"car" (Contén)

1. 1. Facer saber algo con sinais, palabras ou de calquera outra forma.

   2. Ser unha cousa indicio doutra.

2. Informar a alguén de algo que se propón, aconsella ou obriga.

PERSOEIRO

Director de escena. Vinculouse a grupos como La Guadala e Lejanía, onde comezou a súa carreira profesional, que combinaba coa asistencia a seminarios de formación con profesores do Teatro Laboratorio de J. Grotowski, do Odin Teatret de Eugenio Barba ou do Berliner Ensemble de Bertolt Brecht. Creou en Sevilla a compañía Atalaia (1983) e puxo en marcha o obradoiro Territorio de Tiempos Nuevos (1994), compañías coas que realizou espectáculos como Así que pasen cinco años, La rebelión de los objetos, Hamletmachine, Elektra, Divinas palabras e El público.

1. Facer que algo sexa máis intenso.

2. Facerse algo máis intenso.

1. Provocar unha intoxicación.

2. Sufrir unha intoxicación.

1. Mesturar ou entrelazar algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

2. olver algo máis complexo ou confuso.

3. Mesturarse ou entrelazarse algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

4. olverse algo máis complexo ou confuso.

5. Sentirse unha persoa confundida e perder o fío do que pretendía expresar.

1. Mesturar ou entrelazar algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

2. olver algo máis complexo ou confuso.

3. Mesturarse ou entrelazarse algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

4. olverse algo máis complexo ou confuso.

5. Sentirse unha persoa confundida e perder o fío do que pretendía expresar.

1. Pedir axuda a alguén, especialmente a un ser sobrenatural.

2. Aludir a algo ou a alguén para conseguir algunha cousa.

3. Citar unha lei, disposición ou norma que xustifique ou apoie unha acción.

4. Pronunciar ou dicir algo con solemnidade.

1. Escorrentar os animais ou as persoas.

2. Saír dun sitio.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Valladolid, Castela-León (6.309 h [2001]). Está ao L de Medina del Campo e   a súa economía é eminentemente agrícola. Do seu patrimonio cultural destacan as igrexas de San Miguel, románica do s XII, e de Santa María, construída no s XIII en estilo mudéxar e declarada Ben de Interese Cultural en 1931.

CIDADES

Cidade do estado de São Paulo, Brasil, situada á beira do río Paraíba do Sul (104.241 h [1981]).

PERSOEIRO

Poeta boliviano. Máxima figura do modernismo no seu país e amigo de Rubén Darío e Lugones, iniciou un proceso de auténtica renovación poética con Castalia bárbara (1897), verdadeiro laboratorio de experimentación rítmica, e Los sueños son vida (1917).

PERSOEIRO

Médico. Catedrático de Patoloxía Médica das universidades de Sevilla (1922) e Madrid (1926), foi creador do instituto e da fundación que levan o seu nome e da clínica da Concepción de Madrid (1956). Foi unha das autoridades máis destacadas no ámbito da medicina interna no Estado español. Das súas moitas obras destacan Lecciones de clínica médica, Enfermedades del intestino delgado e El médico explorando a su enfermo.

PERSOEIRO

Compositor e pianista brasileiro. Foi un dos principais impulsores da renovación da música popular de Brasil, que na década de 1960 desembocou na bossa nova. Moitas das súas composicións, entre elas Garota de Ipanema, fixéronse famosas en todo o mundo.