unha negociación ou someténdoos a unha arbitraxe. Asinado por estados que poderían ter motivos para se enfrontar belicamente, sería só unha medida diplomática para adiar as hostilidades no canto de sinalar o comezo dunha verdadeira política de distensión.

Conxunto de regras que pretenden ser unha norma do galego de Asturias. Na súa redacción partiuse de dous principios básicos: a) as falas do estremo occidental de Asturias son variedades do galego oriental e b) o referente é o galego común, pero respectando a personalidade lingüística das variedades galegas da Terra Eo-Navia. Foron publicadas en setembro de 1990 pola Mesa prá Defensa del Galego de Asturias e da Cultura da Comarca (MDGA) e redactadas por unha comisión constituída por Xosé Carlos Álvarez Blanco, Xoán Babarro González, Francisco Fernández Rei, Celso Martínez Fernández, Antonio Meilán García e Antón Fernández Santamarina. Son as normas que se empregan na revista Freita e nas diversas publicacións da MDGA.

Conxunto de normas ortográficas e morfolóxicas que rexen a norma escrita do galego. O modelo lingüístico que propoñen está baseado na lingua viva, ten como referente as distintas variantes dialectais para conseguir unha variante supradialectal, conxuga a tradición escrita e harmonízaa coas demais linguas romances, en especial co portugués. O texto foi aprobado nunha sesión conxunta da Real Academia Galega e do Instituto da Lingua Galega o 3 de xullo de 1982. Foi revisado, actualizado e ampliado coa aprobación do Consello Científico do Instituto da Lingua   Galega o 11 de novembro de 1994 e da Real Academia Galega, en sesión extraordinaria, o 25 de febreiro de 1995. O 12 de xullo de 2003, en sesión plenaria, a Real Academia Galega aprobou unha nova revisión e ampliación do texto normativo, na busca da concordia lingüística con outras propostas normativas.

Patrón que permite debuxar rapidamente letras, números, signos ou figuras.

Acordo Norteamericano de Libre Comercio.