intricar

1. v t

   Mesturar ou entrelazar algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

   Ex: O forte vento intricou os cables que estaban no chan.

   Sinónimos: embarullar, embeleñar, embrollar, encerellar, enguedellar, enlear, enredar, ensarillar, enmarañar, lear.
2. v t

   olver algo máis complexo ou confuso.

   Ex: O seu nomeamento intricou aínda máis a situación do país.

   Sinónimos: embarullar, embeleñar, embrollar, encerellar, enfaramallar, enguedellar, enlear, enredar, ensarillar, enmarañar, lear.
3. v pron

   Mesturarse ou entrelazarse algo de forma desordenada, especialmente cousas de estrutura lineal e flexible.

4. v pron

   olverse algo máis complexo ou confuso.

5. v pron

   Sentirse unha persoa confundida e perder o fío do que pretendía expresar.

   Ex: Perante o xuíz intricouse e non foi quen de dicir nada.

Formas incorrectas