"Omo" (Contén)

entomofilia.

entomófilo.

Persoa especializada en entomoloxía.

Parte da bioloxía que estudia os insectos e outros grupos de artrópodos. A orixe desta ciencia débese a Aristóteles, que empregou por primeira vez o termo ἕ ντομον para referirse aos hexápodos -insectos en sentido estricto-, miriápodos e arácnidos. Durante moitos séculos, na Idade Antiga e Media, os seus textos constituíron a base fundamental do coñecemento destes invertebrados e a entomoloxía viuse reducida á reprodución e comentario dos textos do filósofo grego. Por outra parte, no s I, Plinio escribiu Etymologiarum libri XX, obra na que trata algunhas especies de insectos e Eliano, no s II, fai o propio na súa obra De Natura animalium. A entomoloxía moderna comezou coa edición de Insectorum sive minimorum animalium Theatrum, publicada en Londres en 1634, levada a termo por Thomas Moffett, pero que principiara na metade do s XVI Thomas Penny a partir do material inédito de Konrad Gesner e os esquemas de clasificación realizados por Edward Wotton; este...

Pertencente ou relativo á entomoloxía.

Nome xenérico das estruturas submicroscópicas incoloras que, por reflexión da luz, confiren cor ao organismo que as contén.

hemicordado.

Porción inicial e cefálica do tracto dixestivo dos metazoos celomados, que está revestida de ectoderma pluriestratificado.

Proceso de recristalización progresiva, producida polo contacto ou proximidade con rochas endóxenas, que non produce ningunha variación na súa composición. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

FIA.

Tumor que se desenvolve a partir das células cromafínicas, que son as encargadas de sintetizar, almacenar e secretar a adrenalina e a noradrenalina, e que se localizan na medula suprarrenal ou en lugares aberrantes. A súa sintomatoloxía débese a un aumento importante das catecolaminas no sangue, e dá lugar a hipertensión, hiperglicemia e transtornos cardíacos, entre outros síntomas. Os tumores que derivan de células cromafínicas extramedulares denomínanse feocromocitomas extra-adrenais ou paragangliomas.

Substancia química segregada ao exterior por un organismo, que inflúe no desenvolvemento, a reprodución e o comportamento social doutros individuos pertencentes á mesma especie, especialmente dos insectos e dos mamíferos. Empréganse amodo de sinal específico, como atractivo sexual, para marcar o territorio e para promover a cohesión social. As feromonas son xeralmente ácidos orgánicos ou alcohois moi volátiles.

Aliaxe de ferro e cromo, cun 60 a 75% de Cr, que se emprega na fabricación de aceiros especiais para a construción, resistencias eléctricas e aceiro inoxidable. Obtense no forno eléctrico a partir de minerais de Cr, coque e cuarzo. Forma carburos e mellora as propiedades da ferrita.

Aliaxe de ferro e molibdeno, cun 58 a 75% de Mo, que se emprega na fabricación de aceiros de alto tempero, aceiro inoxidable e aceiros refractarios, e tamén en certos aceiros de corte rápido. Obtense por aluminotermia ou silicotermia do óxido de molibdeno.

Iannis Ikonomópulos.