"car" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3676.
-
PERSOEIRO
Escritor. Xunto co seu irmán Gasparo Gozzi foi un dos promotores da Accademia Letteraria dei Granelleschi, de tendencia conservadora. Da súa produción destacan Fiabe (1761-1765), para teatro, Marfisa bizzarra (1774), poema en doce cantos, e Memorie inutili (1797).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Archibald Alexander Leach.
-
-
Dar a alguén unha gratificación.
-
Compensar a alguén por un servizo ou favor prestado.
-
-
PERSOEIRO
Escritor alemán, irmán de Wilhem Grimm. Profesor xunto co seu irmán na Universidade de Göttingen, iniciaron a filoloxía moderna alemá e dedicáronse ao estudo de lendas populares. Dentro da filoloxía cómpre facer mención á lei fonética, denominada de Grimm (1882). Esta lei explica as principais correspondencias entre as linguas xermánicas mediante unha mutación producida no período prehistórico do xermánico; as consoantes sonoras aspiradas do indoeuropeo perderon a súa aspiración, as antigas sonoras non aspiradas enxordeceron, mentres que as antigas xordas fricativizaron. Esta lei, complementada posteriormente coa lei de Verner, xustificou o principio de regularidade das leis fonéticas a partir do que se puido desenvolver a fonética histórica e comparada. Da súa produción destaca Deutsche Grammatik (1819-1837) e Deutsche Mythologie (1835). Co seu irmán escribiu os contos Kinder und Hausmärchen (1812-1814), Deutsche Sagen (1816-1818) e Deutsches Wörterbuch (1852).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiador da arte. Formouse como arqueólogo con Pere Bosch i Gimpera. Foi comisario da Generalitat para a salvación do patrimonio artístico durante a Guerra Civil e, ao seu remate, marchou a EE UU, onde foi profesor na Universidade de Toledo (Ohio) e no Institute of Fine Arts de Nova York (1940-1941). Regresou a España e dirixiu o Institut Amatller d’Art Hispànic. Especialista en arte románica, das súas obras destacan Arquitectura y escultura románica (1948), Pintura románica (1950), Goya (1970), El Greco (1971), Velázquez (1973) e Zurbarán (1976).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Formou parte da Comisión dos 16, encargada da elaboración do anteproxecto do Estatuto de Autonomía e foi elixido deputado no Parlamento de Galicia na I lexislatura (1981-1985) polo PCG e na V (1997-2001) pola coalición PSdeG-PSOE/EU-EG/Os Verdes, que abandonou para formar parte do Grupo Mixto. Ocupou a secretaría xeral do PCG (1979) e foi coordinador xeral de EU en Galicia (1986) e secretario nacional de EdG (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Viviu en Europa o nacemento das vangardas. Nos seus últimos anos evolucionou cara a pensamentos orientais e caracterizados polo espiritualismo. Da súa produción destacan El cencerro de cristal (1915), Don Segundo Sombra (1926), novela que idealiza a vida na Pampa, e El sendero (1932).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Investigador e crítico literario. Cofundador e director da revista Literatura, publicou, entre outras obras, Las secretas galerías de Antonio Machado (1958), Galdós, novelista moderno (1960), El último Juan Ramón (1968) e La novela lírica (1984). En 1989 recibiu o Premio Príncipe de Asturias de las Letras.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor e profesor. Estudiou na Escuela de Periodismo, Radio y Televisión de Madrid. Iniciou a súa andaina na radio cos programas Los hombres del Atlántico e Otras tierras de España. No ámbito teatral publicou Yo, el hombre (1972), galardoada co primeiro premio no IX Certamen Nacional de Teatro para la Juventud, e Nuria o la niña muda (1973), coa que obtivo o primeiro premio no X Certamen Nacional de Dramatización. Escribiu tamén o sainete La herencia (1974), o conto musical Mila y el mar (1975) e os contos Soledades e La vida, la muerte y el río.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Foi catedrático de Paisaxe na Escuela Superior de Bellas Artes de Madrid. Reaccionou contra o paisaxismo romántico de Xenaro Pérez Villaamil e impuxo a paisaxe naturalista. Foi académico da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando (1860).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga cidade e porto da rexión de Caria (Asia Menor), actual Bodrum. Colonizada polos dorios (1000? a C) e dominada polos persas desde o s VI a C, foi conquistada por Alexandre o Grande no 333 a C e pertenceu á Liga Délica. Entrou en decadencia durante a época ptolemaica e do Imperio Romano. A cidade fíxose famosa cando o sátrapa Mausolo (377 a C-353 a C) construíu o famoso monumento funerario que leva o seu nome, o Mausoleo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ariante gráfica do antropónimo masculino Amílcar.
