"An" (Contén)

1. Que está ao outro lado dos Alpes.

2. Aplícase á Galia que, para os romanos, estaba situada á outra banda dos Alpes.

1. Que está situado ao outro lado dos Andes.

2. Que atravesa os Andes.

1. Que está situado ao outro lado do Atlántico ou que o atravesa.

2. Buque de elevada tonelaxe, especialmente de pasaxeiros, que efectúa longas viaxes a través do Atlántico ou por calquera outro océano.

TERRITORIOS

Territorio situado entre o lago Baikal ao O (excluíndo o sistema de cordilleiras situadas na beira oriental do lago), a marxe meridional do río Ol’okma ao L, a fronteira da Federación Rusa ao S, e os altiplanos de Baikal setentrional e de Patom ao N. Na súa maior parte é unha rexión montañosa formada por cordilleiras de altitudes entre os 1.400 e os1.600 m, con depresións e vales.

1. Que transborda.

2. Instalación ou dispositivo que permite transbordar.

3. Buque grande e plano que está destinado ao transporte de pasaxeiros, mercancías, automóbiles ou incluso trens, entre as dúas beiras dun estreito, un paso, un canal ou un río. OBS: Tamén se denomina ferry-boat.

4. Dispositivo empregado para trasladar transversalmente vagóns e locomotoras dunha vía a outra paralela. Consiste nunha plataforma provista dun tramo de vía e de rodas que se move sobre uns carrís transversais e ás veces vai movida por motores propios.

5. lanzadeira espacial.

1. Trasladar persoas ou cousas dunha embarcación a outra ou dun vehículo a outro.

2. Transportar pasaxeiros ou vehículos dunha beira á outra dun río ou dunha canle.

3. Trasladarse unha persoa dunha embarcación a outra ou dun vehículo de transporte a outro.

1. Relativo ou pertencente a Transcaucasia ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Transcaucasia.

1. Calidade de transcendente.

2. Acción de transcender.

3. Importancia ou repercusión que adquire algo ou alguén.

4. Calidade do que queda máis alá dun ser ou dun conxunto de seres e, especialmente, do que permanece fóra de toda experiencia posible, entendida esta en sentido kantiano, é dicir, que queda máis alá do espazo e do tempo. Segundo o que se entenda por inmanencia, estará máis ou menos determinado o ámbito correspondente da transcendencia; en Kant, este ámbito caracterízase como o ámbito da cousa en si e concretamente como o ámbito correspondente ao mundo, á alma e sobre todo a Deus, como síntese ideal e suprema dun e doutra. O primeiro que procurou superar a escisión entre inmanencia e transcendencia consagrada filosoficamente por Kant foi Hegel, que fixo de ambos os dous extremos correlativos unha única dialéctica. A concepción cristiá, por outra banda, insistiu sempre na afirmación simultánea da transcendencia e a inmanencia á hora de conceptualizar a relación entre Deus e a creación, así como entre graza e liberdade, fe e razón ou sobrenatural e natural.

1. Que posúe unha grande importancia polas consecuencias que pode ter.

2. 1. Aplícase a cada un dos atributos propios de todo ser: a unidade, a verdade e a bondade (ou perfección), e para algúns a beleza, redutible para os escolásticos á perfección. Aos tres primeiros atributos transcendentais correspóndenlles respectivamente os principios de contradición, de razón suficiente e de finalidade.

   2. Aplícase a aquilo que pertence ás condicións a priori do coñecemento ou da acción (sobre todo moral) do home, na filosofía de Kant. Oponse tanto ao empírico, pois non deriva da experiencia, coma ao transcendente, polo feito de que non excede a experiencia aínda que sexa condición intrínseca dela.

1. 1. Sistema filosófico kantiano cuxo obxecto e método é de carácter transcendental.

   2. Designación que reciben certos aspectos do idealismo poskantiano como por a filosofía do espírito de Schelling (denominada por el mesmo transcendental).

2. 1. Movemento estadounidense, representado polo Transcendental Club of Boston, que se fundou en 1836 e se caracterizou por un espiritualismo antimaterialista e un intuicionismo de carácter relixioso.

   2. Tendencia ás divagacións abstractas, místicas ou sobrenaturais que menosprezan as mínimas esixencias da comprobación empírica.

1. Relativo ou pertencente ao transcendentalismo.

2. Partidario do transcendentalismo.

1. Que transcende.

2. Que posúe unha grande importancia polo efecto que pode producir.

3. 1. Relativo ou pertencente á transcendencia.

   2. Que excede os límites do coñecemento humano.