disipativo -va

Que, durante o seu decurso, se produce disipación de enerxía.

Estado da materia que ten lugar cando un sistema se afasta do equilibrio térmico ao recibir agresións externas que sobrepasan un valor crítico.

Sistema que evoluciona, mediante un proceso irreversible, cara a un estado de equilibrio, cun mínimo de enerxía libre.