-
PERSOEIRO
Actriz estadounidense. Coñecida como Jean Harlow, foi un dos máximos expoñentes do star-system da década de 1930, actuou nos filmes Hell’s angels (1930), Platinum blonde (1931) ou Saratoga (1937).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Actor inglés. Obtivo numerosos éxitos no teatro, tanto en Londres como en Broadway. Paralelamente traballou tamén en cine, destacan os filmes Blithe Spirit (1945), My Fair Lady (1964, Oscar 1965) e The Honey Pot (1967).
VER O DETALLE DO TERMO -
FILOSOFOS
Filósofo alemán. En 1937 trasladouse a EE UU, onde se converteu nun dos principais representantes do empirismo lóxico. Interesouse polos problemas relacionados coa filosofía da ciencia, coa confirmación de hipóteses e a formulación de conceptos. Das súas obras destacan Aspects of Scientific Explanation (1965) e Philosophy of Natural Science (1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Lingüista. Doutorouse en Filosofía e Letras, sección de Filoloxía Románica, pola Universidade de Santiago de Compostela (1972). Desde 1993 é catedrática de Filología Española na Universidade de Vigo. Pertence a varias sociedades, entre elas, a Sociedad Española de Lingüística (1972), Asociación de Escritores en Língua Galega (1980), Associaçom Galega da Língua (presidenta desde 1983) e Societé de Linguistique Romane (1989). É membro do Pen Club de Brasil (1993). Destacan as súas obras Léxico de O Grove (1974), Estudo crítico das Normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego (1983), Prontuário ortográfico galego (1985), Guia prática de verbos galegos conjugados (1988), Poder, ideologia e língua (1991), La sufijación en el léxico de la Jurisprudencia y de la Legislación (1999) e El vocabulario jurídico en el “Dicionário da Academia das Ciências de Lisboa” y en el “Dicionario de la Real Academia Española” (2002). Recibiu...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Tumor primario do fígado, derivado dunha transformación anómala dos hepatócitos. Xeralmente é consecuencia dunha enfermidade hepática de longa duración, como unha hepatite crónica ou unha cirrose. É o máis frecuente dos tumores malignos do fígado.
-
PERSOEIRO
Actor e director de escena. A súa traxectoria profesional está moi vinculada á pedagoxía teatral e ao teatro para a infancia e a mocidade. Destaca a súa colaboración con moi diversos movementos de renovación pedagóxica e a súa actividade á fronte de Acción Educativa, entidade responsable da Escuela de Verano de Madrid e das Semanas Internacionales de Teatro para nenos que se organizan en Madrid e A Coruña. Colaborador da revista Cuadernos de Pedagogía, dirixiu diversos espectáculos con compañías de teatro infantil españolas e europeas, e publicou Teatro y Escuela ou Teatro, imagen y animación.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta, narrador e historiador romántico. Publicou A voz do profeta (1836), onde a tensión e a énfase romántica aparecen intelectualizadas. En 1850 apareceu toda a súa obra lírica no volume Poesía. Os seus contos, Lendas e narrativas (1851), e as súas novelas O monge de Cister (1841), O Bobo (1843) e Eurico o presbítero (1844), impulsaron a novela histórica en Portugal. Como historiador destacan História de Portugal (1846-1851) e Portugaliae monumenta historica (1856-1873).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Catedrático da Universidade de Vigo e director de Bioenxeñería e Cronobioloxía en Vigo. É Doutor Enxeñeiro de Telecominicacións e Master’s Degree en Estatística, Patobioloxía e Cronobioloxía. Foi director en funcións e subdirector da ETSI de Telecomunicacións na Universidade de Vigo. Obtivo o Premio Internacional de Cronobiología (1985), o Premio Internacional de Crono-Farmacología (1986), o Premio Nacional de Tesis Doctorales (curso 1985-1986), o Premio de la Fundación Científica de la Asociación Española contra el Cáncer e o Norberto Montalbetti Prize (1992).
VER O DETALLE DO TERMO