"Ivo" (Contén)

Aplícase a aquilo que diminúe ou reduce unha cousa.

1. Palabra formada mediante a adición á raíz ou palabra base dun sufixo diminutivo. Así, por exemplo, son diminutivos: homiño

2. sufixo diminutivo

   sufixo diminutivo.

Precipitación intensa e breve de tipo tormentoso.

Torrente que se forma como consecuencia dunha precipitación intensa e breve, de tipo tormentoso, no que a auga discorre con moita rapidez e que desaparece pouco despois de que cese a chuvia.

Relativo ou pertencente á dirección.

1. Que ten a capacidade de dirixir.

2. Persoa que forma parte dunha xunta directiva.

direccional.

Relativo ou pertencente ao discurso.

Que discorre ou que reflexiona.

Que, durante o seu decurso, se produce disipación de enerxía.

Estado da materia que ten lugar cando un sistema se afasta do equilibrio térmico ao recibir agresións externas que sobrepasan un valor crítico.

Sistema que evoluciona, mediante un proceso irreversible, cara a un estado de equilibrio, cun mínimo de enerxía libre.

Relativo ou pertencente á disociación.

Que disocia.

Que dispón, aplicado especialmente á parte dunha sentenza ou dunha ordenación en que está disposto aquilo que hai que facer.

1. Peza ou conxunto de pezas ou cousas colocadas de maneira que sirvan para producir unha determinada acción.

2. dispositivo activo

   Compoñente electrónico que produce unha amplificación.

3. dispositivo electroacústico

   Dispositivo que transforma os sinais electrónicos en sinais sonoras.

4. dispositivo escénico

   Conxunto de elementos que forman parte da posta en escena. Engade unha concepción dinámica da escenografía, que debe modificarse seguindo o desenvolvemento da acción dramática. Implica un cambio na organización tradicional do espazo e no seu fundamento ideolóxico, e concibe o decorado como un artefacto en continua evolución e transformación na representación. No teatro moderno combínanse as distintas posibilidades de iluminación, son e movemento dos personaxes para acadaren unha representación máis expresiva, que se axuste ás diversas situacións da trama.

5. dispositivo intrauterino

   DIU.

6. dispositivo pasivo

   Compoñente que non produce unha amplificación, por exemplo unha resistencia ou un condensador.

7. dispositivo periférico

   Dispositivo de entrada ou saída que se conecta á unidade central de proceso dun ordenador; por exemplo o teclado ten como función a captura de datos cara ao ordenador; ou a pantalla do ordenador que entrega ao exterior os datos xerados por un procesador.

Disposición que adoptan as tropas para cumprir unha misión.

Que serve para distinguir.

Aplícase ao trazo articulatorio ou acústico que, na realización dos fonemas, é susceptible de exercer valores discretos diferenciais respecto doutras realizacións. Cando un destes trazos é común a unha serie de realizacións fonemáticas denomínase marca de correlación. Por exemplo, os trazos distintivos do [p], en galego, son: [consoante], [xordo], [oral], [oclusivo], [bilabial]. Por [consoante] oponse ás vocais, por [xordo] a [b], por [oclusivo] a [f] e por [bilabial] a [t] e a [k].

Trazo que distingue ou caracteriza algo, especialmente o obxecto que identifica os pertencentes a algunha profesión ou grupo

1. Bandeira especial que se iza nun navío para indicar a presenza dunha persoa a quen lle corresponden determinados honores.

2. distintivo de clase

   Sinal que se asigna á embarcación de regatas que pertence a unha clase internacional.

Relativo ou pertencente á distribución.

Que expresa distribución ou alternancia na acción.

Aplícase a cada unha das partes dun todo.

Aplícase a unha das dúas leis de composición interna (*, °) respecto a outra, nun conxunto E dotado de dúas leis de composición internas, cando se satisfán as seguintes propiedades: se a*(b°c) = (a*b)°(a*c) dise que * é distributiva con respecto a °, se (b°c)*a = (b*a)°(c*a) dise que * é distributiva con respecto a °, e se se satisfán ambas as dúas condicións dise que * é distributiva respecto a °. En R, a multiplicación é distributiva respecto da suma, pero non ao revés.

Relativo ou pertencente á disuasión.

Que disuade ou tende a disuadir.

Que implica disxunción.

Que establece ou expresa unha disxunción entre dúas unidades lingüísticas.

Razoamento dedutivo en que unha ou máis proposicións son disxuntivas.