invocar

Escoitar
invocar

(< lat invocāre)

  1. v t

    Pedir axuda a alguén, especialmente a un ser sobrenatural.

    Ex: Invocou o santo naquel momento de perigo.
  2. v t

    Aludir a algo ou a alguén para conseguir algunha cousa.

    Ex: Invocou a súa caridade para que lle perdoase a débeda.

     Sinónimos: apelar.
  3. v t

    Citar unha lei, disposición ou norma que xustifique ou apoie unha acción.

    Ex: Invocou o seu dereito a non falar sen a presenza do seu avogado.

     Confrontacións: acoller, alegar.
  4. v t

    Pronunciar ou dicir algo con solemnidade.

Palabras veciñas

invocable | invocación | invocador -ra | invocar | invocatorio -ria | involucelo | involución
Conxugar
VERBO invocar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invoco
invocas
invoca
invocamos
invocades
invocan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocaba
invocabas
invocaba
invocabamos
invocabades
invocaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invoquei
invocaches
invocou
invocamos
invocastes
invocaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocara
invocaras
invocara
invocaramos
invocarades
invocaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocarei
invocarás
invocará
invocaremos
invocaredes
invocarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocaría
invocarías
invocaría
invocariamos
invocariades
invocarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invoque
invoques
invoque
invoquemos
invoquedes
invoquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocase
invocases
invocase
invocasemos
invocasedes
invocasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocar
invocares
invocar
invocarmos
invocardes
invocaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
invoca
-
-
invocade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles invocar
invocares
invocar
invocarmos
invocardes
invocaren
Xerundio invocando
Participio invocado
invocada
invocados
invocadas