"An" (Contén)

PERSOEIRO

Fotógrafa. Coñecida como Gertrude Käsebier, estudou pintura en Nova York e química en Alemaña. En 1897 abriu un estudo en Nova York. Primeira muller elixida polo grupo pictorialista Linked Ring, foi unha das fundadoras do grupo Photo-Secession. Da súa obra destacan as imaxes familiares pouco convencionais.

PERSOEIRO

Físico alemán. Estudou na Universidade de Múnic, foi profesor nas de Göttingen, Aquisgrán, Greifswald e Würzburg e dirixiu o Instituto Físico Técnico do Terceiro Reich. Investigou a radiación e a teoría atómica, descubriu o efecto Doppler nos raios canais (1905) e o efecto que leva o seu nome (1913). Das súas obras destaca Die Elektrizität in Gas (A electricidade nos gases). En 1919 recibiu o Premio Nobel de Física.

ILLAS

Illa do estado de New York, EE UU, que enlaza con Long Island pola Verrazano Narrows Bridge.

PERSOEIRO

Químico alemán. Estudou na Universidade de Halle, onde se doutourou en 1903. Estudou os conxuntos macromoleculares, a polimerización dos plásticos e outros sintéticos e descubriu que moitas substancias dos tecidos vivos, como o amidón, as proteínas ou a celulosa, son macromoléculas. Das súas obras destacan Die Kettene (As cadeas, 1912) e Makromolekulare Chemie und Biologie (Química e Bioloxía macromolecular, 1947). En 1953 recibiu o Premio Nobel de Química, polas investigacións sobre os polímeros.

CAPITAIS

Capital do fylke de Rogaland, Noruega, situado no Boknfjord, ao SO do país (108.848 h [2001]). É un importante porto e núcleo da industria conserveira do país.

PERSOEIRO

Físico austríaco. Foi profesor en Viena, estudou a difusión dos gases, a condutividade calorífica e, sobre todo, a radiación do corpo negro, da que enunciou a lei que leva o seu nome, despois estudada por Boltzmann.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Barbu Delavrancea, escribiu unha triloxía histórica ambientada en tempos de Estevo o Grande, e as novelas Hagi-Tudose (1887) e Liniste (Silencio, 1887).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Coñecido como Il Sassetta, foi autor do políptico (1437), hoxe desmembrado, e do altar maior da catedral de Borgo San Sepolcro, co que mostrou un coñecemento das innovacións en perspectiva introducidas pola escola florentina. É autor tamén dun tríptico da Virxe co neno, san Martiño e o pobo (1433) e Visión de San Tomé que mostran a influencia de Duccio e S. Martini.

PERSOEIRO

Relixioso, cantante e compositor italiano. Formado en Múnic e en Roma, foi organista na corte de Baviera (1675) e director musical en 1681. Compuxo sete óperas (1681-1709).

FILOSOFOS

Filósofo austríaco. Especialista en epistemoloxía e filosofía da ciencia, escribiu Metaphysik-Skepsis-Wissenschaft (Metafísica-Escepticismo-Ciencia, 1954), Das Universalienproblem (O problema dos universais, 1957) e Probleme und Resultate der Wissenschaftstheorie und analytischen Philosophie (problemas e resultados da teoría da ciencia e da filosofía analítica, 1969).

PERSOEIRO

Compositor. Intérprete e profesor en París, compuxo a ópera Romeu e Xulieta (1790), concertos para piano e sonatas para violín.

PERSOEIRO

Fotógrafo e pintor. Foi unha das figuras máis relevantes da fotografía do século XX pola súa ampla traxectoria e a defensa da fotografía como manifestación artística. Emigrado a EE UU (1881), adoptou o nome de Edward e comezou na fotografía (1895). Formado en París, onde foi membro do Linked Ring (1901) e cofundador do grupo Photo-Secession (1902). Abriu en Nova York a galería 291 con Stieglitz (1905), defendendo un estilo pictorialista ata a Primeira Guerra Mundial. Xefe de fotografía en Vanity Fair e Vogue (1923), retratou aos persoeiros daquel tempo, encamiñando a súa técnica cara á foto directa e o Novo Realismo. Retirado da fotografía comercial (1938), foi director de fotografía do MOMA (1947) e organizou mostras fotográficas tan relevantes como The Family of Man (1955).

PERSOEIRO

Director de orquestra alemán. Coñecido como William Steinberg, naturalizouse estadounidense. Foi axudante de O. Klemperer na Ópera de Colonia (1920) e en 1936 estableceuse en EE UU onde dirixiu varias orquestras.

PERSOEIRO

Crítico literario e escritor. Estudou as relacións entre literatura e sociedade. Das súas obras destacan a narración Anno Domini (1964) e os ensaios Tolstoy or Dostoevsky (1958), The Death of Tragedy (1960), After Babel (1975), Antigones (1984), Passion Spent: Essays 1978-96 (1996), Errata: an Examined Life (1997) e Grammars of Creation (2001). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación y Humanidades en 2001.